Święci

Czego bowiem dotknie Duch Święty to jest uświęcone i przemienione? Cyryl Jerozolimski.

Każda epoka jest epoką męczeństwa. Nie można powiedzieć, ze chrześcijanie nie cierpią prześladowana; zawsze prawdziwe są słowa Apostoła: I wszystkich, którzy chcą żyć zbożnie w Chrystusie Jezusie, spotkają prześladowania (2 Tm 3, 12). Powiedział – wszystkich i nikogo nie wykluczył i nikogo nie zwolnił. Jeśli chcesz sprawdzić, czy to powiedzenie jest prawdziwe, zacznij żyć pobożnie, a przekonasz się, jak jest ono słuszne. Św. Augustyn.

Jestem Bożą pszenicą. Zostanę starty zębami dzikich zwierząt, aby stać się czystym chlebem Chrystusa. Św. Ignacy Antiocheński.

Jezus jest odpocznieniem świętych i zaciszem wieczności. Jego dziełem dobroczynnym jest to, że odrywa ludzi od świata, a łączy ich z Bogiem. Św. Leon Wielki.

Męczennicy są kwiatem Kościoła. Św. Augustyn.

Święci w swej ojczyźnie w sposób doskonały będą posiadać Boga, wynika stąd jasno, że spełnią się wszystkie ich pragnienia, a chwała przewyższy nawet to, czego się spodziewają. Św. Tomasz z Akwinu.

Święci prorocy żyli według Jezusa Chrystusa i dlatego byli prześladowani. Św. Ignacy Antiocheński.

Wiara męczenników została udowodniona, a świadectwem jest ich krew. Oddali to, czym ich obdarowano. Św. Augustyn.

Dla męczenników śmierć jest narodzeniem, koniec początkiem, a zgładzenie życiem, i ci jaśnieją w niebie, których na ziemi uważano za umarłych. Św. Piotr Chryzolog.

Ten, który jest pełen może dawać innym. Św. Ambroży.

Suto zastawiony jest ten stół, przy którym sam gospodarz staje się pokarmem. Męczennicy zrozumieli więc to, co pożywali i pili, aby oddać to, co otrzymali. Św. Augustyn.

U świętych mężczyzn spostrzegamy kobiecą delikatność i dobroć oraz prawdziwie macierzyńską troskę o powierzone im dusze. Natomiast święte kobiety odznaczają się męską śmiałością, sprawnością i zdecydowaniem. Św. Edyta Stein.

Męczennicy, którzy wylali swoją krew za braci, ofiarowali im to samo, co sami wzięli ze stołu Pańskiego. Św. Augustyn.

Wszyscy święci nie po różach weszli do nieba, ale szli krzyżową drogą, wszyscy w cierniowej koronie, wszyscy przez wiele utrapień, wszyscy z pracą i utrudzeniem. Bł. H. Koźmiński.

Świętość polega na potwierdzaniu naszej woli z wolą Boga. Św. C. La Colombiere.

Bóg króluje w każdym spośród świętych i każdy z nich posłuszny jest duchowym przykazaniom Boga. W takim człowieku Bóg mieszka jakby w mieści dobrze uporządkowanym. Orygenes, kapłan.

Św. Jan Apostoł wytrwał w świętości ponieważ był pokornym w sercu. Św. Grzegorz Wielki.

Życie świętych jest niczym inny, jak wprowadzoną w życie Ewangelią. Św. Franciszek Salezy.

Kto mógłby uświęcić Boga, skoro to On sam uświęca? Prosimy, abyśmy uświęceni przez chrzest wytrwali w tym, czym zaczęliśmy być. Prosimy o to codziennie, bo codziennie popełniamy grzechy i powinniśmy zmywać nasze przewinienie przez nieustanne podejmowanie uświęcenia. Uciekamy się więc do modlitwy, by ta świętość w nas trwała. Św. Cyprian.

Duch jest rzeczywiście miejscem świętych, a święty człowiek jest właściwym miejscem dla Ducha, ofiaruje się on, by zamieszkiwać z Bogiem i został nazwany Jego świątynią. Św. Bazyli.

Prześladowania ze strony ludzi tego świata i tych wszystkich, którzy nie żyją duchem Jezusa Chrystusa, niech cię nie powstrzymuje od kroczenia tą drogą, którą szli święci. Św. Ojciec Pio.

Kto modli się mało, otrzymuje mało, kto modli się dużo, otrzymuje dużo; kto modli się bardzo dużo ten staje się świętym. Św. Maksymilian Maria Kolbe.

