Kazanie

Ten, kto nie ma miłości, nie powinien głosić cudownych prawd boskich. Ponieważ ten, kto chce je godnie głosić, musi mieć w sobie wielką miłość do bliźniego. Św. Albert Wielki.

Najkrótsze kazania są najmilej widziane, gdy są dobre, miło nam ich słuchać; jeżeli złe, nudzą krótko. Św. Tomasz z Akwinu.

Niech głosiciele Ewangelii otrzymują od ludu konieczne utrzymanie, natomiast zapłatę posługi od Pana. Św. Augustyn.

Jak nierozważne słowo wprowadza w błąd, tak nieroztropne milczenie pozostawia w błędzie tych, którzy mogliby poznać prawdę. Czymże jest dla pasterza lęk przed mówieniem prawdy, jeśli nie ucieczką w milczenie? Św. Grzegorz Wielki.

Miłość nie pozwala mi milczeć. Św. Ignacy Antiocheński.

Kaznodzieja z urzędu jest zobowiązany do kazania nawet wtedy, kiedy słuchacze nie słuchają go chętnie i odrzucają słowa prawdy. Jeżeli nim gardzą, będą jeszcze bardziej winni, ponieważ pragnienie życia w ignorancji jest bardziej niebezpieczne od samego odrzucenia usłyszanej prawdy. Św. Albert Wielki.

Ten, kto nie ma miłości bliźniego, żadną miarą nie powinien podejmować się obowiązku przepowiadania. Św. Grzegorz Wielki.

W jaki sposób słuchacie – widzimy, ale to, co myślicie, zna jedynie Ten, kto widzi wasze myśli. Tak więc,
 my przemawiamy zewnętrznie, a Bóg buduje wewnątrz was. Św. Augustyn.

Obowiązkiem głosiciela jest wypełnienie to, co się głosi. Św. Grzegorz Wielki.

Jak po zapaleniu ognia w celu oczyszczenia pól giną suche i bezużyteczne chwasty oraz ciernie, jak po rozproszeniu ciemności promieniami wschodzącego słońca kryją się złodzieje, nocne włóczęgi i włamywacze, tak też kiedy głosi się narodom Słowo, wówczas jakby na odgłos wielkiego grzmotu, jakby wskutek gwałtownego ognia, jakby przy wschodzącym słońcu ginie niewiara, rozprasza się błąd, jaśnieje prawda z taką jasnością, z jaką wosk topnieje pod wpływem silnego ognia. Św. Bernardyn.

Pasterz niech będzie roztropny w milczeniu, a pożyteczny w mówieniu; nie powinien rozgłaszać tego, o czym należałoby milczeć, ani zamilczeć tego, co się powinno powiedzieć. Św. Grzegorz Wielki.

Gdybyśmy głosili własną naukę, bylibyśmy pasterzami, którzy pasą siebie samych, a nie owce. Jeśli głosimy Chrystusową naukę, On jest naszym Pasterzem, kimkolwiek byłby pośrednik. Św. Augustyn.

W kazaniach i zachętach posługuj się językiem prostym i mową zwykłą; jeżeli to jest możliwe, posługuj się przykładami, aby każdy grzesznik, obciążony tym właśnie grzechem, poczuł się wstrząśnięty, jakbyś tylko do niego przemawiał. Św. Wincenty Ferrerisz.

Ucz się i przykładaj do tego, co niezbędne do sprawowania urzędu; staraj się, abyś przepowiadał życiem i obyczajami, aby inni nie szydzili z twych słów i nie potrząsali głowami, widząc, że co innego głosisz, a co innego zaś czynisz. Św. Karol Boromeusz.

Błogosławiony, kto przemawia tak, jak poddaje mu Duch Święty, a nie własne jego odczucie. Są tacy, którzy przemawiają według własnego upodobania i słowami innych posługują się jakby swoimi własnymi. Św. Antoni z Padwy.

Trzeba umieć głosić kazania bez wygłaszania kazań, to znaczy przykładem; wtedy i my stajemy się jak kapłan oczami, ustami, językiem, sercem samego Chrystusa. Św. Jan Eudes.

