Kapłan

Zły pasterz prowadzi do śmierci nawet mocne owce. Święty Augustyn.

Ktokolwiek staje się kapłanem, podejmuje się zadania herolda. Ma on ogłaszać nadejście straszliwego Sędziego, który się zbliża. Św. Grzegorz Wielki.

Jako chrześcijanie mamy zabiegać o własne zbawienie, jako pasterze, powinniśmy troszczyć się wyłącznie o dobro owczarni. Wielu jest chrześcijan, którzy nie są pasterzami. My, jako chrześcijanie, mamy zdać Bogu rachunek z własnego życia; ale ponadto jesteśmy pasterzami i dlatego będziemy składać rachunek również z naszego pasterzowania. Św. Augustyn.

Podobnie jak sternik pragnie wiatru, a żeglarz miotany burzą – portu, tak chwila obecna wymaga od ciebie, abyś razem z twoimi doszedł do Boga. Nagrodą jest nieśmiertelność i życie wieczne. Św. Ignacy Antiocheński.

Choć z jednej strony przeraza mnie, że jestem dla was, z drugiej pociesza mnie to, że jestem z wami. Dla was jestem biskupem, z wami chrześcijaninem. Tamto jest imieniem przyjętego obowiązku, to zaś imieniem łaski; tamto oznacza niebezpieczeństwo, to natomiast ratunek. Św. Augustyn.

Kapłan przemawiający w imię Boga wtedy nazwany będzie aniołem, czyli posłanym przez Pana, gdy jego życie będzie święte i nieskalane. Św. Bonawentura.

Mamy zarzucić sieci na połów i zdobywać dusze słowem zbawiennej nauki, przykładem życia według Ewangelii, wytrwałą i ufną modlitwą i z miłością brać na siebie ciężary bliźnich. Św. Bonawentura.

Czuję się bardziej szczęśliwy z tego powodu, iż razem z wami zostałem odkupiony, niż z tego, że dla was zostałem ustanowiony. Wspierajcie nas modlitwą i posłuszeństwem, abyśmy radowali się bardziej z tego, że wam służymy, niż z tego, że przewodzimy. Św. Augustyn.

Pan nazywa stróżem ludu tego, kogo wysyła z posługą przepowiadania. Każdy, kto został ustanowiony stróżem ludu, powinien stać wysoko pod względem prawości życia, aby innym mógł służyć przestrogą. W miejscu, gdzie wzdrygałem się upaść, trwam z przyjemnością. A zatem jakiż ze mnie stróż, skoro nie stoję na szczycie obowiązku, lecz leżę w dolinie słabości. Św. Grzegorz Wielki.

Jeśli zbłądzą inni, będą mogli się nawrócić dzięki waszej posłudze, kiedy zaś wy upadniecie, innych pociągniecie ku zagładzie. Dlatego im większe powierza się wam zadanie, tym większa ma być wasza gorliwość. Św. Jan Chryzostom.

Zajęliśmy się sprawami zewnętrznymi, tak iż co innego przyjęliśmy wraz z godnością kapłańską, a co innego w rzeczywistości wykonujemy. Zatrzymujemy godność, a pomijamy zobowiązania godności. Św. Grzegorz Wielki.

Ci, którzy pasą owce Chrystusa tylko dla siebie, a nie dla Niego, okazują, że kochają nie Jego, lecz siebie. Oni szukają własnego pożytku, a nie Jezusa Chrystusa. Św. Augustyn.

A chociaż wielu pasterzom Chrystus powierzył troskę o swoje owce, to jednak nie przestaje sam czuwać nad tą owczarnią, którą umiłował. Św. Leon Wielki.

W jaki sposób okażesz, że Chrystusa miłujesz, jeśli nie troską pasterską o owce? Św. Augustyn.

Nie bądźmy jak nieme psy, nie bądźmy milczącymi gapiami, najemnikami uciekającymi przed wilkiem, ale pasterzami troskliwymi, czuwającymi nad owczarnią Chrystusa. Św. Bonifacy.

Jesteśmy pasterzami, a pasterz słucha z bojaźnią nie tylko tego, co mówi Bóg do pasterzy, ale i tego, co mówi do owiec. Jeśli słucha obojętnie tego, co dotyczy owiec, oznacza to, iż nie zależy mu na owcach. Św. Augustyn.

Świat pełen jest kapłanów, ale na żniwie Pana bardzo rzadko widać robotnika. Urząd kapłański przyjęliśmy, ale zadania, które do niego należy, nie wypełniamy. Św. Grzegorz Wielki.

Zaklinam cię przez łaskę, którą jesteś odziany, abyś przyspieszył swój bieg i przez zachęty wszystkim pomagał do zbawienia. Okaż wielkość swojej posługi przez wieloraką troskę o sprawy duszy i ciała. Przemawiaj do każdego z osobna na podobieństwo samego Boga. Św. Ignacy Antiocheński.

