Niebo
W niebie będziemy odpoczywali i oglądali, będziemy oglądali i kochali, będziemy kochali i wychwalali. Oto co będzie na końcu, ale bez końca. Bo jakiś inny jest nasz cel, jeśli nie dojście do Królestwa, które nie będzie miało końca? Św. Augustyn.
To może być niebem, co nosi podobieństwo niebieskie, w czym Bóg mieszka i chodzi. Z pisma Nauka Dwunastu Apostołów.
Łaska jest niczym innym, jak pewnym zapoczątkowaniem chwały w nas. Św. Tomasz z Akwinu.
Ten, kto miłuje, już teraz kosztuje nieba i chwały. Św. Augustyn.
Państwo ziemskie potrzebuje tylko rodzenia, niebieskie zaś ponadto odrodzenia. Św. Augustyn.
Wszyscy powinniśmy dopomagać sobie wzajemnie, aby w królestwie niebios zabłysnąć jak synowie światła, a zdobywać je trzeba czystą wiarą i dobrymi czynami. Św. Leon Wielki.
Jeśli Bóg jest życiem, to ten kto nie ogląda Boga, nie ma życia. Św. Grzegorz z Nyssy.
Przebywamy na świecie chwilowo jako pielgrzymi i goście. Naszą ojczyzną jest niebo. Czeka tam na nas wielka rzesza tych, których miłujemy: rodzice, rodzeństwo, dzieci; oczekują nas pewni swego zbawienia, a jedynie zatroskane o nasze. Św. Cyprian.
Życie wieczne polega na doskonałym zaspokojeniu pragnień. Każdy zbawiony otrzyma tam więcej, niż się spodziewał i pragnął. Św. Tomasz z Akwinu.
Miłość musi ujrzeć to, co miłuje, dlatego święci za nic poczytywali sobie swoje zasługi, gdyby nie mieli oglądać Pana. Św. Piotr Chryzolog.
W niebie zobaczymy się znowu. Św. Alojzy Gonzaga.
Niespokojne jest serce nasze, dopóki w Tobie nie spocznie. Św. Augustyn.
Jeżeli cię przestrasza praca, wspomnij na nagrodę. Św. Augustyn.
Bóg miłuje nas takimi, jakimi będziemy, a nie takimi jakimi jesteśmy. Św. Augustyn.
Ten, kto miłuje już teraz kosztuje nieba i chwały. Św. Augustyn.
Obietnica widzenia Boga przekracza wszelkie szczęście. W języku Pisma świętego widzieć znaczy tyle samo, co posiadać. Kto zatem widzi Boga, przez to samo, że widzi Boga, otrzymał wszystkie dobra, jakie można sobie wyobrazić. Św. Grzegorz z Nyssy.
W niebie Bóg będzie celem wszystkich naszych pragnień. On, którego bez końca będziemy oglądali, bez nasycenia miłowali, bez utrudzenia uwielbiali. A ten dar, to uczucie, ten stan będą niewątpliwe wspólne wszystkim tak samo, jak życie wieczne. Św. Augustyn.
Niebem mogliby być równie dobrze ci, którzy noszą w sobie obraz świata niebieskiego i w których Bóg mieszka i żyje. Św. Cyryl Jerozolimski.
Królestwo Boże może oznaczać samego Chrystusa. Jak jest On Zmartwychwstaniem, ponieważ w Nim wszyscy zmartwychwstaniemy, tak może On być również Królestwem Bożym, bo w Nim będziemy królować. Św. Cyprian.
Niebo nie ma bram. Kto pragnie do Nieba wejść może tego dokonać, gdyż Bóg jest miłosiernym i czeka z otwartymi ramionami, aby nas dopuścić do swojej chwały. Św. Katarzyna z Genui.
Wstępujemy w bramy nieba, kiedy modlimy się i wyznajemy zło w sakramencie spowiedzi:
Modlitwa chrześcijanina nigdy nie jest monologiem. Bł. Jan XXIII.
Mam nadzieję, że po tym ziemskim wygnaniu pójdę radować się z Tobą w Ojczyźnie. Nie chcę jednak zbierać zasług na Niebo, chcę pracować jedynie z miłości ku Tobie Boże. Pod wieczór życia stanę przed Tobą z pustymi rękoma, bo nie proszę Cię Panie, byś liczył moje uczynki. Wszelka nasza sprawiedliwość jest skażona w Twoich oczach. Pragnę więc przyodziać się Twoją własną Sprawiedliwością i jako dar Twej Miłości otrzymać wieczne posiadanie Ciebie samego. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus.
Aby osiągną nasz ostateczny cel trzeba nam iść za Boską Głową Jezusem, który chce prowadzić duszę tą drogą, jaką sam przeszedł, drogą wyrzeczenia i krzyża. Św. Ojciec Pio.
Będę mógł uczynić dla was znacznie więcej, kiedy będę w niebie, niż teraz, kiedy jestem na ziemi. Św. Ojciec Pio.
Żeby wypełnić wolę Ojca, Chrystus zapoczątkował Królestwo niebieskie na ziemi. Sobór Watykański II.
Kościół na ziemi stanowi zalążek oraz zaczątek Królestwa Bożego. Sobór Watykański II.
Królestwo Boże zajaśniało ludziom w słowach, czynach i w obecności Chrystusa. Sobór Watykański II.
Gdy nie wiesz, do jakiego portu płyniesz, wszystkie wiatry są dla ciebie sprzyjające. Seneka.