Rodzice

Kto czci ojca, zyskuje odpuszczenie grzechów, a kto matkę szanuje, ten jakby skarby gromadzi. Księga Syracha.

Ten, kto traci szacunek do matki i ojca, ściąga na siebie przekleństwo Boga. Św. Jan Bosko.

Czcią Ojców jest świętość synów, a czcią Panów szacunek sług. Didache.

Według naturalnego porządku kobieta wraz z mężczyzną dają życie dziecku. Św. Ambroży.

Ani Ewa nie okazała się słabsza, ani Adam silniejszy. Św. Grzegorz z Nazjanzu.

Jesteśmy, aby tak powiedzieć, sami sobie rodzicami, kiedy dzięki umiłowaniu dobra i z udziałem wolnej woli samych siebie kształtujemy, rodzimy i wydajemy na świat. Czynimy tak wtedy, kiedy przyjmujemy Boga i stajemy się dziećmi Boga, dziećmi cnoty, dziećmi Najwyższego. Św. Grzegorz z Nyssy.

Rodzice powinni starać się, aby rodzina była małym Kościołem, w którym to czci się Boga, myśli się o świętości, a poprzez dzieci daje się społeczeństwu nowych świętych. Św. Augustyn.

Ojciec, głowa rodziny, niechaj będzie wśród swoich przedstawicielem Boga, i niech przewodniczy im nie tylko władzą, ale również przykładem życia. Bł. Jan XXIII.

W spełnianiu obowiązku, jakim jest przekazywanie życia i wychowanie, obowiązku, który trzeba uważać za główną ich misję, są współpracownikami Boga Stwórcy i jakby jej wyrazicielami. Przeto mają wypełniać zadanie swoje w poczuciu ludzkiej i chrześcijańskiej odpowiedzialności. Sobór Watykański II.

Sam Stwórca sprawił, że małżonkowie we wspólnym, całkowitym oddaniu się fizycznym doznają przyjemności i szczęścia cielesnego i duchowego. Gdy więc małżonkowie szukają i używają tej przyjemności nie czynią nic złego, korzystają tylko z tego, czego udzielił im Stwórca. Pius XII.

Bóg jest miłością i w samym sobie przeżywa tajemnicę osobowej wspólnoty miłości. Stwarzając człowieka na swój obraz, Bóg wpisuje w człowieczeństwo mężczyzny i kobiety powołanie, a więc zdolność do miłości i wspólnoty oraz odpowiedzialności za siebie. Jan Paweł II.

Płciowość, przez którą mężczyzna i kobieta oddają się sobie wzajemnie we właściwych i wyłącznych aktach małżeńskich, nie jest bynajmniej zjawiskiem czysto biologicznym, lecz dotyczy samej wewnętrznej istoty osoby ludzkiej jako takiej. Urzeczywistnia się ona w sposób prawdziwie ludzki tylko wtedy, gdy stanowi integralną część miłości, którą mężczyzna i kobieta wiążą się z sobą aż do śmierci. Jan Paweł II.

Kościół, który opowiada się za życiem, naucza, że każdy akt małżeński powinien pozostać otwarty na przekazywanie życia ludzkiego. Jan Paweł II.

Bóg powierzył rodzicom poważny obowiązek pomagania dzieciom od najwcześniejszych lat w szukaniu prawdy i w życiu zgodnie z prawdą oraz w szukaniu dobra i szerzeniu go. Jan Paweł II.

Rodzice powinni rozmawiać z dziećmi o telewizji, ucząc ich kontrolowania ilości i jakości oglądanych programów oraz dostrzegania i oceny moralnych wartości, które stanowią ich podłoże. To rodzina jest środowiskiem stwarzającym najlepsze warunki do przekazywania wartości religijnych i kulturowych, które pomagają człowiekowi w ukształtowaniu własnej tożsamości. Jan Paweł II.

Rodzice, którzy systematycznie i na dużą skalę posługują się telewizją jako swego rodzaju elektroniczną niańką, wyrzekają się swojej roli najważniejszych wychowawców własnych dzieci. Takie uzależnienie się od telewizji może pozbawić członków rodziny okazji do wywierania wpływu na siebie nawzajem poprzez rozmowę, wykonywane razem czynności czy wspólną modlitwę. Jan Paweł II.

Dzieci potrzebują obecności i opieki obojga rodziców, którzy wykonują swoje zadania wychowawcze poprzez wpływ, jaki wywiera ich własne postępowanie. Jakość więzi istniejącej między małżonkami wpływa głęboko na psychikę dziecka i kształtuje relacje, które nawiązuje ono ze środowiskiem i w ciągu całego swojego życia. Jan Paweł II.

Rodzice kochając się, pozwalają swemu dziecku wzrastać w atmosferze pokoju, przenikniętej pozytywnymi elementami, które stanowią prawdziwe dziedzictwo rodziny. Jan Paweł II.

Mądry rodzic pozwala dzieciom popełnić błędy. Dobrze, aby od czasu do czasu poparzył sobie palce. Gandhi.

Nieszczęsny jest ten, kto czyni się nieszczęsnym cenzorem błędów swoich rodziców. Gdzie zaczniemy praktykować miłość jeżeli nie uda nam się to z naszym ojcem i matką? Wymaganie od nich w zamian za szacunek, aby byli doskonałością człowieczeństwa, jest pychą i niesprawiedliwością. S. Pellico.

Ten, kto wątpi w to, czy należy kochać rodziców, zasługuje na karę. Arystoteles.

Dziecko wzmacnia się patrząc na twarz swoich rodziców, tak jak raduje się nasze serce, kiedy myślimy o Bogu. Ks. Guanella.

Pomiędzy rodzicami a dziećmi naszych czasów jest nowy powód do niezrozumienia. Nie jest łatwo stwierdzić, które pokolenie wychowuje to drugie. A. Brie.

Najlepsza kombinacja rodziców to taka, gdzie ojciec jest łagodny pod pozorną nieustępliwością i matka, która jest nieustępliwa pod pozorną łagodnością. Anonim.

Najlepsze dzieciństwo, jakie ojciec może dać dzieciom, to chociaż minuta swojego czasu każdego dnia. O. A. Battista.

Upiększajmy naszych rodziców wieczór ich życia tak, jak oni upiększali nasz świt. N. Tommaseo.

Najważniejszą rzeczą jest, aby rodzice mogli nauczyć swoje dzieci, jak mają sobie radzić bez nich. F. Clark.

Pamiętajcie, że dzieci w każdym wieku mają jedyną rzecz wspólną: zamykają uszy na rady i otwierają oczy na przykłady. The Tablet.

Przestępstwo wśród młodzieży zniknęłoby natychmiast, gdyby rodzice chcieli dawać swoim dzieciom mniej dobrych rad, a więcej dobrych przykładów. O. Mariano.

Jedyne przyzwyczajenie jakie należy wpoić dziecku, to by nie nabierało żadnych przyzwyczajeń. J. Rousseau.

Gdzieś musi być napisane, że cnoty matek spadają na dzieci tak, jak spadają na nich grzechy ich ojców. C. Dickens.