Zły pasterz zabija dobre i tłuste owce, gdy prowadzi złe życie, gdy daje zły przykład. Oto zdrowa owca, patrząc na swego źle postępującego pasterza, odwraca oczy od Przykazań Pańskich, kieruje je ku człowiekowi i zaczyna mówić w sercu swoim: Jeśli mój pasterz tak postępuje, kimże ja jestem, aby nie czynić tak samo? Bóg zażąda od złych pasterzy swoich owiec, zażąda rachunku za ich śmierć. Św. Augustyn.

Nie patrz na osobiste przymioty kapłanów, lecz na ich zadanie. Św. Ambroży.

Jeśli owczarnia jest bezpieczna, kiedy czuwa pasterz ziemski, o ileż bardziej bezpieczni jesteśmy my, skoro naszym Pasterzem jest Bóg, i nie tylko Pasterzem, ale i Stwórcą. Św. Augustyn.

Waszą gorliwością pokażcie, że ukochaliście tych, których wam powierzył Chrystus, tak jak On ukochał Kościół. Św. Jana Chrzciciela de La Salle.

Jeżeli Jezusa miłujesz to nie myśl o sobie, ale o owcach. Św. Augustyn.

Paś mnie o Panie, i paś ze mną, aby moje serce nie skłaniało się ani na lewo, ani na prawo, a Twój Duch, niech mnie prowadzi drogą prostą i niech moje poczynania teraz i aż do końca życia będą według Twojej woli. Św. Jan Damasceński.

I bardzo chciałbym opuścić ster Kościoła, który mi powierzono, gdybym tylko znalazł usprawiedliwienie w przykładzie Ojców lub w słowach Pisma świętego. Św. Bonifacy.

Otrzymaliśmy moc rodzenia Chrystusa w nas samych oraz w innych. Św. Karol Boromeusz.

Pod jednym Pasterzem w jednej owczarni także i pasterze są owcami. Św. Augustyn.

Wszyscy niech okazują szacunek diakonom jak Jezusowi Chrystusowi, podobnie tez biskupowi, który jest obrazem Ojca, prezbiterom jako senatowi Boga i zgromadzeniu Apostołów. Bez nich nie można mówić o Kościele. Św. Ignacy Antiocheński.

Miłość Chrystusa powinna gorzeć w duszy pasterza tak wielkim płomieniem, by w nich zagasł naturalny lęk przed śmiercią. Św. Augustyn.

Przyjąłeś urząd kapłański? To siedząc przy sterze Kościoła przeprowadzasz ten statek przez wiry morskie. Trzymaj mocno ster wiary, abyś się nie poddał potężnym falom nawałnic tego świata. Św. Ambroży.

Nikt nie jest dobrym pasterzem, jeśli przez miłość nie złączy się z Chrystusem i nie stanie się członkiem Dobrego Pasterza. Św. Tomasz z Akwinu.

Obowiązkiem pasterza jest miłość. Św. Tomasz z Akwinu.

Masz pamiętać o duszach, którym przewodzisz, ale nie tak, abyś zapomniał o swojej własnej. Św. Karol Boromeusz.

Istnieje różnica między dobrym, a złym pasterzem. Pasterz dobry troszczy się o dobro owczarni, zły natomiast zabiega o swe własne dobro. Św. Tomasz z Akwinu.

Dobro duchowe owczarni stoi wyżej niż życie pasterza, dlatego kiedy niebezpieczeństwo zagraża zbawieniu trzody, każdy duchowy pasterz powinien umieć przyjąć śmierć dla dobra owczarni. Św. Tomasz z Akwinu.

Chrystus jest zarazem kapłanem i ofiarą. Orygenes.

Duchowieństwo skalane i nieczyste, przepełnione brudem przywar, skrępowane więzami grzechów słuszne deptane jest przez ludzi jak nędzne błoto. Tacy duchowni nie są użyteczni ani dla siebie, ani dla drugich. Św. Jan Kapistran.

Kapłani święci zasługują na podwójną cześć, odnoszącą się do rzeczy i osoby, albo raczej: na cześć ziemską i duchową, doczesną i wieczną. Choć mieszkają na ziemi i ze śmiertelnymi stworzeniami poddani są koniecznościom natury, to jednak usilnie zabiegają o wspólnotę z aniołami w niebie, aby jako roztropni słudzy okazać się miłymi dla Króla. Św. Jan Kapistran.

Jakże niebezpiecznie jest milczeć dla strażnika, który powinien innych ostrzegać. Św. Augustyn.

Okręt, który posiada dobry ster, dociera bezpiecznie do portu, podobnie dusza, która posiada dobrego pasterza, łatwo do niego dociera chociażby popełniła błędy. Św. Augustyn.

