Jałmużna

Synu, nie odwracaj wsparcia ubogiemu, nie bądź nieczuły na wzrok potrzebujących. Księga Syracha.

Nakłoń swe ucho ubogiemu i odpowiedz z miłością na jego pozdrowienie. Księga Przysłów.

Kto czyni miłosierdzie względem ubogich, daje pożyczkę Panu, który zapłaci mu za jego dobry uczynek. Księga Syracha.

Nie odrzucaj błagania ubogiego, nie odwracaj wzroku od potrzebujących. Księga Syracha.

Wspomagaj ubogiego według jego potrzeb, nie odsyłaj go z pustymi rękami. Mądrość Syracha.

Daj ubogiemu, abyś otrzymał na otrzymanie od Chrystusa. Jak mógłbyś przyjmować, skoro sam nie chcesz dawać. Św. Cezary, biskup.

Nie obawiajmy się, że wydatki dla ubogich uszczuplą nasze mienie, ponieważ już sama dobroczynność jest wielkim bogactwem, a szczodrość nie może być pozbawiona środków tam, gdzie Chrystus i karmi, i sam jest karmiony. W każdym uczynku miłosierdzia działa ta sama ręka, która łamiąc chleb zwiększa go, a rozdając pomnaża jego ilość. Św. Leon Wielki.

Daruj, jeśli ktoś cię obraził; podziel się tym, czego masz pod dostatkiem. Zresztą, czymże się dzielisz, jeśli nie tym, co otrzymałeś od Pana? Gdybyś darował ze swego, byłaby to hojność z twojej strony, ponieważ jednak dajesz Jego własność, twój czyn jest oddawaniem. Św. Augustyn.

Bóg dał nam swego Syna, a ty nawet chleba nie dajesz Temu, który jest w ubogich, i który za ciebie został wydany i zgładzony. Św. Jan Złotousty.

Duszą modlitwy jest post, a życiem postu miłosierdzie. Kto się modli niech pości, a kto pości, niech spełnia uczynki miłosierdzia, niech wysłucha proszącego, który chce być słyszany. W ten sposób otwiera dla siebie uszy Boga, który nigdy się nie zamyka na głos błagającego. Św. Piotr Chryzolog.

Nie miej otwartej ręki do brania, a zamkniętej do dawania. Św. Barnaba.

Bogu nie są potrzebne naczynia ze złota, ale dusze, które byłyby ze złota. Św. Jan Chryzostom.

Miłosierdzie wobec ubogich leczy trąd skąpstwa i czyni duszę bogatą. Św. Antoni z Padwy.

Jedynie w niebie poznamy, jaki dług mamy wobec ubogich, ponieważ z ich powodu mogliśmy mocniej kochać Boga. Bł. Matka Teresa z Kalkuty.

Ręce ubogiego niosą nasze jałmużny do raju. Dawanie ubogiemu naszego dobra jest jak dawanie go w ręce Jezusa Chrystusa. Św. Jan Bosko.

Jaka korzyść z wybijania ścian klejnotami, kiedy Chrystus jest w niebezpieczeństwie z powodu głodu ubogiego? To, co posiadasz nie należy do ciebie, tobie zaś zostało powierzone jego zarządzanie. Św. Girolamo.

Modlitwa biedaka zawsze miła dociera do tronu Przedwiecznego. Św. Jan Bosko.

Nie możemy robić nic lepszego, aby zapewnić sobie szczęście, jak żyć i umrzeć w służbie ubogim. Św. Wincenty a Paolo.

Kiedy nauczymy się szukać Boga i Jego woli, nasze kontakty z ubogimi staną się środkami wielkiej świętości dla nas samych i dla innych. Bł. Matka Teresa z Kalkuty.

Bóg stworzył ubogiego, aby zaskarbił sobie niebo rezygnacją i cierpliwością. Św. Jan Bosko.

