Rodzina

Nich w murach domostwa tchnie ta miłość, którą płonęła Święta Rodzina z Nazaretu. Niechaj kwitną w niej wszystkie cnoty chrześcijańskie, niech panuje jedność serc i jaśnieje przykład uczciwego życia. Bł. Jan XXIII.

W domu zachowujcie się łagodnie, tak w stosunku do krewnych, jak i podwładnych. Często ci, którzy są aniołami na zewnątrz, w domu okazują się diabłami. Św. Franciszek Salezy.

Jeżeli w rodzinie nie ma jedności, zgody i pokoju, jak możemy mieć cywilizowane społeczeństwo? Bł. Jan XXIII.

Uważajcie wszyscy jednogłośnie Boga za Ojca, Kościół za matkę, a chrześcijan za braci w rodzinie ludu Bożego. Św. Augustyn.

Konieczne jest, aby rodzina broniła się, aby kobiety z odwagą i poczuciem obowiązku zajmowały swoje miejsce w tym dziele, i aby były niestrudzone w pilnowaniu, poprawianiu i w nauczaniu odróżniania dobra od zła. Bł. Jan XXIII.

W rodzinie istnieje najcudowniejsza i najściślejsza współpraca człowieka z Bogiem. Dwie osoby ludzkie, stworzone na obraz i podobieństwo Boże, są powołanie nie tylko do wielkiego zadania kontynuowania i przedłużania stwórczego dzieła, dając życie fizyczne nowemu stworzeniom, ale również do bardziej szlachetniejszej roli, która udoskonala pierwszą, to znaczy do cywilizowanego i chrześcijańskiego wychowania potomstwa. Bł. Jan XXIII.

Trzeba kochać się w rodzinie, dzielić miłość w domu, aby nauczyć oddawać się innym. Nauka dawania musi kosztować, musi boleć, żeby coś znaczyć. Miłość, która nie przysparza cierpień, nie jest prawdziwa. Zrezygnowanie z czegoś, co chcemy mieć‚Ķto jest miłość. Bł. Matka Teresa z Kalkuty.

Szczęście osoby i społeczności ludzkiej oraz chrześcijańskiej wiąże się ściśle z pomyślną sytuacją wspólnoty małżeńskiej i rodzinnej. Sobór Watykański II.

Pismo święte oraz tradycyjna praktyka Kościoła widzą w rodzinach wielodzietnych znak Bożego błogosławieństwa i wielkoduszności rodziców. Sobór Watykański II.

Niech małżonkowie w wiernym wypełnianiu swoich obowiązków małżeńskich i rodzinnych, przekazują w domowym ognisku płomień cielesnego życia, a wraz z nim życie duchowe i moralne, życie chrześcijańskie. Tego pragnie Bóg. Pius XII.

Nazaret jest szkołą, w której zaczyna się pojmować życie Jezusa. Jest to szkoła Ewangelii. Paweł VI.

Uczmy się od Nazaretu, ze wychowanie rodzinne jest drogie i niezastąpione, a w sferze społecznej ma ono pierwszorzędne i niezrównane znaczenie. Paweł VI.

Rodzina jest pierwszą i podstawową szkołą miłości społecznej. Równocześnie rodzina musi być na tyle silna Bogiem, czyli miłością wzajemną wszystkich, którzy ja tworzą, że potrafi pozostać ostoją dla człowieka pośród wszystkich niszczycielskich prądów i bolesnych doświadczeń. Jan Paweł II.

Objawienie i właściwe urzeczywistnienie wspólnoty kościelnej ma miejsce w rodzinie chrześcijańskiej, która również z tego powodu może i powinna nazywać się Kościołem domowym. Jan Paweł II.

Rodzice mają pierwszorzędne i niezbywalne prawo oraz obowiązek wychowania. Jan Paweł II.

Nikt nie jest pozbawiony rodziny na tym świecie, gdyż Kościół jest domem i rodziną dla wszystkich, a szczególnie dla utrudzonych i obciążonych. Jan Paweł II.

