Władza

Untitled Document

Jeśli sprawujący władzę ustanawiają niesprawiedliwe prawa lub podejmują działania sprzeczne z porządkiem moralnym, to rozporządzenia te nie obowiązują w sumieniu. Wtedy władza przestaje być władzą, a zaczyna się bezprawie. Bł. Jan XXIII.

O tyle prawo ludzkie ma istotne znamiona prawa, o ile jest zgodne z prawym rozumem. Wówczas jest jasne, że pochodzi od prawa wiecznego. O ile zaś nie jest zgodne z rozumem, nazywa się prawem niegodziwym. W takim przypadku nie ma istotnych przymiotów prawa, ale jest jakąś formą przemocy. Św. Tomasz z Akwinu.

Surowo i bezwzględnie rządzą ci, którzy nie starają się o poprawienie swoich podopiecznych spokojnym przekonywaniem, ale surowo postępując starają się ich ugiąć. Św. Grzegorz Wielki.

Zwykle ten, kto nie zna innego prawa tylko swą wolę, pragnie wszystkich ujarzmić, sam zaś nikogo nie słucha. Św. Bonawentura.

Trzeba, aby ci, którzy są przełożonymi, przyjęli na siebie większy trud niż inni, byli bardziej skromni niż ich poddani i dawali innym wzór posługiwania w przeświadczeniu, że ci, których im powierzono, stanowią Bożą własność. Przełożeni winni się troszczyć o braci, tak jak sumienni i pilni wychowawcy troszczą się o dzieci, które im powierzyli rodzice. Św. Grzegorz z Nyssy.

Kto nie umie sobą samym kierować, jakże będzie innych do tego zachęcał? Św. Polikarp.

Kto otrzymał zadanie troszczenia się o innych, na samym sobie powinien okazać, jak trzeba postępować w domu Bożym. Św. Jan Kapistran.

Urząd bez miłości nie wystarcza. Św. Tomasz z Akwinu.

O ile upadek przełożonego zgubny jest dla tych, którzy jemu są powierzeni, o tyle na odwrót, zbawienną i pożyteczną jest rzeczą, kiedy biskup dla swoich braci stanowi przykład mocnej wiary. Św. Cyprian.

Podobnie jak Pan Jezus bez Ojca, z którym stanowi jedno, nie czyni niczego ani sam, ani przez Apostołów, tak i wy niczego nie czyńcie bez biskupów i prezbiterów. Św. Ignacy Antiocheński.

Srogość władzy to pragnienie wzbudzania lęku. Św. Augustyn.

Tych, nad którymi sprawujemy jakąkolwiek władzę, uważajmy za synów. Stańmy się ich sługami, podobnie jak Jezus. Tak właśnie postępował Jezus z Apostołami: znosił ich niewiedzę, brak wykształcenia, a nawet brak wiary. Do grzeszników odnosił się z życzliwością i serdeczną dobrocią, tak że u niektórych rodziło to zdumienie, u innych zgorszenie, u wielu zaś nadzieję uzyskania miłosierdzia Bożego. Św. Jan Bosko.

Niechaj zawstydza nas chociaż pozór chęci panowania. Nie panujmy nad nikim, chyba po to tylko, aby lepiej służyć. Św. Jan Bosko.

Władza nie jest siłą niekontrolowaną, lecz jest zdolnością rozkazywania zgodnie z rozumem. Bł. Jan XXIII.

Trzeba nakazywać tylko to, co jest istotne i co do czego ma się uzasadnioną nadzieję, że zostanie wysłuchane. Bł. Jan XXIII.

Władza, która opiera się na groźbie, strachu przed karą lub na obietnicy i nagrodzie, nie popycha skutecznie istnień ludzkich ku wprowadzeniu w życie wspólnego dobra. Bł. Jan XXIII.

Objawienie chrześcijańskie prowadzi nas do głębszego rozumienie prawa życia społecznego. Sobór Watykański II.

Na pochwalę zasługuje postępowanie tych narodów, w których jak największa część obywateli uczestniczy w sprawach publicznych w warunkach prawdziwej wolności. Sobór Watykański II.

Przyszły los ludzkości leży w rękach tych, którzy potrafią dać następnym pokoleniom motywy życia i nadziei. Sobór Watykański II.

Wspólnota polityczna i władza publiczna opierają się na naturze ludzkiej i należą do porządku określonego przez Boga. Sobór Watykański II.

Jeśli władza odwołuje się do porządku ustanowionego przez Boga to jakakolwiek forma ustroju politycznego i wybór władz pozostawione są wolnej woli obywateli. Sobór Watykański II.

Każda wspólnota ludzka potrzebuje władzy, która by nią rządziła. Leon XIII.

Jest wskazane, by każda władza była równoważona przez inne władze i inne zakresy kompetencji, które by ją utrzymywały we właściwych granicach. Na tym właśnie polega zasada państwa praworządnego, w którym najwyższą władzę ma prawo, a nie samowola ludzi. Jan Paweł II.

Każdy system, według którego stosunki społeczne byłyby całkowicie określone przez czynniki ekonomiczne, jest sprzeczny z naturą osoby ludzkiej i jej czynów. Jan Paweł II.

Naczelnym zadaniem państwa jest zagwarantowanie bezpieczeństwa, tak by człowiek, który pracuje i wytwarza, mógł korzystać z owoców tej pracy, a więc znajdował bodziec do wykonywania jej skutecznie i uczciwie. Jan Paweł II.

Funkcją państwa jest czuwanie nad realizowaniem praw ludzkich w dziedzinie gospodarczej i kierowanie nimi. Jan Paweł II.

Gdy państwo nie używa swej władzy w służbie praw każdego obywatela, a w szczególności tego, który jest najsłabszy, zagrożone są podstawy praworządności państwa. Kongregacja nauki Wiary, Dominum vitae.

Ten, kto kocha jedynie sprawowanie władzy, zwykle ją traci. Anonim.

Głupotą jest chcieć rozkazywać innym, kiedy nie można rozkazywać samemu sobie. P. Siro.

Najpierwszym obowiązkiem tego, kto jest wysoko, jest dawanie dobrego przykładu temu, kto jest nisko. M. DňčAzeglio.

Lepiej siedzieć na stołku i być kochanym, niż na tronie i być znienawidzonym. A. de Conciliis.

Czasem Bóg powołuje najgłupszych na najwyższe urzędy, aby nas ich głupotą pouczyć. Jean Cousin.