Krzyż

Nie mieczem, lecz krzyżem uczynił Chrystus ziemię sobie poddaną. Św. Augustyn.

Krew Pana wyprosiła życie prześladowcom. Żeby sakrament męki Pańskiej nie był w nas bezużyteczny, winniśmy naśladować to, co przyjmujemy, i głosić innym to, co sami czcimy. Św. Grzegorz Wielki.

Krzyż Jezusa jest źródłem wszelkich błogosławieństw i przyczyną wszystkich łask. Dzięki niemu wierzący czerpią moc ze słabości, chwałę ze wzgardy i życie ze śmierci. Św. Leon Wielki.

Wielki Lekarz przybył do nas i usunął wszystkie nasze grzechy. Jeśli na nowo chcemy chorować, nie tylko sobie samym wyrządzamy krzywdę, ale nadto staniemy się niewdzięczni względem Lekarza. Św. Augustyn.

Dla mnie przeszywający gwóźdź stał się kluczem, który ukazał mi zbawczą wolę Boga. Poprzez otwarte rany Jezusa objawia się tajemnica Jego serca, jaśnieje wielki znak Jego dobroci. Św. Bernard.

Niech krzyż nie będzie radością dla ciebie jedynie w chwilach pokoju. Zaufaj mu również w chwilach prześladowań. Św. Cyryl Jerozolimski.

Tobie chwała Chryste! Tobie, który krzyż uczyniłeś mostem ponad śmiercią, aby po nim dusze mogły przejść z krainy śmierci do krainy życia. Św. Ireneusz.

Wpatrujmy się w Krew Chrystusa i pamiętajmy, jak bardzo droga jest Ojcu. Przelana dla naszego zbawienia, przyniosła całemu światu nawrócenie. Św. Klemens I.

Jezus Pan został ukrzyżowany za wszystkich i z powodu wszystkich. Św. Cyryl Aleksandryjski.

Jeżeli Jezus nie przyjąłby od nas śmiertelnego ciała, sam w sobie nie miałby niczego, co by mogło za nas umrzeć. W ten sposób Nieśmiertelny mógł ponieść śmierć i tak zechciał dać życie śmiertelnym. Uczynił później uczestnikiem siebie tych, których sam naprzód stał się uczestnikiem. Nie od siebie mamy to, że możemy żyć, ani On od siebie to, że mógł umrzeć. Naszym było to, przez co umarł, a Jego to, dzięki czemu żyć będziemy. On przyjmując od nas śmierć, którą w nas zastał, przyrzekł nam najwierniej dać życie, którego sami z siebie mieć nie możemy. Św. Augustyn.

Kto chce znaleźć Pana, odnajdzie Go w krzyżu. Kto ucieka przed krzyżem, opuszcza tym samym Pana. Gdzie krzyż, tam Pan; gdzie Pan, tam krzyż. Św. Bonawentura.

Krzyżem się chlubi każdy apostoł, krzyż przynosi wieniec chwały każdemu męczennikowi, krzyżem jest uświęcony każdy sprawiedliwy. Św. Teodor Studyta.

Krzyż jest wtedy ciężki, gdy cokolwiek pragniemy posiadać oprócz Tego, który na własnych ramionach niósł swój krzyż i raczył na nim umrzeć. Św. Koleta.

Przystąpić nam trzeba do pokornego serca Jesusa podniesionego na krzyżu, zbliżyć się ku Niemu przez bok otwarty włócznią. Tam są ukryte skarby miłości, które pragniemy, tam zrozumiemy Jego poświęcenie, tam zostanie nam dana łaska serdecznych łez, tam się nauczymy z podaniem i cierpliwie znosić przeciwności, tam będziemy podźwignięci z upadku i dane nam będzie serce skruszone i pokorne. Św. Bonawentura.

Męka Pana Jezusa jest zadatkiem chwały i szkołą cierpliwości. Św. Augustyn.