Oto trzy przymioty konieczne dl tego, kto chce głosić słowo Boże: należyta wiedza, dar mowy i życie potwierdzające głoszoną naukę. Niebezpieczną śmiałością byłoby głosić słowo bez odpowiedniej wiedzy, na próżno by się je głosiło nie trafiając do słuchaczy, a niegodną rzeczą byłoby głosić je nie dając świadectwa dobrego życia. Ozdobą wiedzy i pięknej mowy jest życie potwierdzające prawdę tego, co się głosi. Św. Bonawentura.

Nie wszystkich trzeba przekonywać tymi samymi sposobami. Św. Józef z Leonissy.

Kaznodzieja jest ustami Boga, który nas poucza: usta te mogą głosić jedynie to, co wcześniej głęboko rozważyły. Św. Albert Wielki.

Kaznodzieja z urzędu jest zobowiązany do kazania nawet wtedy, kiedy słuchacze nie słuchają go chętnie i odrzucają słowa prawdy. Jeżeli nim gardzą, będą jeszcze bardziej winni; ponieważ pragnienie życia w ignorancji jest bardziej niebezpieczne od samego odrzucenia usłyszanej prawdy. Św. Albert Wielki.

Najkrótsze kazania są najmilej widziane. Jeżeli są dobre, miło nam ich słuchać, a jeżeli złe, nudzą krótko. Św. Tomasz z Akwinu.

Kazanie jest przeznaczone do instruowania ignorantów, do napomnienia tych, którzy sprzeciwiają się prawdzie, do poprawiania złych, do prowadzenia i doskonalenia dobrych. Św. Albert Wielki.

Nie wychodź z kazania nie zabierając jakiejś maksymy do praktykowania. Św. Jan Bosko.

Kaznodzieja jest ustami Boga, który nas poucza. Usta te, mogą głosić jedynie to, co wcześniej głęboko rozważyły. Św. Albert Wielki.

Kaznodzieja z urzędu jest zobowiązany do kazania, nawet wtedy, kiedy słuchacze nie słuchają go chętnie i odrzucają słowa prawdy. Jeżeli nim gardzą, będą jeszcze bardziej winni, ponieważ pragnienie życia w ignorancji jest bardziej niebezpieczne od samego odrzucania usłyszanej prawdy. Św. Albert Wielki.

Żadne kazanie nie jest bardziej skuteczne od dobrego przykładu. Św. Jan Bosko.

Trzeba umieć głosić kazania bez wygłaszania kazań, to znaczy przykładem. Wtedy i my stajemy się jak kapłan oczami, ustami, językiem, sercem samego Chrystusa. Św. Jan Eudes.

Jedynym celem nauczania wiary jest miłość, która nigdy się nie skończy. Trzeba zawsze ukazywać miłość naszego Pana, by wszyscy zrozumieli, że każdy prawdziwie chrześcijański akt cnoty nie ma innego źródła niż miłość ani innego celu niż miłość. Katechizm Rzymski.

Nikt nie może skutecznie głosić Słowa Bożego, jeżeli nie ugnie kolana po Mszy świętej. Nikt nie zdobędzie pokory, jeżeli nie utkwi wzroku w Tobie, Słowo na Krzyżu. Św. M. Magdalena de Pazzi.

Najlepszym mówcą jest ten, który mówiąc uczy, bawi i porusza dusze słuchaczy. Cyceron.

Dobry deszcz jest jak zły kaznodzieja, nie wie, kiedy przestać. R. W. Emerson.

Jedynie przykładem prawdziwie katolickiego przekonania wygłaszamy kazania. Z pewnością będzie skuteczne. G. Maffei.

Współczuj biednemu kaznodziei i módl się za niego, aby swoimi małymi ustami starał się powiedzieć rzeczy wielkie. B. Marshall.

Milczenie, które panuje w kościele przed rozpoczęciem liturgii, podoba mi się bardziej od wszystkich kazań. R. W. Emerson.

Jedynie prawdziwie przeżyte życie przekonuje bardziej od całych tomów moralnych kazań. Zenta Maurina.