Małżeństwo

Kto potępia małżeństwo, pozbawia także dziewictwo jego chwały, kto natomiast je chwali czyni dziewictwo bardziej godnym podziwu i chwalebnym. To, co wydaje się dobrem tylko w porównaniu ze złem, nie może być wielkim dobrem, ale to, co jest lepsze od tego, co wszyscy uważają za dobro, jest z pewnością dobrem w stopniu najwyższym. Św. Jan Chryzostom.

Kto nie przeżył w małżeństwie smutnego Wielkiego Piątku, ten nie doświadczy również radości Wielkiej Niedzieli. Św. Augustyn.

Jeśli mąż odłączywszy się od swej żony, łączy się z inną kobietą, sam jest cudzołożnikiem, ponieważ każe popełnić cudzołóstwo tej kobiecie. Także kobieta, która mieszka z nim, jest cudzołożnicą, ponieważ pociągnęła do siebie męża innej kobiety. Św. Bazyli Wielki.

Nie godzi się opuścić niepłodną małżonkę i pojąc inną, która jest płodną, chociaż niewiasty wychodzą za mąż i bywają poślubione dla zrodzenia dzieci. Św. Augustyn.

Wypada, aby mężczyźni i niewiasty zawierali związek małżeński za wiedzą biskupa, tak aby małżeństwa były według woli Pana, a nie według pożądliwości. Św. Ignacy Antiocheński.

Raz uzyskane uprawnienia małżeńskie są dla żyjących małżonków do tego stopnia trwałe, że małżonkami są raczej wobec siebie, niż wobec osób, z którymi ponownie się związali. Gdyby nie byli nadal małżonkami wobec siebie, nie cudzołożyliby wiążąc się z innymi osobami. Św. Augustyn.

Jakże potrafię wysłowić szczęście małżeństwa, które wiąże Kościół, Ofiara eucharystyczna umacnia, a błogosławieństwo pieczętuje, aniołowie ogłaszają, a Ojciec potwierdza? Oboje są dziećmi tego samego Ojca i oboje wspólnie służą, nie ma między nimi podziału ani co do ciała, ani co do ducha. Owszem, są prawdziwie dwoje w jednym ciele, a gdzie jest jedno ciało, jeden tez jest duch. Tertulian.

Prawdziwa miłość małżeńska włącza się w miłość Bożą. Sobór Watykański II.

Z samej natury swojej instytucja małżeńska oraz miłość małżeńska nastawione są na rodzenie i wychowanie potomstwa, co stanowi jej jakby szczytowe uwieńczenie. Sobór Watykański II.

Między ochrzczonymi małżeństwo zawarte i dopełnione nie może być rozwiązane żadną ludzką władzą i z żadnej przyczyny, oprócz śmierci. Kodeks Prawa Kanonicznego.

Bóg stworzył człowieka mężczyzną i kobietą, wprowadzając przez to w całe dzieje ludzkości szczególną “dwoistość” przy całkowitej równości, gdy chodzi o godność osobową oraz zdumiewającej komplementarności, gdy chodzi o podział przymiotów, właściwości i zadań, związanych z męskością i kobiecością istoty ludzkiej. Jan Paweł II.

Chrześcijanin wierzy w życie i miłość. Dlatego powie tak nierozerwalnej miłości małżeńskiej, tak, życiu odpowiedzialnie poczętemu w prawowitym małżeństwie, tak, ochronie życia, tak, stabilności rodziny, tak, prawowitemu współżyciu, które rodzi komunię i sprzyja zrównoważonemu wychowaniu dzieci, pod osłoną miłości ojca i matki, którzy wzajemnie się uzupełniają i realizują siebie w kształtowaniu nowych ludzi. Owo tak Stwórcy, podjęte przez dzieci Boże, jest, tak, skierowanym do człowieka. Jan Paweł II.

Zasady chrześcijańskiej moralności małżeńskiej bywają w wielu kręgach przedstawiane w krzywym zwierciadle. Usiłuje się narzucić środowiskom, a nawet całym społeczeństwom, model, który sam siebie ogłasza postępowym i nowoczesnym. Nie zauważa się przy tym, że w tym modelu człowiek, a chyba zwłaszcza kobieta, z podmiotu zamienia się w przedmiot (przedmiot swoistej manipulacji), a cała wielka treść miłości zostaje zredukowana do użycia, które nie przestaje być w swej istocie egoistyczne. Wreszcie dziecko, owoc i nowe wcielenie miłości dwojga, staje się uciążliwym dodatkiem. Jan Paweł II.

Cywilizacja materialistyczna i konsumpcyjna wdziera się w cały wspaniały całokształt miłości małżeńskiej i rodzicielskiej i ogołaca go z dogłębnie ludzkiej treści, która od początku została przeniknięta Boskim znamieniem i refleksem. Bądźcie zdecydowani iść pod prąd obiegowych poglądów i rozpropagowanych haseł! Nie lękajcie się Miłości, która stawia człowiekowi wymagania, które są zdolne uczynić Waszą miłość, prawdziwą miłością. Jan Paweł II.

Małżeństwo jest jak czysty deszcz, który spada z nieskalanego nieba, aby użyźnić i obdarzyć błogosławieństwem pola Bożej natury. Khalil Gibran.

Małżeńskie porozumienie jest żadnym, jeżeli pies przynosi mężowi kapcie, a żona szczeka. G. Bernard Shaw.

Małżeństwo jest obietnicą moralności w młodym wieku, porządku w dojrzałości, pomocy w starości. A. Gabelli.

Szczęśliwe małżeństwo, w którym mąż jest głową, a zona sercem. F. Haug.

W małżeństwie nie jest celem myślenie tak samo, ale myślenie wspólnie. R. Dodds.

Ceremonia zaślubin jest wydarzeniem, małżeństwo zdobywaniem. Anonim.

Więzy małżeńskie są tak ciężkie, że potrzeba dwojga, aby je nieść. A. Dumas.

Kiedy małżeństwo funkcjonuje, nie ma nic na świecie, co mogłoby je zastąpić. H. Gahagan Douglas.

Rozwiązane małżeństwo oznacza rozdarte życie. To nieszczęście, z którego ktoś może się nigdy nie podnieść, to nieszczęście dwóch pokoleń, rodziców i dzieci. Salandra.

Małżeństwo nie może osiągnąć swojego głównego celu, którym jest wzajemne doskonalenie się małżonków, jeżeli nie jest wyłączne i nierozerwalne. A. Compte.

Miłość jest ślepa. Małżeństwo przywraca jej wzrok. Anonim.