Śmierć

Śmierć nie oddziela nas od siebie, ponieważ wszyscy zdążamy tą samą drogą i odnajdziemy się w tym samym miejscu. Nie będziemy nigdy rozłączeni, ponieważ żyjemy dla Chrystusa i teraz jesteśmy złączeni z Chrystusem, idąc ku Niemu. Wszyscy razem będziemy kiedyś z Chrystusem. Św. Szymon z Tesalonik.

Dobra to rzecz odchodząc z tego świata dojść do Boga, aby w Nim powstać na nowo. Św. Ignacy Antiocheński.

Chociaż pragniemy być z Chrystusem, to jednak boimy się umierania. Niech moc miłości, przezwycięży w nas gorycz śmierci dzięki Temu, który jest naszym życiem i który zechciał umrzeć za nas. Gdyby śmierć nie była tak gorzka, to i chwała męczenników nie byłaby tak wielka. Św. Augustyn.

Lepiej mi umrzeć w Chrystusie, niż panować nad całą ziemią. Św. Ignacy Antiocheński.

Jakiż to zaszczyt wyjść z tego świata bezpiecznie i radośnie, wyjść w chwale pośród doświadczeń i ucisków, zamknąć na chwilę oczy, którymi się ogląda ludzi i świat, i zaraz potem otworzyć, aby ujrzeć Boga i Chrystusa. Jakże wielka prędkość owej szczęśliwej podróży. W jednej chwili zostaniesz odebrany ziemi, aby się znaleźć w królestwie niebieskim. Św. Cyprian.

W śmierci Jezusa śmierć znalazła swoją zagładę, a w Jego zmartwychwstaniu zmartwychwstała upadła natura ludzka. Św. Cyryl Aleksandryjski.

Istnieje w życiu doczesnym taka śmierć, która jest naprawdę dobra śmiercią; jest to szczęśliwe życie po śmierci, szczęśliwe po zwycięstwie, szczęśliwe po zakończonej walce, kiedy już prawo ciała nie będzie się sprzeciwiać prawu ducha, kiedy nie będzie już w naszym śmiertelnym ciele walki, ale zwycięstwo. Św. Ambroży.

Lepiej mi umrzeć w Chrystusie, niż panować nad całą ziemią. Św. Ignacy Antiocheński.

Umiera w pewien sposób, kto się odrywa od skłonności ciała i wyzwala od więzów. Św. Ambroży.

Pan przyjął na siebie śmierć, aby ustał grzech; by jednak na skutek śmierci natura nie uległa unicestwieniu udzielił daru zmartwychwstania. W ten sposób przez śmierć grzech został usunięty, a przez zmartwychwstanie natura zachowała istnienie. Św. Ambroży.

Śmierć jest przejściem, które obowiązuje wszystkich. Trzeba, abyś ustawicznie przechodził: ze skazitelności do nieskazitelności, ze śmierci do nieśmiertelności, z niespokojności do spoczynku. Niech nie przeraża cię imię śmierci, ale radują dobrodziejstwa szczęśliwego przejścia. Czymże jest śmierć, jeśli nie pogrzebem wad i wskrzeszeniem cnót? Św. Ambroży.

Niech umrę, abym naprawdę nie umarł, ale oglądał Ciebie Boże. Św. Augustyn.

Jezus umierając poddał się prawu śmierci, które zniósł zmartwychwstając. W ten sposób przeciął wieczność śmierci i z wiekuistej przemienił ją na doczesną. Św. Leon Wielki.

Sługa Boży tak zawsze powinien postępować, jak gdyby za chwilę miał stanąć przed Najwyższym Sędzią. On widzi wszystkie nasze czyny i zachowuje w pamięci dobre postępki, aby je nagrodzić w swoim czasie, ale pamięta także o tym, co złe, aby je ukarać, jeśli nie zmażemy tego naszą pokutą. Św. Bonawentura.

Śmierć jest pewna, a życie krótkie, znika ono jak dym. Św. Franciszek z Pauli.