Prawdziwy czciciel męki Pańskiej niech patrzy oczyma serca na ukrzyżowanego Jezusa, aby w Jego ciele rozpoznawać własne ciało. Św. Leon Wielki.

Krzyż według oceny powierzchownej może wydawać się czymś straszliwym. Gdy jednak wnikamy w jego treść, zrozumiemy, że powinniśmy gorąco go pragnąc. W doczesny widzeniu rysuje się on przed nami jako drzewo śmierci, natomiast według oceny wiekuistej Chrystusa Pana, który na nim zawisł, jaśnieje nam jako drzewo życia. Narzędzie śmierci stało się dla nas źródłem życia. Krzyż jest drzewem łaski, zapewniającej życie. Św. Bonawentura.

Bóg zna najlepiej cenę cierpienia. Bł. H. Koźmiński.

Gdzież nam, słabym ludziom, szukać bezpiecznego i trwałego schronienia, jeśli nie w ranach Zbawiciela. Św. Bernard.

Kto krzyż posiada, posiada skarb. Słusznie nazwano skarbem to, co z imienia i w rzeczywistości jest najwspanialsze z wszystkich dóbr. Św. Andrzej z Krety, biskup.

Krzyż Chrystusa dokonał wielkiej wymiany; tam otwarto skarbiec zawierający zapłatę na nas: kiedy włócznia prześladowcy otwarła Jego bok, spłynęło stamtąd wyrównanie za cały świat. Tak nabyci zostali męczennicy i wyznawcy. Św. Augustyn.

Krzyż jest kosztownym kielichem obejmującym wszystkie cierpienia, jakie Chrystus za nas podniósł. Św. Andrzej z Krety, biskup.

Bóg sam zarezerwował sobie prawo uświęcania ludzi przez krzyż. Bł. Urszula Ledóchowska.

Kto Boskie rzeczy przyjmuje, ten krzyżem nie gardzi. Bł. H. Koźmiński.

Powinniśmy gorąco pragnąc krzyża ponieważ w nim mamy źródło życia. Koniecznie trzeba przejść przez most, który przerzucił Chrystus pomiędzy niebem i ziemią. Tym mostem jest krzyż i zmaganie się aż do zwycięstwa z nieprzyjaciółmi zbawienia. Św. Bonawentura.

Słowo w żłobie kwiliło jako nie umiejące mówić dziecię, bez którego niema byłaby cała mowa ludzka. Św. Augustyn.

To nie złe duchy ukrzyżowały Chrystusa, lecz to ty wraz z nimi go ukrzyżowałeś i krzyżujesz nadal przez upodobanie w wadach i grzechach. Św. Franciszek z Asyżu.

Ten, który nakłada na nas krzyż umie też ciężar uczynić lekkim i słodkim. Św. Teresa Benedykta.

Jezus wybrał za swój sztandar krzyż. On chce, aby wszyscy Jego naśladowcy szli drogą Kalwarii i nieśli swój krzyż i na nim wydali swoje tchnienie. Tylko tą droga dochodzi się do zbawienia. Św. Ojciec Pio.

Jezus wyciąga na krzyżu swoje ramiona, aby objąć nimi grzeszników. Św. Bazyli Wielki.

Kto nie widzi celu swej podróży, niech nigdy nie oddala się od krzyża, a sam krzyż będzie go prowadził. Św. Augustyn.

Nie proście o krzyże, przeciwstawiajcie im wszystkie możliwe środki zaradcze, ale kiedy przychodzą, akceptujcie je z uległością. Św. Franciszek Salezy.

Im więcej brakuje nam na ziemi, tym bardziej odnajdujemy to, co ziemia może dać nam najlepszego, krzyż. Bł. C. de Foucauld.

Potrzeba mi krzyża, jeżeli nie, jakim byłbym papieżem? Panie, pomóż mi nieść go, z godnością i pokorą. Niech stanie się on naszym zaszczytem przed Bogiem, reszta nic nie jest warta. Bł. Jan XXIII.