Rodzina oparta na małżeństwie jest jedyną w swoim rodzaju wspólnotą osób, którą Bóg uczynił naturalną i podstawową¬†‚“komórką‚” społeczną zasługującą na stosowną pomoc i ochronę ze strony państwa i innych instytucji. Jan Paweł II.

Rodzina z definicji, w znacznie większym stopniu niż jakakolwiek inna wspólnota społeczna, ma strukturę osobową. Każdy z jej członków jest ważny, nie ze względu na pełnioną funkcję, na zasoby, jakich dostarcza, lecz przez sam fakt, że jest. że jest człowiekiem. że jest tą szczególną osobą. Jan Paweł II.

Rodzino, stań się tym, czym jesteś! Stań się głęboką wspólnotą życia i miłości małżeńskiej, powołaną do ofiarowania miłości i przekazywania życia! Rodzino, niech twoje życie będzie zgodnym wypełnieniem powierzonej ci misji! Jan Paweł II.

Rodziny powinny mieć możliwość liczenia w znacznej mierze na dobrą wolę, uczciwość i poczucie odpowiedzialności ze strony osób zawodowo zajmujących się środkami przekazu, wydawców, pisarzy, producentów, kierowników, dramaturgów, sprawozdawców, komentatorów i aktorów. Jan Paweł II.

Rodzice mają prawo podzielić się z dziećmi tym, co sami uznają za wielkie dobro, za dobro najwyższe. Przynosząc swe nowo narodzone dzieci do chrztu, rodzice chrześcijańscy wyrażają tym pragnieniem podzielanie się swym największym dobrem w świetle wiary, jak poprzez wiarę odnajdują siebie w Kościele i Kościół w swej rodzinie.¬†Jan Paweł II.

Aby mógł dokonywać się rozwój osobowy w rodzinie, nieodzowna jest wielka wrażliwość na drugiego człowieka. Przede wszystkim wrażliwość matki i ojca na dziecko, ale także odpowiednia wrażliwość w każdym ze wzajemnych odniesień. Taka zdrowa wrażliwość stwarza klimat miłości, w którym człowiek rozwija się. Jan Paweł II.

Rodzina stanowi podstawową komórkę społeczeństwa, trzeba jednak Chrystusa, ażeby komórka ta nie była zagrożona od wewnątrz i od zewnątrz cywilizacyjnym wykorzenieniem. Jan Paweł II.

Cnoty rodzinne, oparte na głębokim poszanowaniu życia i godności ludzkiej istoty, a wyrażające się w konkretnych sytuacjach przez wyrozumiałość, cierpliwość, moralne wsparcie i wzajemne przebaczenie, pozwalają wspólnocie rodzinnej przeżyć pierwsze i podstawowe doświadczenie pokoju. Jan Paweł II.

Dzieje ludzkości przebiegają od początku i przebiegać będą do końca poprzez rodzinę. Człowiek wchodzi w nią przez narodzenie, które zawdzięcza rodzicom, ojcu i matce, ażeby w odpowiednim momencie opuścić to pierwsze środowisko życia i miłości i przejść ku nowemu. Jan Paweł II.

Opuszczając ojca i matkę, dziecko zabiera ich w sobie, przejmuje wielorakie dziedzictwo, które w nich i w rodzinie ma swój bezpośredni początek i źródło. W ten sposób, opuszczając, pozostaje: dziedzictwo, jakie przejmuje, łączy go trwale z tymi, którzy mu je przekazali i którym tyle zawdzięcza. On zaś sam będzie dalej przekazywać to samo dziedzictwo. Jan Paweł II.

Rodzina jest wspólnotą najpełniejszą z punktu widzenia więzi międzyludzkiej. Nie ma więzi, któryby ściślej wiązała osoby, niż więź małżeńska i rodzinna. Nie ma innej, którą by można najpełniej określić jako komunię. Nie ma też innej, w której wzajemne zobowiązania byłyby tak głębokie i całościowe, a ich naruszenie godziłoby bardziej boleśnie w ludzką wrażliwość: kobiety, mężczyzn, dzieci, rodziców. Jan Paweł II.