Jeżeli dajesz ubogiemu, taki akt miłosierdzia jest sprawiedliwością. Ubogi jest równy tobie i byłoby niesprawiedliwością, gdybyś jako przyjacielowi, mu nie pomógł, od kiedy Pan Bóg chce uczynić z tej ziemi wspólną własność wszystkich, aby jej dobra były wszystkim rozdzielone. Św. Ambroży.

W osobie ubogich, najbardziej porzuconych jest Zbawiciel. Nie są to zatem biedne dzieci, które proszą o miłosierdzie, ale to Jezus w osobie Jego biedaczków. Św. Jan Bosko.

Wasze dobra nie są niczym innym jak depozytem, który dobry Bóg złożył w wasze ręce; po tym, co konieczne wam i waszej rodzinie, reszta należy do ubogich. Św. Jan Maria Vanney.

Prawdziwe ubóstwo polega nie na tym, że się nic nie ma, ale na dobrowolnej rezygnacji z posiadania rzeczy. Oto dlaczego są ubodzy, którzy w rzeczywistości są bogaci. I wice wersa. Bł. J. M. Escriva.

Jest ubóstwo konieczne, jak ubóstwo żebraków. Jest też ubóstwo dobrowolne, owoc cnoty, które pozostawia wszystko dla miłości Chrystusa, i to jest ubóstwo doskonałe i upragnione. Ale ubóstwo ducha i pokornego serca, dla którego człowiek uważa się za nic, jest ubóstwem błogosławionym, pełnym słodyczy. Św. Albert Wielki.

Bardzo często pytają mnie, kiedy znikną głód i ubóstwo na świecie, a ja odpowiadam: Kiedy ty i ja zaczniemy się dzielić. Im więcej mamy, tym mniej dajemy. Im mniej mamy, tym więcej możemy dać. Bł. Matka Teresa z Kalkuty.

To, co dajemy ze smutną duszą i z przymusu, nie jest miłe i nie ma w tym nic sympatycznego. Św. Grzegorz z Nazjanzu.

Pozbawiajcie się zawsze jakiejś części waszych dóbr, dając je z czystym sercem ubogiemu. Bóg nie tylko odda to wam na tamtym świecie, ale jeszcze i na tym, ponieważ nie ma rzeczy, która bardziej nie przyczyniałaby się do rozkwitu dóbr doczesnych, jak jałmużna. Św. Franciszek Salezy.

Kto daje jałmużnę musi mieć serce litościwe, słodkie słowa na ustach, szerokie ręce i uważne oczy, aby to, co dawał, było użyteczne dla tego, kto otrzymuje. Św. Albert Wielki.

Jeżeli chcesz pomoc ludziom to bądź dla nich dobrym przykładem. Św. Rupert Mayer.

Powinno się być dobrym jak chleb. Powinno się być dobrym jak chleb, który dla wszystkich leży na stole, z którego każdy może dla siebie kęs odkroić, nakarmić się, jeśli jest głodny. Św. Brat Albert.

Kto daje jałmużnę, aby zbawić duszę, będzie wynagrodzony wielkim zdrowiem i długim życiem. Św. Jan Bosko.

Jałmużna rodzi wielkie zaufanie, ponieważ ten, który daje, będąc szczodrym dla biednych, może słusznie mieć nadzieje, że dobroć boska będzie dla niego taka sama. Św. Albert Wielki.

Są tacy, którzy mówią, że biedny zły czyni z naszej jałmużny użytek. Niech robi z tego użytek, jaki chce. Biedny będzie osądzony z tego, co zrobił z naszej jałmużny, a my będziemy osądzeni z samej jałmużny, którą mogliśmy dać, a której nie daliśmy. Św. Jan Maria Vianney.

Bóg stworzył ubogiego, aby pozyskać sobie niebo pogodzeniem się i cierpliwością. Stworzył też bogatego, aby zbawił się miłością i jałmużną. Św. Jan Bosko.

Kto daje jałmużnę, musi mieć serce litościwe, słodkie słowa na ustach, szerokie ręce i uważne oczy, aby to, co dawał, było użyteczne dla tego, kto otrzymuje. Św. Albert Wielki.

Nie tylko bogaci czynią nam dobro, dając jałmużnę, ale i my czynimy dobrze bogatym, dając im okazję do dawania jałmużny. Św. Jan Bosko.

Chcecie zabrać wasze pieniądze, nie do grobu, nie do wieczności piekła, ale do wieczności raju? Dawajcie jałmużnę ubogim, zwłaszcza jeśli chodzi o wspomożenie zdrowia ich dusz. Św. Jan Bosko.

Modlenie się za ludzi oznacza dawanie krwi własnego serca. Silvano z Góry Athos.

Nie mogę wyobrazić sobie lepszej adoracji Boga niż praca w imię Jego dla ubogich, jako ubogi. Gandhi.

Jałmużna jest doskonałą pokutą za grzech, umniejsza brzemię grzechu. Anonim.

Nie wystarczy, że służycie ubogim w ich chorobach ciała, trzeba jeszcze, abyście służyli im w niedostatkach duszy, ponieważ potworne bóle, które odczuwają w swoim sercu, są poważniejsze od tych, których doznaje ciało. S. G. Cottolengo.

Lepiej jest być ubogim i czystym, niż bogatym i brudnym. Lepiej spokojnie czekać śmierci, która przyjdzie w swoim czasie niż usilnie zabiegać i trudzić się dla zysków tego życia. Chang Chao.

Ubogi czyni większe dobro bogatemu, akceptując jego miłosierdzie niż bogaty ubogiemu, ofiarując mu je. Talmud.

Ubogi, który ma nadzieję, żyje lepiej od bogatego, który jej nie ma. R. Lullo.

Można znieś wyzysk ubogich nie przez uciskanie niektórych milionerów, ale przez eliminację ignorancji ubogich i uczenie ich, by nie współpracowali z wyzyskiwaczami. Gandhi.

Kiedy jesteś przy stole, pomyśl najpierw o ubogim, ponieważ kto karmi ubogiego karmi Boga. Anonim.

Jeżeli człowiek daje jeden pieniądz ubogiemu ze złym sercem, to dziurawi on rękę ubogiego; upada, dziurawi ziemię, przechodzi przez firmament , naraża cały wszechświat. L. Bloy.

Biednych starców i cierpiące kaleki trzeba przede wszystkim kochać. Ból rodzi miłość, a kto kocha, potrzebuje odnaleźć na swoje uczucie odpowiedz. Miłość sprawi, że znajdują się sposoby i słowa na pocieszenie plączących. Ks. Guanella.

Nie jest wstydem urodzić się ubogim, ale stać się ubogim przez nikczemne działanie. Menandro.

To, co zbywa bogatym, powinno służyć jako konieczne ubogim. Natomiast to, co konieczne ubogim, często służy jako zbytek bogatym. Domat.

Tylko ubodzy dają spontanicznie, bogatych trzeba usilnie prosić. L. Bloy.

Jeżeli społeczeństwo ludzi wolnych nie może pomóc wielu tym, którzy są ubodzy, nie może też uratować bogatych, których nie jest wielu. J. Kennedy.

Istnieją dwa rodzaje miłości. Jedna, która jest czystym diamentem, sama w ręce ubogiego wlewa jałmużnę. Druga, która jaśnieje jak sztuczny diament, ale nie ma żadnej realnej wartości, a nazywa się filantropią, tańczy, cieszy się jak szalona i kokietuje na rzecz nieszczęśliwych. Raoul de Navery.

Dwa razy daje kto prędko daje. Ludowe przysłowie.

Jeśli obracasz się plecami do słońca, widzisz tylko swój cień. Khalil Gibran.

Jak otworzyć serce, żeby nie złamać pieczęci? Khalil Gibran.

Pożyczamy często z naszej przyszłości, aby spłacić dług przeszłości. Khalil Gibran.

Ten, kto angażuje swoje bogactwa, myśli i słowa w popieraniu dobra innych, żyje pełnią życia. Przysłowie hinduskie.

Proszenie jest bólem, dawanie zaszczytem. Przysłowie ludowe.

Dobro uczynione ze strachu jest mało warte i krótkotrwałe. