Łaska

Jeżeli należymy do Boga, wszystkie honory należą do nas. Św. Augustyn.

Boże, daj mi siłę, abym mógł zrobić wszystko, czego ode mnie żądasz. A potem żądaj ode mnie, czego chcesz. Św. Augustyn.

Niewypowiedziana łaska Chrystusa dała nam większe dobra niż te, których nas pozbawiła zawiść demona. Św. Leon Wielki.

Wyprzedziło nas Boże miłosierdzie, abyśmy zostali uzdrowieni, i wciąż podąża za nami, abyśmy raz doznawszy uzdrowienia, stale byli ożywieni. Miłosierdzie wyprzedza nas, abyśmy byli wzywani, podąża za nami, abyśmy zostali okryci chwałą, wyprzedza nas, abyśmy żyli według pobożności, podąża za nami, abyśmy wiecznie żyli z Bogiem, gdyż bez Niego nic nie możemy uczynić. Św. Augustyn.

Jak słodką radością napawa myśl, że Pan jest sprawiedliwy czyli, że doskonale zna słabość natury ludzkiej. Dlaczego więc się bać? Św. Teresa od Dzieciątka Jezus.

Miłosierdzie Boga jest studnią niezgłębioną, z którego czerpiemy naczyniem ufności, a kto ma większe naczynie, ten więcej łaski odnosi. Św. Bernard Cleuvoux.

Zeschła ziemia nie da plonu, jeżeli nie otrzyma wody, tak również my, którzy byliśmy uschłym pniem, nigdy nie wydalibyśmy owoców życia bez tego deszczu podarowanego z góry. Św. Ireneusz z Lyonu.

Boję się Jezus, który przechodzi i już nigdy nie wraca. Św. Augustyn.

Jezus przychodzi do naszego umysłu przez wiarę, do naszego serca przez miłość, a do naszej duszy przez swoją łaskę, a do naszych uczynków przez cnoty, które w nas wlewa czyniąc je godnymi raju. Św. Albert Wielki.

Bóg przygotował dla nas swoje dobrodziejstwa jeszcze przed naszym narodzeniem. Św. Klemens I.

Skoro masz być napełniony dobrem, pozbądź się zła. Pomyśl, że Bóg pragnie napełnić cię miodem; lecz jeśli jesteś pełen octu, gdzież złożysz miód? Trzeba wylać dotychczasową zawartość naczynia, trzeba oczyścić naczynie nawet za cenę trudu, za cenę mozołu, aby stało się podatne na przyjęcie nowej zawartości. Św. Augustyn.

Niech przyjdzie Twa, Panie, łaska i przemieni ten świat. Z starożytnego dzieła Nauka Dwunastu Apostołów.

Biada drodze, po której nikt nie chodzi i nie słyszy się na niej głosu człowieka; staje się wówczas kryjówką dzikich zwierząt. Biada duszy, jeśli Pan nie przechadza się w niej, jeśli jego głos nie odpędza duchowych srogich zwierząt zła i przewrotności. Św. Makary, biskup.

Myślmy o tym, co Boża łaska dała naszej naturze, abyśmy z bliska mogli oglądać przedmiot naszej nadziei. Św. Leon Wielki.

Potrójne jest przyjście Pana. Za pierwszym swoim przyjściem Pan był widzialnym na ziemi i przebywał wśród ludzi. Gdy nastąpi ostatnie przyjście, wtedy wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże. Ale pośrednie przyjście jest ukryte i tylko wybrani widzą Pana w sobie, a ich dusze dostępują zbawienia. Pierwsze przyjście jest w ciele i słabości, to pośrodku w duchu i mocy, a ostatnie zaś w chwale i majestacie. W pierwszym przyjściu Chrystus stał się naszym odkupieniem, w drugim ukaże się jako nasze życie, a pomiędzy tymi dwoma jest On naszym wytchnieniem i pocieszeniem. Św. Bernard.

Jedynie łaska Boga powinna królować. Św. Augustyn.

Otrzymać jaki dar od Pana to pierwsza łaska; a druga jest ta, gdy ten, co ją otrzymał, rozumie, jaka to łaska i jakie jej własności. Na koniec, umieć ten dar wyrazić słowami i wytłumaczyć, na czym się zasadza, o trzecia i odrębna łaska. Św. Teresa Wielka.

Nie mówię o grzechu, bo tylko grzechu nie masz od Boga. Z wyjątkiem grzechu masz od Niego wszystko, co posiadasz. Św. Augustyn.

Działanie łaski wykracza poza siły natury. Św. Ambroży.

Aby Jezusa przyjąć, otwieramy drzwi na głos Jego wezwania. Dzieje się to wtedy, gdy chętnie dajemy posłuch Jego zewnętrznym lub wewnętrznym napomnieniom, kiedy wprowadzamy w czyn to, co poznaliśmy jako zadanie do spełnienia. Pan przez łaskę swej miłości zamieszkuje w sercach wybranych, umacniając ich zawsze światłem swej obecności. Dzięki temu postępują ustawicznie w pragnieniach niebieskich, a On posila się nimi niby najwyborniejszym pożywieniem. Św. Beda Czcigodny.

Aby zapewnić nam zbawienie, konieczne jest życie w takim stanie, w jakim chcielibyśmy umrzeć, w stanie, w którym trzeba umrzeć, aby być zbawionym. Św. C. La Colombiere.

Słodycz Chrystusowej łaski usunęła surowość prawa i duch przybrania za synów zniósł obawę właściwą niewolnikom. Św. Leon Wielki.

Bez pomocy łaski nieśmiertelność jest raczej ciężarem niż korzyścią. Św. Ambroży.

W dwojaki sposób przejawia się łaskawość Boga: cierpliwie oczekuje On grzesznika i łaskawie przyjmuje pokutnika. Św. Bernard Cleuvoux.

Najgorszym złem jest utrata łaski. Św. Katarzyna ze Sieny.

Łaska jest Bogiem we Mnie. Św. Ojciec Pio.

Sama Teresa nie może nic zrobić. Teresa i pieniądze mogą zdziałać wiele. Teresa, pieniądze i łaska Pana Boga mogą zrobić wszystko. Św. Teresa z Avila.

Łaska jest niczym innym, jak pewnym zapoczątkowaniem chwały w nas. Św. Tomasz z Akwinu.

Nie ma nic lepszego na świecie, niż pozostać w łasce u Pana. Bł. J. Escriva.

Jakakolwiek rzecz dobra uczyniona bez łaski Boga, który jest życiem, jest martwa. Św. Albert Wielki.

Jeżeli chcecie, aby wasze życie było radosne i spokojne, musicie zapewnić sobie pozostanie w łasce u Boga. Św. Jan Bosko.

Tak samo jak ziemia nie może nic wydać, jeżeli słońce jej nie użyźni, tak samo my nie możemy nic zrobić dobrego bez łaski dobrego Boga. Św. Jan Maria Vanney.

Pan przyzna łaskę, ale w sposób najbardziej korzystny dla duszy. Św. Jan Bosko.

Próby dla tych, których Bóg kocha nie są karami, lecz łaską. Św. Jan Maria Vanney.

Jakże cudowne są skutki łaski dla tych, którzy działają, aby na nią odpowiedzieć. Św. Jan Bosko.

Łaska nie jest wyłącznie czymś, jest Kimś, jest Bogiem we mnie. Św. Ojciec Pio.

Jakże użyteczne jest rozpoznanie łask, które zsyła nam Bóg. Pokora i miłość razem wzrastają. Łaska wtłacza pokorę w duszy niczym pieczęć, która rzeźbi wosk. R. Maritain.