Rodzina jest pierwszą i podstawową szkołą uspołecznienia, pierwszą i podstawową szkołą pokoju. Jan Paweł II.

Moralna i duchowa odnowa ludzkiej rodziny jako całości musi być zakorzeniona w autentycznej odnowie poszczególnych rodzin. Jan Paweł II.

Rodzina pozostaje pierwszą drogą Kościoła. Jan Paweł II.

Rodzina Bogiem silna, staje się siłą człowieka i całego narodu. Nie sposób inaczej zrozumieć człowieka, jak w tej wspólnocie jaką jest naród. Jan Paweł II.

Rodzina jest centrum i sercem cywilizacji miłości. Jan Paweł II.

Rodziny emigrantów powinny znaleźć wszędzie w Kościele swoją ojczyznę. To zadanie leży w samej naturze Kościoła, który jest znakiem jedności w różnorodności. Jan Paweł II.

Wszystkie domy stałyby się grobami, gdyby nie były otwarte dla gości. Khalil Gibran.

Rodzina pozostaje jedyną rzeczą, która liczy się w tym życiu. A. Tocqueville.

Człowiek, który w rodzinnym domu nauczył się być wstrzemięźliwy, będzie takim tez poza nim i będzie promieniował dobrocią, z której uczyni zwyczaj wobec całej swojej rodziny. Plutarch.

Społeczeństwo i rodzina są podobne do łuku w pałacu; wyjmiesz jeden kamień i wszystko się zawali. Talmud.

Rodzina, która modli się zjednoczona, żyje zjednoczona. P. Peyton.

Więź, która łączy dzieci z Ojcem i braci ze sobą jest więzią rodzinną; węzłem, krwi, którą jest krew Chrystusa, a ciepłem jej jest Miłość. I. Giordani.

Dla wielu młodych dom jest przebieralnią do zmiany ubrania; sypialnią, kiedy się późno wraca; oberżą, kiedy się je mamrocząc i wychodzi nie płacząc rachunku. Anonim.

W każdej rodzinie chrześcijańskiej niech Maryja będzie Matką, Nauczycielką i Królową domu. Niech wejdzie do niego z matczynym pospiechem tak, jak weszła do domu Zachariasza. Ks. Alberione.

Nie można zbudować rodziny bez pewnego kapitału pobożności i wiary. E. Schneider.

Społeczeństwo ma za podstawę rodzinę; jeżeli człowiek wychodzi zepsuty z rodziny, wejdzie zepsuty w społeczeństwo. Lacordaire.

Niezgoda w rodzinie jest zwykle rozwiązywana prawem miłości. Gandhi.

Rodzina,, dom ojcowski jest jak naturalny Kościół, który rzadko odmawia pomocy i przygotowuje duszę do większego pocieszenia. G. A. Borgese.

Podstawą rodziny jest jednostka. Mencio.

Pierwszym i pewnym symptomem zdrowego umysłu jest znalezienie radości we własnym domu i na łonie własnej rodziny. E. Young.

Fabryką, która wytwarza najważniejszy produkt, jest rodzina. Anonim.

Uczucia i przyzwyczajenia, które kształtują publiczne szczęście są nabywane w rodzinie. Mirabeau.

Nie ma bardziej błogosławionych na ziemi ludzi od dwojga małżonków, którzy zjednoczeni ze sobą w jednym pragnieniu, spokojnie zarządzają własnym domem. Homer.

Droga twoich czynów zaczyna się w rodzinie. Pierwszą salą ćwiczeń cnót jest dom ojcowski. S. Pellico.

Każde rodzinne życie musi się inspirować na Świętej Rodzinie z Nazaretu. Powierzmy świętemu Józefowi nasze rodziny, aby panowała tam na zawsze uświęcająca harmonia miłości. Bp Cognata.

Wasz dom niech będzie masztem, a nie kotwicą. Khalil Gibran.