Nasze szczęście kryje się w krzyżu. Nasz Pan nie chciał wejść do chwały jeżeli nie przez cierpienie. Św. Wincenty a Paolo.

Jeżeli rzeczy się udają cieszmy się błogosławiąc Boga, który daje nam wzrost. Źle idą? Cieszmy się, błogosławiąc Boga, że czyni nas współuczestnikami swojego krzyża. Bł. J. Escriva.

Niesienie krzyża jest meczące, wymaga ofiary, ale jeżeli chcemy się rozwijać, trzeba go przyjąć. Bł. Jan XXIII.

Tylko krzyże dadzą pewność w dniu sądu. Kiedy nadejdzie ten dzień, jakże będziemy szczęśliwi z powodu naszego bólu, dumni z naszych upokorzeń i bogaci w nasze ofiary. Św. Jan Maria Vianney.

Im bardziej obejmujemy krzyż, tym mocniej obejmujemy Jezusa, który jest do niego przybity. Bł. C. de Foucauld.

Strach przed krzyżem jest naszym wielkim krzyżem. Św. Jan Maria Vianney.

Uciekanie przed krzyżem jest chęcią bycia uciemiężonym, pragnieniem ich jest nie odczuwaniem ich goryczy. Św. Jan Maria Vanney.

Jezus nigdy nie jest bez krzyża, ale krzyż nigdy nie jest bez Jezusa. Św. Ojciec Pio.

Nie ma innego drzewa jak to drzewo krzyża, do rozpalenia w duszy ognia miłości. Bł. Elżbieta od Przenajświętszej Trójcy.

Przez Krzyż Jezus zbawił świat i przez Krzyż pozwalając Jezusowi żyć w nas i wypełniać przez nasze cierpienia to, czego brakuje Jego męce. Musimy kontynuować, aż do końca czasów, dzieło Odkupienia. Bł. C. de Foucauld.

Każdemu jego krzyż. Każdy krzyż ma swój szczególny kształt. Mój jest w stylu wieku dwudziestego. Bł. Jan XXIII.

Z krzyża możemy czerpać moc przez modlitwę i medytację. Św. Jan Bosko.

Wszyscy muszą nieść krzyż. Dzieci, młodzi, ludzie w pełni odpowiedzialni, głowy rodziny, zawsze we wszystkich okolicznościach czasu aż do początku szczęśliwej wieczności. Bł. Jan XXIII.

Krzyż kocha się zazwyczaj wtedy, kiedy już go nie ma, ale wtedy, kiedy się go odpycha, on nas przyciąga. Św. Jan Maria Vanney.

Krzyż jest darem, który dobry Bóg zsyła swoim przyjaciołom. Św. Jan Maria Vanney.

Ludzie ze świata martwią się, kiedy mają krzyż, chrześcijanie martwią się wtedy, gdy go nie mają. Św. Jan Maria Vanney.

Grzesznicy są sprawcami i jakby narzędziami wszystkich mąk, które wycierpiał Boski Odkupiciel. Sobór Watykański II.

Nie ma, nie było i nie będzie żadnego człowieka, za którego nie cierpiałby Chrystus. Synod w Quierze.

Gdy zapieramy się Chrystusa poprzez nasze uczynki, podnosimy na Niego w jakiś sposób nasze zbrodnicze ręce. Katechizm Rzymski.

W Krzyżu Chrystusa nie tylko Odkupienie dokonało się przez cierpienie, ale samo cierpienie ludzkie zostało też odkupione. Chrystus otworzył swoje cierpienia dla człowieka, a człowiek odnajduje w Nim własne cierpienia nasycone nową treścią i nowym znaczeniem. Jan Paweł II.

Krzyż jawi się jako centrum, sens i cel całej historii i każdego ludzkiego życia. Jan Paweł II.