Bez umiłowania krzyża nie osiągnie się wiele na drogach chrześcijańskiej doskonałości. Św. Ojciec Pio.

Świętość nie jest luksusem wybranych, ale jest zwykłym obowiązkiem twoim i moim. Bł. Matka Teresa z Kalkuty.

Nawrócenie jest sprawą chwili, uświęcenie jest dziełem całego życia. Bł. Josemaria Esciva.

Oszustwem jest pragnąć męczeństwa i nie znosić po chrześcijańsku trudów codziennego życia. Św. Franciszek Salezy.

Święci są jak niezliczone małe lusterka, w których przegląda się Jezus. Św. Jan Maria Vanney.

Nie trzeba chcieć zostać świętym w ciągu dwóch dni, ponieważ doskonałość zdobywa się z trudem, powoli. Św. Filip Nereusz.

Świeci nie są wszyscy tacy sami; są święci, którzy nigdy nie mogliby żyć z innymi świętymi; nie wszyscy wstępują na tę samą drogę, ale wszyscy docierają do tego samego miejsca. Św. Jan Maria Vanney.

Święci, ponieważ są świętymi, mają wszystkie cnoty, jakkolwiek każdy wyróżnia się bardziej w jednej niż w innych. Tak Abraham wyróżniał się swoją wielką wiarą, Mojżesz łagodnością, a Dawid pokorą. Św. Albert Wielki.

Nie ma świętości bez ofiary. Miłosierdzie tak, ale świętość nie. Świętość bez ofiary jest próżnością, to znaczy świętością zewnętrzną, na pokaz, świętością zadowolenia, sentymentalizmu. Bł. Józef Baldo.

Znakiem rozpoznawczym wybranych jest miłość, tak jak znakiem potępionych jest nienawiść. Żaden potępiony nie kocha drugiego potępionego. Świeci kochają wszystkich, a zwłaszcza swoich wrogów. Św. Jan Maria Vanney.

Pragnę absolutnie i absolutnie potrzebuje stać się świętym. Jeżeli nie stanę się świętym nic nie dokonam. Św. Dominik Savio.

Musimy stać się świętymi, nie dlatego, że chcemy czuć się świętymi, ale dlatego że Chrystus musi móc żyć pełnią życia w nas. Bł. Matka Teresa z Kalkuty.

Święci, gdziekolwiek przejdą, pozostawiają coś z Boga. To Bóg, który daje odczuć swoją obecność. Bł. Jan XXIII.

Nawrócenie jest sprawą chwili, a uświęcenie jest sprawą całego życia. Bł. J. M. Escriva.

W tym mglistym świecie, święci jaśnieją niczym gwiazdy na firmamencie. Św. Antoni z Padwy.

Nie mów, że ta osoba cię nudzi. Mów, że ta osoba cię uświęca. Bł. J. M. Escriva.

Świętość nie oznacza stawania się oryginalnymi, ale poszukiwanie w oparciu o czystość i miłość, sprawiedliwość i wszystkie cnoty, doskonałość w rzeczach oraz najzwyklejszych okolicznościach. Bł. Jan XXIII.

Zawsze, dla naszego zbawienia, Bóg czyni albo pozwala na wszystko to, co się dzieje. Wszystko musi przyczynić się do naszego uświęcenia. Bł. C. de Foucauld.

Świętość nie polega na mówieniu rzeczy pięknych czy nawet na myśleniu czy odczuwaniu ich. Wszystko tkwi w woli cierpienia. Św. Teresa z Lisieux.

Świętość świętych nie opiera się na głośnych wydarzeniach, ale na drobnych sprawach, które światu wydaja się głupstwem. Bł. Jan XXIII.

Uświęcamy się przez duszę, ponieważ wszyscy jesteśmy członkami jednego ciała w takiej mierze, w jakiej mamy Boskie życie, możemy przekazywać je i rozsiewać w wielkim organizmie Kościoła. Bł. Elżbieta od Przenajświętszej Trójcy.

Jak łatwo jest stać się świętym. Podstawowym i prawie jedynym środkiem jest przyzwyczajanie się do pełnienia we wszystkim woli Bożej. Św. Wincenty a Paolo.

Trzeba, aby wszyscy i zawsze byli święci. Zwłaszcza świętych potrzebuje świat. Paweł VI.

Pragnienie zbawiania dusz odczuwali głęboko święci. Jan Paweł II.

Całe życie kościelnej wspólnoty i chrześcijańskich rodzin winno zmierzać w kierunku świętości. Jan Paweł II.

Święci zachęcają wierzących, aby nie cofali się w obliczu trudności, jakie stawia przed nimi wierność wymogom wiary. Jan Paweł II.