Jak śmierć otrzymała władzę nad ludźmi od samych ludzi, tak też unicestwienie śmierci i zmartwychwstanie życia dokonało się przez Słowo Boga, które stało się ciałem. Św. Atanazy.

Śmiercią kup sobie zbawienie. Wejdź z Jezusem do raju, żebyś zrozumiał, jakich dóbr się pozbawiłeś. Św. Grzegorz z Nazjanzu.

Gorąco pragnę, abyś Ty o moja matko, uważała moją śmierć za radosne wydarzenie, abyś towarzyszyła mi matczynym błogosławieństwem wtedy, gdy będę przemierzał ową drogę, aż dojdę do brzegu, gdzie się mieszczą wszystkie moje nadzieje. Św. Alojzy Gonzaga.

Bóg odbiera nam swój dar tylko po to, aby umieścić go w pewniejszym i bezpieczniejszym miejscu, a ofiarować nam to, czego sami zapragniemy. Św. Alojzy Gonzaga.

W rzeczywistości śmierć nie należała do natury, ale naturalna stała się potem. Św. Ambroży.

Nie brzydź się imieniem śmierci; niechaj cię radują dobrodziejstwa szczęśliwego przejścia. W rzeczywistości śmierć jest pogrzebaniem wad i zmartwychwstaniem cnót. Św. Ambroży.

Wybierz teraz to, co chciałbyś wybrać w chwili śmierci. Św. Ignacy Loyola.

Śmierć, której ludzie się boją, to jest odłączenie duszy od ciała, natomiast śmierć, której ludzie się nie boją, a bać powinni, to jest odłączenie od Boga. Św. Augustyn.

Myśl o własnym końcu służy dobremu rozporządzaniu naszymi sprawami, pogardzaniu dobrami świata, wzdychaniu do dóbr nieba i unikaniu grzechów. Ci, którzy nie myślą o własnym końcu, żyją codziennie w poczuciu winy. Św. Albert Wielki.

Trzeba zawsze postępować tak, żeby śmierć w jakiejkolwiek godzinie by nie przyszła, zawsze znalazła nas gotowych. Św. Jan Bosko.

Dla tego, kto ma zawsze ufny wzrok utkwiony w Bogu, nie ma niespodzianek, nawet niespodzianki śmierci. Bł. Jan XXIII.

Wybierz teraz to, co chciałbyś wybrać w godzinie śmierci. Św. Ignacy Loyola.

Po twoim przybiciu z Jezusem do krzyża i po złożeniu do Jego grobu zobaczysz niegasnące światło. Z Kalwarii przejdziesz do wiekuistego Taboru. Św. Ojciec Pio.

Śmierć wprowadza nas w prawdziwe życie; ze śmiercią zaczyna się nasza gloryfikacja w Chrystusie. Bł. Jan XXIII.

Trzeba zawsze postępować tak, aby śmierć, w jakiejkolwiek godzinie by nie przyszła, zawsze znalazła nas gotowych. Św. Jan Bosko.

Ile czasu da mi Pan, abym pracował i służył Mu? Nie wiem i nie chcę wiedzieć. Jestem zawsze gotowy na to, aby żyć i umrzeć. Bł. Jan XXIII.

Nic pewniejszego od śmierci. Nic bardziej niepewnego od jej godziny. Św. Antoni z Padwy.

Nie brzydź się imieniem śmierci; niechaj cię radują dobrodziejstwa szczęśliwego przejścia. W rzeczywistości śmierć jest pogrzebaniem wad i zmartwychwstaniem cnót. Św. Ambroży.

Życie jest trochę jak morska podróż. Wyjeżdżamy żegnając się i płacząc z powodu oddalenia od osób nam drogich, ale oto, kiedy przybijamy do drugiego brzegu, są inne osoby, które stoją już w porcie i na nas czekają. Bł. Jan XXIII.

Wybierz teraz to, co chciałbyś wybrać w chwili śmierci. Św. Ignacy Loyola.

Nigdy nie myślę, że śmierć może zniweczyć moje plany, ale zawsze postępuję tak, aby to co robię, było ostatnią rzeczą w moim życiu. Św. Jan Bosko.