Chrystus bez pozwolenia Matki nie odbyłby męki, nie umarłby na krzyżu i nie odkupiłby nas. Jan Paweł II.

Zwieńczeniem Jezusowej misji jest Krzyż odkupienia, znak Jego niepodzielnej miłości do Ojca i do ludzkości. Jan Paweł II.

W Krzyżu Jezusa wyraża się usilne wezwanie do metanoi, do nawrócenia. I to wezwanie powinniśmy przyjąć jako skierowane do każdego z nas i do wszystkich. Jan Paweł II.

Cierpiące oblicze Chrystusa pozwala nam zbliżyć się do najbardziej paradoksalnego aspektu Jego tajemnicy, który ujawnia się w ostatniej godzinie, w godzinie Krzyża. Na krzyżu Bóg objawił całą swą miłość. To krzyż jest kluczem, który otwiera drogę nie do mądrości tego świata ani władców tego świata, lecz do tajemnicy mądrości Bożej, mądrości ukrytej. Jan Paweł II.

Z krzyża Jezus ukazuje, w jakich warunkach możliwe jest przebaczenie. Na nienawiść, z jaką prześladowcy przybili Go do krzyża, odpowiada modlitwą za nich. Nie tylko przebaczył im, lecz wciąż ich kocha, pragnie ich dobra i dlatego wstawia się za nimi. Jego śmierć staje się autentycznym i konkretnym urzeczywistnieniem miłości. Jan Paweł II.

Wobec wielkiej tajemnicy krzyża możemy tylko z uwielbieniem paść na kolana. Jan Paweł II.

Aby na nowo ukazać człowiekowi oblicze Ojca, Jezus musiał nie tylko przyjąć ludzkie oblicze, ale obarczyć się nawet obliczem grzechu. Z pełnego przebaczenia, którego Chrystus udziela także swoim oprawcom, rodzi się dla wszystkich nowa sprawiedliwość Królestwa Bożego. Jan Paweł II.

Męka Chrystusa jest zwieńczeniem życia oddanego braciom, aby objawić serce Ojca. Krzyż, choć wydaje się wzniesiony na ziemi, w rzeczywistości jest zawieszony na niebie niczym obraz ramion Boga, który przygarnia do siebie świat. Jan Paweł II.

Krzyż jawi się jako centrum, sens i cel całej historii i każdego ludzkiego życia. Jan Paweł II.

Niech was nie zaskoczy to, że na swej drodze spotkacie Krzyż. Skoro Jezus zgodził się umrzeć na krzyżu, czyniąc z niego źródło życia i znak miłości, nie stało się tak z powodu słabości ani upodobania do cierpienia, lecz dla uzyskania dla nas zbawienia i abyśmy już teraz mieli udział w Jego boskim życiu. Jan Paweł II.

Kiedy czynisz znak krzyża, rób to dobrze. Niechaj nie będzie skurczony i tak pospieszny, że nikt nie domyśli się nawet, co on oznacza. Czyń szeroki znak krzyża, powolny, od czoła od pierwsi, od jednego ramienia do drugiego. Czy czujesz jak cię całego obejmuje? R. Guardini.

Krzyż traci połowę swego ciężaru od chwili, kiedy całkowicie go obejmiesz. E. Poppe.

Krzyż narzuca temu, kto wkracza na jego drogę, wysiłek ujednolicenia, który popycha ku heroicznym dążeniom woli. G. Bevilacqua.

Krzyż nie jest tylko znakiem pokuty, ale również znakiem wzrostu przez ból. Teibard de Chardin.

Męka Zbawiciela jest ratunkiem życia ludzkiego. Anonim.

Lekarstwem dla nas są cierpienia naszego Zbawiciela. Teodoret z Cypru, biskup.

Wstanie dzień, kiedy będziemy dziękować Bogu za zesłane nam krzyże. E. Poppe.

Małe krzyże muszą stać się naszym codziennym chlebem, czekajmy na nie i przyjmujmy je z radością. E. Poppe.