Spowiedź

Początkiem dobrych czynów jest wyznanie złych. Św. Augustyn.

Oto nie ukrywam swych ran: Tyś Lekarzem ‚Äď ja chorym; Ty jesteś miłosierny ‚Äď we mnie zaś wszystko woła o miłosierdzie. Św. Augustyn.

Bóg jest wierny, ponieważ dochowuje obietnicy odpuszczania grzechów. Św. Cyprian.

Przebacz, jeśli masz coś przeciw drugiemu. Przychodzisz, aby otrzymać odpuszczenie grzechów. Trzeba więc, abyś i ty darował temu, kto zawinił wobec ciebie. Św. Cyryl Jerozolimski.

Bielszym od śniegu jest każdy, któremu grzech został odpuszczony. Św. Ambroży.

Wejdź do świątyni twego serca, aby oczyścić się duchowo i uzdrowić z choroby grzechów. Tam właśnie Bóg patrzy na motywy naszych czynów bardziej niż na czyny same. Św. Wawrzyniec Justyniani, biskup.

Porusz swoje sumienie, twego wewnętrznego oskarżyciela, abyś nie spotkał oskarżyciela przed trybunałem Pana. Św. Jan Chryzostom.

Kościół może udzielić przebaczenia tylko temu, kto się nawraca, czyli temu, kogo Chrystus dotknął swą łaską. Chrystus zaś nie chce udzielić przebaczenia temu, kto pogardza Kościołem. Nie chciej oddzielać Głowy od Ciała. Chrystus nie byłby wówczas cały. Cały zaś Chrystus nie istnieje bez Kościoła ani cały Kościół bez Chrystusa. Chrystus w całej swej pełni to Głowa i Ciało. Bł. Izaak, opat.

W tumulcie namiętności i przeciwnych wydarzeń niech was wspiera nadzieja Jego niewyczerpanego miłosierdzia. Biegnijmy ufni do sądu pokuty, gdzie On z ojcowskim niepokojem czeka nas w każdej chwili. I jakkolwiek pewni naszej niewypłacalności względem Niego, nie wątpimy w uroczyście wypowiedziane nad naszymi błędami przebaczenie. Św. Ojciec Pio.

To, co wyrządza największe zło szatanowi, to, czego on lęka się najbardziej, to przestrzegania postanowień uczynionych w czasie spowiedzi. Św. Jan Bosko.

Nawrócenie oznacza szukanie z naszej strony przebaczenia i mocy Bożej w Sakramencie Pojednania i w ten sposób stałe rozpoczynanie od nowa, codzienne posuwanie się naprzód. Jan Paweł II.

Jest to radość przebaczenia Boga poprzez jego kapłanów, kiedy na nieszczęście obraziło się Jego nieskończoną miłość i ze skruchą powraca się w Jego ojcowskie ramiona. Jan Paweł II.

Pierwszym warunkiem zbawienia jest poznanie własnej grzeszności, również grzeszności dziedzicznej i wyznanie jej przed Bogiem, który niczego innego nie oczekuje, jak tylko przyjąć to wyznacie i zbawić człowieka. Jan Paweł II.

Po otrzymaniu rozgrzeszenia w chrześcijaninie pozostaje ciemna sfera, spowodowana ranami grzechu, niedoskonałą miłością w skrusze, osłabieniem władz duchowych, w których działa zapalne ognisko grzechu. Trzeba je pokonać przez umartwienie i pokutę. Takie jest znaczenie pokornego, lecz szczerego zadośćuczynienia. Jan Paweł II.

Niech miłosierdzie będzie tym większe, im większy jest upadek moralny penitenta. Jan Paweł II.

Spowiedź ponawiana co jakiś czas, zwana spowiedzią z pobożności, zawsze w Kościele towarzyszyła drodze do świętości. Jan Paweł II.

Niektórzy wierni idąc do spowiedzi nie wiedząc nawet, co właściwie przez to chcą otrzymać. Jan Paweł II.

Zanim Jezus powrócił do Ojca, powierzył Kościołowi posługę jednania. Nie wystarcza wewnętrzna skrucha, aby otrzymać Boże przebaczenie. Pojednanie z Nim uzyskuje się przez pojednanie ze wspólnotą Kościoła. Uznanie winy dokonuje się przez konkretny akt sakramentalny, wyrażenie żalu, wyznanie grzechów i postanowienie odnowy życia, w obecności szafarza Kościoła. Jan Paweł II.

Człowiek współczesny, im bardziej zatraca świadomość grzechu, tym mniej poszukuje Bożego przebaczenia. To właśnie jest źródłem wielu problemów i trudności naszych czasów. Jan Paweł II.

Grzech jest przekroczeniem prawa czy normy moralnej, ale jest wymierzony przeciw Bogu, przeciw braciom i przeciw wam samym. Stańcie przed obliczem Chrystusa, który jest jedynym Synem Ojca i wzorem wszystkich braci. Tylko On objawia nam, kim powinniśmy być dla Ojca, dla bliźniego i dla społeczeństwa, aby żyć w pokoju z sobą. Objawia nam to przez Ewangelię, która tworzy jedną całość z Osobą Jezusa Chrystusa. Jan Paweł II.

Przystępujcie z ufnością do sakramentu spowiedzi: przez wyznanie grzechów okażecie, że pragniecie uznać swoją niewierność i odrzucić ją; dacie świadectwo, że potrzebujecie nawrócenia i pojednania, aby odzyskać godność synów Bożych w Jezusie Chrystusie, która przywraca pokój i przynosi owoce; wyrazicie solidarność z braćmi również doświadczonymi przez grzech. Jan Paweł II.