Najchwalebniejsza i najbardziej upragniona jest taka śmierć, która nas zastaje walczących za Pana naszego. Św. Wincenty a Paolo.

Przez miłosierdzie Pan nie wiesz, kiedy masz umrzeć. Dzień twojego końca pozostaje w ukryciu, abyś rozważał wszystkie. Św. Augustyn.

Dla tego, kto ma zawsze ufny wzrok utkwiony w Bogu, nie ma niespodzianek, nawet niespodzianki śmierci. Bł. Jan XXIII.

Tylko ci, którzy źle żyją i nie przystępują wcale lub bardzo rzadko do sakramentów, mogą bać się śmierci. Bł. Jan XXIII.

Śmierć wprowadza nas w prawdziwe życie. Ze śmiercią zaczyna się nasza gloryfikacja w Chrystusie. Bł. Jan XXIII.

Nie musimy koniecznie znać godziny naszej śmierci, aby pójść do raju; musimy jednak do tego się przygotować spełniając dobre uczynki. Św. Jan Bosko.

Śmierć grzesznika jest bolesna z powodu utraty dóbr doczesnych. Bardziej bolesne jest oddzielenie duszy od ciała. Najboleśniejsza jest utrata duszy i ciała w piekle, gdzie będzie cierpieć w ogniu i wyrzutach sumienia. Św. Albert Wielki.

Wypełniaj każdy czyn tak, jakbyś chciał go wypełnić w chwili ostatniej. Nieznana jest godzina twojej śmierci, spraw, aby twoja dusza była ciągle taka, jak pragnąłbyś, aby była w tej godzinie. Bł. C. de Foucauld.

W chwili śmierci zbieramy to, co zasialiśmy w ciągu życia. Św. Jan Bosko.

Nikt nie może dotrzeć do rozważenia tajemnicy śmierci, jeżeli wcześniej nie wydobędzie się z zamętu zmartwień. Św. Augustyn.

Jeżeli myślicie o śmierci z niepokojem, wiedzcie, że lęk przed nią przyniesie więcej szkody niż zysku. Św. Franciszek Salezy.

Dusza chciałby ulecieć do nieba, ale kiedy żyje na tej ziemi jest przywiązana sznurem, który ją tu, w dole utrzymuje. Tu bez przerwy ulega pokusom. Sznur ten rozwiązuje się dopiero przez śmierć i dlatego dusze dobre wzdychają do śmierci, która wyzwala od niebezpieczeństwa utraty Boga. Św. Alfons Liguori.

Śmierć dla tego, kto ma spokojne sumienie jest pocieszeniem, radością, przejściem prowadzącym do wiecznego szczęścia. I przeciwnie, dla tego, kto ma grzech na duszy jest największym strachem, jaki może istnieć, męką i rozpaczą. Św. Jan Bosko.

Czy widziałeś, jak w smutny jesienny wieczór spadają liście? Tak co dzień spadają dusze do wieczności. Pewnego dnia jednym z opadłych liści będziesz ty. Bł. J. M. Escriva.

Bądź przygotowany. Kto dzisiaj nie jest przygotowany, aby umrzeć, naraża się na poważne niebezpieczeństwo, że umrze źle. Św. Jan Bosko.

Życie człowieka powinno być ciągłym przygotowaniem się na śmierć. Św. Jan Bosko.

Nie bój się śmierci, zaakceptuj ją, od dziś hojnie. Kiedy Bóg zechce, jak zechce, gdzie zechce. Nie wątp, gdyż On przyjdzie w czasie, miejscu i sposób najwłaściwszy, wysłana przez twojego Boga Ojca. Powitajmy naszą siostrę śmierć. Bł. J. M. Escriva.

Myśl o własnym końcu służy dobremu rozporządzaniu naszymi sprawami, pogardzaniu dobrami świata, wzdychaniu do dobr nieba i unikaniu grzechów. Ci, którzy nie myślą o swoim końcu, żyją codziennie w poczuciu winy. Św. Albert Wielki.

