Sumienie

Wróć do swego sumienia, jego pytaj. Zejdźcie więc bracia do waszego wnętrza i we wszystkim, co czynicie, patrzcie na światka, Boga. Św. Augustyn.

Jesteście wybrani do służby Wielkiemu Królowi. Nie ozdabiajcie się jaśniejącymi szatami, lecz pobożnością duszy mającej czyste sumienie. Św. Cyryl Jerozolimski.

Niech wierzący badają swoje sumienie i poddają rzetelnemu osądowi nawet najskrytsze poruszenia swego serca, a jeśliby we wnętrzu swojej duszy odnaleźli coś z owoców miłości, niech nie wątpią, że mają w sobie Boga. żeby zaś z dnia na dzień otwierali się szerzej na przyjęcie tak wielkiego Gościa, niech pełnią wytrwale i w coraz większym zakresie uczynki miłosierdzia. Św. Leon Wielki.

Przed Tobą, Panie, otchłań ludzkiego sumienia stoi otworem. Cóż więc potrafiłbym zakryć przed Tobą, nawet gdybym nie zechciał wyznać? To raczej Ciebie zakryłbym przez sobą, nie zaś siebie przed Tobą. Św. Augustyn.

Sumienie dręczy wprawdzie, ale nie zadręczy, bo wspomnę na rany Zbawiciela. Kiedy odczuwam u siebie niedostatek, ufnie czerpię z serca Pana, gdyż bogate jest w miłosierdzie przelewające się przez otwarte rany. Św. Bernard.

To, co ukrywamy jako ludzie, znane jest Bogu. Św. Franciszek z Pauli.

Porusz swoje sumienie, twego wewnętrznego oskarżyciela, abyś nie spotkał oskarżyciela przed trybunałem Pana. Św. Jan Chryzostom.

Zbyt często czyste sumienie jest tylko rezultatem marnej pamięci. Św. Ambroży.

Bóg większą wartość daje najskromniejszemu stopniowi czystości własnego sumienia niż wszystkim uczynkom, które możecie spełnić. Św. Jan od Krzyża.

Błogosławieństwo jest stanem spokojnego i rozluźnionego sumienia, które jest pewne, że wypełnia wole Boga a nie własną. Bł. Jan XXIII.

Człowieka nie wolno zmuszać, aby postępował wbrew swojemu sumieniu. Ale nie wolno mu też przeszkadzać w postępowaniu zgodnie z własnym sumieniem, zwłaszcza w dziedzinie religijnej. Sobór Watykański II.

Im bardziej decydującą rolę odgrywa prawe sumienie, tym więcej osoby i społeczności ludzkie unikają ślepej samowoli i starają się dostosować do obiektywnych norm moralnych. Sobór Watykański II.

Sumienie jest najtajniejszym ośrodkiem i sanktuarium człowieka, gdzie przebywa on sam z Bogiem, którego głos w jego wnętrzu rozbrzmiewa. Sobór Watykański II.

Aby sumienie stawało się dojrzałe powinno być kształtowane nieustannie przez Słowo Boże. Jan Paweł II.

Nawrócenie domaga się przekonania o grzechu, zawiera w sobie wewnętrzny osąd sumienia, a sąd ten, będąc sprawdzianem działań Ducha Prawdy wewnątrz człowieka, równocześnie staje się nowym początkiem obdarowania człowieka łaską i miłością. Tak więc odnajdujemy w owym przekonywaniu o grzechu dwoiste obdarowanie, obdarowanie prawdą sumienia i obdarowanie pewnością Odkupienia. Jan Paweł II.

Formacja prawego sumienia wiernych musi być stałą troską Kościoła. Jest to związane z odbudowywaniem tkanki moralnej całego narodu. Jan Paweł II.

Pokój z Bogiem jest skutkiem usprawiedliwienia i usunięcia grzechów, pokój z ludźmi jest wynikiem owocu miłości Ducha świętego, pokój ze sobą jest wynikiem czystości sumienia, które zwyciężyło nad namiętnościami i grzechami. Jan Paweł II.

Poziom sumienia, poziom wartości moralnych, to najważniejszy wymiar doczesności i historii. Historia pisana jest nie tylko wydarzeniami, które rysują się niejako od zewnątrz, jest ona także pisana od wewnątrz, jest historią ludzkich sumień, moralnych zwycięstw lub klęsk. Tutaj znajduje podstawę istotna wielkość człowieka, jego prawdziwie ludzka godność. Jan Paweł II.

Sumienie to wewnętrzny skarb, w którym człowiek stale przekracza siebie w kierunku wieczności. W sumieniu, w wewnętrznej prawdzie naszych czynów, stale obecny jest wymiar życia wiecznego. Jan Paweł II.

Sumienie jest prawem naszego ducha, ale go przewyższa, upomina nas, pozwala poznać odpowiedzialność i obowiązek, obawę i nadzieję. Jest zwiastunem Tego, który tak w świecie natury, jak i łaski, mówi do nas przez zasłonę, poucza nas i nami kieruje. Sumienie jest pierwszym, że wszystkich namiestników Chrystusa. J. H. Newman.

Człowiek bez sumienia już jest zbrodniarzem. Erich Maria Remarque.

Tylko naród, który ma zdrowego ducha i czułe sumienie, może tworzyć śmiałą przyszłość. Ks. Jerzy Popiełuszko.

Zachowaj czyste sumienie i nigdy nie rób niczego, co może je zbrukać i uczynić cię mniej miłym Bogu. C. Cantu.

Sumienie człowieka znajduje spokój jedynie w prawdzie. S. Pellico.

Jeżeli na świecie istnieje prawdziwa radość, to jest to radość człowieka, który ma czyste serce. I jeżeli jest ból i niepokój, to tylko człowieka, który ma nieczyste sumienie. T. Kempis.

Kiedy twoje sumienie mówi ci, że czyn jest zły, nigdy nie pytaj o radę kogoś, kogo uważasz za słabszego od siebie, aby przyznał racje twojej słabości. Nie zetrze winy twojej tym, że uczynisz go winnym złej rady. P. Mategazza.

Sumienie i słowa czynią człowieka królem ziemi. C. Dossi.

Świadectwo czystego sumienia jest chwałą sprawiedliwego. Miej sumienie, które cię nie gryzie, a zawsze będziesz mieć w sobie radość. T. Kempis.

Sumienie zajmuje najwięcej miejsca ze wszystkiego, co jest w człowieku. M. Twain.

Sumienie jest głosem, który mówi, że ktoś na ciebie patrzy. H. L. Mencken.

Sumienie jest małym wewnętrznym głosem, który nie mówi twoim językiem. Anonim.

Honor jest sumieniem zewnętrznym, sumienie jest honorem wewnętrznym. A. Schopenhauer.

Bądź panem swojej woli i niewolnikiem swojego sumienia. Arystoteles.

Nie ma nic bardziej emocjonującego niż położyć się spać z czystym sumieniem. M. Proust.

Najlepszą poduszką jest spokojne sumienie. Przysłowie ludowe.

Najcięższa ofiara waży mniej niż najlżejszy wyrzut sumienia. C. Ferrini.

Modlitwa płynąca z dobrego sumienia uwalnia od śmierci. Anonim.