Nasi pasterze, a zwłaszcza biskupi jednoczą nas z papieżem, a papież jednoczy nas z Bogiem. Św. Jan Bosko.

Dla was jestem biskupem a z wami chrześcijaninem. Św. Augustyn.

Wszystkim odrodzonym w Chrystusie znak krzyża nadaje królewską godność, namaszczenie zaś Duchem Świętym konsekruje ich na kapłanów. Wszyscy zatem chrześcijanie napełnieni Duchem Świętym i mądrością powinni być świadomi, że oprócz szczególnych zadań Naszego Urzędu przysługuje im godność królewska oraz udział w funkcji kapłańskiej. Cóż jest bardziej królewskiego niż to, że dusza potrafi kierować swoim ciałem w poddaniu Bogu? Cóż jest bardziej kapłańskiego, jak poświęcić Bogu czyste sumienie i składać na ołtarzu serca nieskalane ofiary pobożności. Św. Leon Wielki.

Za robotników, którzy pracują w winnicy Pana, uważa się wszystkich, którzy w jakiś sposób przyczyniają się do zbawienia dusz. Św. Jan Bosko.

Módlmy się za kapłanów. Każdego dnia zauważamy, jak rzadcy są przyjaciele Jezusa. Zdaje mi się, że to rani Go najgłębiej. Św. Teresa z Lisieux.

Czuję powołanie kapłańskie. Z jaką miłością o Jezu, niosłabym cię w moich rękach, kiedy na mój głos zstąpiłbyś z nieba. Z jaką miłością dawałabym cię duszom. Ale pomimo pragnienia kapłaństwa podziwiam i zazdroszczę świętemu Franciszkowi z Asyżu, i czuje powołanie do naśladowania go, odrzucając wysoką godność kapłańską. Św. Teresa z Lisieux.

Jezus Chrystus cudami zyskał uwielbienie, a ukrzyżowany zyskał dla innych nawrócenie. Kapłan swoimi nadzwyczajnymi uczynkami zyskuje uwielbienie, natomiast, kiedy znajduje się na krzyżu goryczy i poniżenia, otrzymuje nawrócenie. Bł. Józef Baldo.

Kapłan jest człowiekiem żyjącym samotnie po to, aby inni nie byli samotni. Jan Paweł II.

Zostałem wyświęcony na kapłana, gdy miałem 26 lat. Od tamtego czasu minęło 56 lat. Spoglądając za siebie i wspominając te lata swego życia, mogę zapewnić was, że warto poświęcić się sprawie Chrystusa i z miłości do Niego, poświęcić się w służbie człowiekowi. Warto dać życie za Ewangelię i braci! Jan Paweł II.

Najgłębszym sekretem prawdziwych sukcesów duszpasterskich nie są środki materialne, zwłaszcza środki bogate. Trwałe owoce duszpasterskich trudów rodzą się na podłożu świętości kapłańskich serc. Jan Paweł II.

Celibat jest znakiem wolności, która służy. Jan Paweł II.

Świat dzisiejszy woła o kapłanów świętych. Tylko kapłan święty może stać się przejrzystym świadkiem Chrystusa i jego Ewangelii. Tylko w ten sposób może stawać się dla ludzi przewodnikiem i nauczycielem na drodze do świętości, a ludzie na takiego przewodnika czekają. Jan Paweł II.

Pewnego dnia doświadczyłem absolutnej pewności, że moje życie nie spełni się w miłości ludzkiej, której piękno zawsze głęboko odczuwałem. Jako duszpasterz przygotowywałem do małżeństwa wielu młodych ludzi. Fakt, że byłem księdzem, nigdy mnie od nich nie oddzielał, przeciwnie, zbliżał mnie do nich i pomagał lepiej ich rozumieć. Spotykali się, wybierali, zakładali rodziny. Ja błogosławiłem ich związki, uczestniczyłem w ich radościach młodych rodziców, chrzciłem dzieci, które przychodziły na świat. Mieli do mnie zaufanie i rozmawialiśmy swobodnie o wszystkich ich problemach. Jan Paweł II.

Bóg objawił się człowiekowi przez Chrystusa, Chrystus ukazuje się nadal człowiekowi przez kapłana. Kapłan po Chrystusie jest więc widzialnym i zmysłowym objawieniem Boga na przestrzeni wieków, jest miłosiernym rozszerzeniem wielkiej tajemnicy Wcielenia. Luisa Margherita Claret de La Touche.

Nie ma wznioślejszego dzieła od dzieła kapłanów, ani też nie ma użyteczniejszej pracy. Biada, jeżeli katolicki kapłan zrezygnuje, ze swojego miejsca. Biada, jeżeli jego głos, który tak często podnosi się, aby głosić alarm, zamilknie. Świat przed upływem dwudziestu lat popadłby w barbarzyństwo. Victor Hugo.