Śmierci nie można przekupić, ani od siebie oddalić. Cierpienie należy do ludzkiego losu. Jan Paweł II.

Istnieje antynomia pomiędzy młodością a śmiercią. Śmierć wydaje się daleka od młodości. Tak. Skoro jednak młodość oznacza projekt całego życia, projekt zbudowany wedle kryterium sensu i wartości, nieodzowne jest również w młodości pytanie o kres. Jan Paweł II.

Kres jest tak niewidzialny, jak początek. Nadzy przychodzimy na świat i nadzy wracamy do ziemi, z której zostaliśmy wzięci. Jan Paweł II.

Podnieście głowy i zobaczcie cel waszej drogi. Jeśli idziecie za Chrystusem, jeśli przewodzi wam Duch Święty, to nie może być innego celu, jak dom Ojca, który jest w niebie. Tego celu nie można stracić z oczu. Jan Paweł II.

Nie lękajcie się patrzeć w wieczność. Tam czeka Ojciec, Bóg, który jest miłością. Dla tej miłości warto żyć. Jan Paweł II.

Choroba i śmierć, choć pozostają częścią ziemskiej egzystencji, tracą swą negatywną wymowę. W świetle wiary śmierć ciała, pokonana przez śmierć Chrystusa, staje się nieuniknionym etapem drogi ku pełni nieśmiertelnego życia. Jan Paweł II.

Śmierć jest dobra, ponieważ daje każdemu jego własne miejsce. Andrzej Siniawski.

Nad grobem więcej warta jest pamięci o dobrym czynie niż tysiąc pochwał. Niccolini.

Strach przed śmiercią jest okrutniejszy od niej samej. P. Siro.

Umrzeć, zanim się zrobi wszystko to, co się zamierzyło, to tragedia. Umrzeć na długo po tym, kiedy się zrobiło to, co się zamierzyło, to katastrofa. K. Smith.

Śmierć jest wszechobecna, więc nie pozbawiaj swojej radości tego, kto od ciebie jej oczekuje i daj ją temu, kto jest już daleko od ciebie i nie ma odwagi nawet oczekiwać. Zenta Maurina.

Aby zapewnić nam zbawienie, konieczne jest życie w takim stanie, w jakim chcielibyśmy umrzeć, w stanie, w którym trzeba umrzeć, aby być zbawionym. La Colombiere.

Ludzie nie mogą pokonać śmierci, aby być szczęśliwymi, umówili się więc, że nie będą o niej myśleć. To wszystko, co mogli zrobić, aby się pocieszyć. B. Pascal.

Nic bardziej nie sprawi, że umrzemy zadowoleni, jak pamięć tego, żeśmy nigdy i nikogo nie obrazili, a wręcz przeciwnie, czyniliśmy dobrodziejstwa. N. Machiavelli.

Chrześcijanin powinien być zawsze gotowy umrzeć i przyjąć komunię. P. Olivant.

Tylko wtedy, kiedy zdamy sobie sprawę z naszego zadania, nawet gdyby było mało widoczne, będziemy szczęśliwi. Tylko wtedy będziemy żyć w pokoju i uśmiercać w pokoju, ponieważ to, co nadaje sens życiu, nadaje sens śmierci. A. de Saint Exupery.

Kto nauczył ludzi umierać, nauczył ich żyć. M. Montaigne.

Śmierć jest straszna dla tych, dla których z życiem wszystko gaśnie, nie dla tych, których pamięć nie może umrzeć. Cyceron.

Cały dzień miej przed oczyma śmierć i wszystkie te rzeczy, które wydają się najbardziej przerażające i niechaj nigdy nie wpadnie ci do głowy podła myśl, ani nie zrodzi się w tobie zbyt gorące pragnienie. Epiktet.

Nasze ziemskie życie jest preludium do pełnego chwały nowego przebudzenia, a śmierć jest otwartymi drzwiami, które prowadza nas do wiecznego życia. M. L. King.

Śmierć młodych jest zatonięciem, śmierć starych jest przybiciem do brzegu. Plutarch.

