Powołanie

Kiedy syn porzuca swoich rodziców, bo jest posłuszny powołaniu, Jezus Chrystus zajmuje jego miejsce w rodzinie. Św. Jan Bosko.

Jeżeli Bóg wymaga od nas służby, to robi to dla tego, że będąc dobry i miłosierny, pragnie udzielać swoich dobrodziejstw tym, którzy trwają w Jego służbie. Chwałą człowieka jest trwanie w Bożej służbie. Św. Ireneusz.

Podobnie jak szlachetne kamienie wrzucone do miodu nabierają większego blasku jaśnieją zgodnie ze swoją barwą, tak też powołanie każdego człowieka doskonali się i staje się pożyteczniejsze, gdy łączy się z nim pobożność. Św. Franciszek Salezy.

Jeśli owce są dobre, dobrzy są także i pasterze, ponieważ dobrzy pasterze wywodzą się z dobrych owiec. Św. Augustyn.

Ilekroć Opatrzność Boża wybiera kogoś do jakiegoś specjalnego zadania lub do jakiegoś wyjątkowego stanu, daje wszelkie charyzmaty, które tak wybranej osobie są potrzebne do spełnienia jej zadania i powiększają jej piękno duchowe. Św. Bernardyn.

Pan Jezus, który zewnątrz powołuje słowem, wewnątrz niewidzialnym natchnieniem pociąga do pójścia za sobą. Św. Beda Czcigodny.

Miłość ukazała mi się jako istota mojego powołania. Moim powołaniem jest miłość. Znalazłam swe własne miejsce w Kościele. W sercu Kościoła, mojej Matki, ja będę miłością. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus.

Miłość zwiera w sobie wszystkie powołania. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus.

Miejsce każdego z nas zależy wyłącznie od naszego powołania. Powołania nie znajduje się po prostu po zastanowieniu i przeanalizowaniu różnych dróg. Powołanie jest odpowiedzią otrzymaną w modlitwie. Św. Edyta Stein.

Największy dar, jaki Bóg może dać rodzinie, to powołanie do kapłaństwa. Św. Jan Bosko.

Aby zdecydować się o swoim powołaniu, trzeba doprowadzić się do chwili śmierci, stąd widzi się to, co jest rzeczywiste i prawdziwe. Św. Jan Bosko.

Kto porzuca wszystko dla miłości Boga, wie, że zostawił niewiele w porównaniu z tym, co znalazł; ponieważ znajduje w Bogu tyle dóbr, że uważa cała resztę za nicość. Pozostawił rodziców i znajduje Pana; pozostawił dzieci, a znajduje wiele dzieci duchowych; pozostawił dobra materialne, a znajduje dobra duchowe; pozostawił ludzi, a znajduje Anioły. Św. Albert Wielki.

Kiedy rozmawiam z młodymi, mówią mi, że najcenniejszą perłą, którą mogą odnaleźć, jest poznanie własnego powołania. Św. Jan Bosko.

W wątpliwościach na temat powołania powiedz samemu sobie: gdybym znajdował się teraz na progu śmierci, co pragnąłbym uczynić? W jakim stanie chciałbym przeżyć moje życie, aby zbawić moją duszę i czynić dobro? Św. Jan Bosko.

Wydaje mi się poważnym błędem mówienie, że powołanie trudno jest poznać. Pan stawia nas w okolicznościach takich, że nie mamy innego wyboru jak tylko iść naprzód, jeżeli tylko się na to zgodzimy. Św. Jan Bosko.

Chrystus już w samym objawieniu tajemnicy Ojca i Jego miłości objawia w pełni człowieka samemu człowiekowi i okazuje mu najwyższe jego powołanie. Sobór Watykański II.

Kiedy Bóg powołuje, daje także niezbędną moc i łaskę, abyśmy mogli odpowiedzieć na powołanie. Jan Paweł II.

Każda osoba poświęcona Bogu, w sprawie służby kapłańskiej czy życiu zakonnemu, jak zresztą każdy wierzący, musi zawsze uważać modlitwę za niezastąpione i istotne dzieło własnego powołania. Jan Paweł II.

Decyzja o pójściu śladami Jezusa nie oznacza, że natychmiast trzeba coś robić albo coś mówić, ale przede wszystkim kochać Go, być z Nim, przyjąć Go bez zastrzeżeń we własnym życiu. Jan Paweł II.

Rozpocznij na nowo od Chrystusa ty, który zaznałeś miłosierdzia. Rozpocznij na nowo od Chrystusa ty, który przebaczyłeś i otrzymałeś przebaczenie. Rozpocznij na nowo od Chrystusa ty, który znasz ból i cierpienie. Rozpocznij na nowo od Chrystusa ty, który doznajesz pokusy obojętności. Jan Paweł II.

Wszyscy mężczyźni i wszystkie kobiety znajdują czyste źródło swojego powołania w wierze w Zmartwychwstałego i w niewyczerpanych darach Ducha. Jan Paweł II.

Człowiek jest wezwany, aby wykorzystując wszelkie dostępne siły urzeczywistniał własne powołanie i dobro innych. Jan Paweł II.

W tym świecie powołani jesteście, by przeżywać braterstwo nie jako utopię, ale jako realną rzeczywistość; w tym społeczeństwie, w którym przyszło wam żyć. Jesteście powołani do budowania cywilizacji miłości jako prawdziwi misjonarze Chrystusa. Jan Paweł II.

Człowiek chwali Boga poprzez to, że idzie w życiu za głosem swego powołania. Jan Paweł II.
¬†Pan Bóg powołuje każdego człowieka, a Jego głos daje znać o sobie już w duszy dziecka. Jan Paweł II.

Dla przyszłości powołań w Kościele decydująca jest rola rodzin. Jan Paweł II.

Trzeba uczynić wszystko, aby powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego, istotne dla życia i świętości Ludu Bożego, wciąż znajdowały się w centrum duchowości, działalności duszpasterskiej i modlitwy wiernych. Jan Paweł II.

Niech krzyż, który swoimi ramionami łączy niebo z ziemią i ludzi między sobą, rozrasta się w wielkie drzewo przynoszące owoce zbawienia. Niech rodzi nowych i odważnych głosicieli Ewangelii, kochających Kościół i za niego odpowiedzialnych, prawdziwych heroldów wiary, nowych ludzi plemię, które rozpali pochodnię wiary i wniesie ją płonącą. Jan Paweł II.

Liżąc pięty dostojników, możesz dojść do stanowiska, ale nie zawsze do wielkości. Christian Hebel.

Jeżeli w wierze odkryliśmy nasze powołanie, jest nadzieja, że wstąpimy na drogę, aby je wypełnić. C. Carretto.