Nasza zeświecczona epoka jest zafascynowana poszukiwaniem sacrum, i dlatego potrzebni są dziś święci, którzy doświadczając prymatu Boga we własnym życiu, sprawią, że Jego miłość i Opatrzność staną się namacalnie obecne. Jan Paweł II.

Święci ukazują nam drogę do Królestwa niebieskiego, drogę Ewangelii, którą obrali wraz ze wszystkimi konsekwencjami życiowymi. Jan Paweł II.

Męczennicy są dla nas ciągłym wyzwaniem, zmuszają nas poniekąd do krytycznej rewizji naszych postaw i naszej wiary, nieraz zbyt uległej wygodnym kompromisom. Jan Paweł II.

Męczeństwo jest największym świadectwem o prawdzie moralnej, do którego stosunkowo nieliczni są wezwani. Istnieje także obowiązek świadectwa, które wszyscy chrześcijanie winni być gotowi składać każdego dnia, nawet za cenę cierpień i wielkich ofiar. Jan Paweł II.

Z Chrystusem świętość, czyli cel, jaki Bóg wyznacza każdemu ochrzczonemu, staje się osiągalna. Wierzcie w moc Ewangelii i z wiary uczyńcie fundament swojej nadziei. Jezus idzie z wami, odnawia serca i pomnaża siły mocą Ducha Świętego. Jan Paweł II.

Miejcie świętą ambicję być świętymi, tak jak On jest święty! Jan Paweł II.

Świętych poznaje się po ich przeciwnikach. W naszej epoce droga do świętości musi prowadzić przez świat czynów. Dag Hammarskjold.

Tylko święci pozostawiają ślady, inni hałasują, ale nie zostawiają żadnego znaku, że przeszli. E. Poppe.

Nie życie w odosobnieniu, ani przedłużone przebywanie z Bogiem, kształtują świętych, lecz ofiara z własnej woli, również w rzeczach najświętszych, jak też doskonała zgoda z wolą Bożą, która jest nam objawiona przez naszych przełożonych. La Colombiere.

Nie ma świętego bez przeszłości, nie ma grzesznika bez przyszłości. Przysłowie ludowe.

Boże mój uczyń mnie mądrym tylko dlatego, abym stał się świętym, wielkim świętym, apostołem męczennikiem. G. Negri.

Wielu pragnie świętości swojego stanu, ale niewielu kocha namiętnie drogę, którą Bóg pragnie doprowadzić ich do świętości. Wielu pragnie doskonałości, ale zbytnio opierają się na sobie, a zbyt mało na Panu. E. Poppe.

Święty podaje rękę grzesznikowi, a grzesznik świętemu. I podając sobie wzajemnie ręce, wznoszą się aż do Jezusa. Nie jest prawdziwym chrześcijaninem ten, kto nie podaje ręki. C. Pegut.

Powinniśmy spisywać historię świata wychodząc od życia świętych. G.B. Shaw.

Być świętym nie oznacza nigdy nie popaść w grzech, ale móc powiedzieć: tak, Panie, upadłem milion razy, ale z pomocą twojej łaski podniosłem się milion i jeden raz więcej. Helder Camara.

Lepiej jest być nieznanym, ale żyć zajmując się własnym uświęceniem niż sprawiać cuda, zaniedbując siebie samego. T. Kempis.

Świętość jest łaską czynienia najpokorniejszych rzeczy pod pieczęcią wieczności. R. Follereau.

Świętość polega na potwierdzeniu naszej woli z wolą Bożą. La Colombiere.

Bóg buduje z nas budynek świętości z naszej natury. Łaska udoskonala naturę, a nie ją tłamsi. G. Goyau.

Świętość jest środkiem, chwała Boża jest celem koniecznym, najwyższym i ostatecznym. Wchodźcie w intencje, cele, myśli Boga, zawsze, wyłącznie i całkowicie dla Jego chwały. Ks. Alberione.

Oto świętość w trzech słowach: trzeba kochać Bożą wolę. E. Poppe.

Świętość to nie tylko dać się ukamienować czy umęczyć albo pocałować trędowatego, ale to przede wszystkim posłuszeństwo Boskim przykazaniom. P. Claudel.

Dzisiaj nie wystarczy być świętym. Potrzebna jest świętość, której domaga się chwila obecna, nowa świętość, również ona bez precedensów. S. Weil.

Miarą świętości jest miłość. Miara miłości jest poświecenie. Miarą braterstwa jest miłość. P. Semeria.

Korona świętych i bohaterów to korona z cierni. G. Borsara.