Szczęśliwy ten, kto ma zawsze w umyśle godzinę swojej śmierci i każdego dnia gotowy jest umrzeć. Jeżeli widziałeś, jak ktoś umiera, pomyśl, że ty też musisz to przejść. T. Kempis.

Panie, miej miłosierdzie nad tym, który ma umierać i wie o tym; ulituj się nad tym, kto umiera i o tym nie wie. G. Goyau.

Aby osiągnąć zbawienie trzeba przejść przez śmierć. G. Borsara.

Śmierć w ucieczce jest haniebna, w zwycięstwie chwalebna. Cyceron.

Kiedy ma umrzeć ptak, jego śpiew jest pełen żałoby. Kiedy ma umrzeć człowiek, jego słowa są dobre. Konfucjusz.

Niechaj myśl o śmierci was nie przeraża, ale umacnia w myślach godnych nieba. Tommaseo.

Nigdy nie znalazłem takiej radości, ani nie udało mi się zobaczyć Boga tak dobrym w stosunku do mnie, jak w chwili, kiedy znalazłem się na progu śmierci. Nie zamieniłbym tego niebezpieczeństwa na nic, czego na tym świecie można pragnąc. La Colombiere.

Śmierć, jeżeli chcemy spojrzeć w oczy rzeczywistości, jest prawdziwym celem naszego życia, i dziękuję Bogu, że dał mi sposobność nauczenia się traktowania jej jako klucza, dzięki któremu mogę dostąpić prawdziwego błogosławieństwa. Mozart.

Śmierć nie jest okresem zamknięcia istnienia, lecz tylko przejściem od jednej do drugiej formy istoty nieskończonej. W. Humbold.

Chrześcijanin wie, że śmierć jest ciemną postacią, która kryje świetliste oblicze Boga. Pierre LˋErmite.

My, chrześcijanie nie umrzemy, nasz grób jest kołyską naszej duszy. Balzac.

Kto chce zwyciężyć śmierć, musi zwyciężyć czas, mękę i tajemnice tego, kto słucha i myśli. G. Papini.

Wiele osób boi się śmierci, ponieważ niedostatecznie cieszy się życiem. P. Ustinow.

Nigdy nie przestane powtarzać, że śmierć nie jest nocą, ale światłem, nie jest końcem, ale początkiem; nie jest nicością, ale wiecznością. V. Hugo.

To lęk przed śmiercią, a nie pragnienie życia, trzyma głupiego w przywiązaniu do własnego ciała. M. Montaigne.

Życie mądrych jest niczym innym, jak rozważaniem śmierci. Cyceron.

Jak dobrze przeżyty dzień daje dobry koniec, tak dobrze przeżyte życie daje radość śmierci. Leonardo da Vinci.

Jak szczęśliwy i mądry jest ten, kto teraz żyjąc stara się być takim, jakim chce, aby zastała go śmierć. T. Kempis.

Dla tego, kto ma wiarę, śmierć nie jest końcem, a dla mądrych nie jest lękiem. Goethe.

Rano wyobraź sobie, że nie dotrwasz do wieczora, a wieczorem nie bądź pewnym, że się jutro obudzisz. Bądź zawsze przygotowanym i żyj tak, aby śmierć cię nie zaskoczyła. T. Kempis.

Dopóki mam pragnienie, mam po co żyć. Zaspokojeniem jest śmierć. C. Bernard Shaw.

Sztuką jest umierać dla Ojczyzny, ale największą sztuką jest dobrze dla niej żyć. Kard. Stefan Wyszyński.

Strach przed śmiercią jest okrutniejszy od niej samej. P. Siro.

Jest rzecz, która daje do myślenia, że ci, którzy nie mieli Boga w swoim życiu, chcą tylko tego jednego w chwili swojej śmierci. A. Serge.

Tylko miłość i śmierć odmieniają rzeczy. Khalil Gibran.

Nie wszystek umrę. Horacy.

Być może pogrzeb u ludzi jest weselem u aniołów. Khalil Gibran.

Śmiercią dla śmierci jest miłość Chrystusa. Baldwin, biskup.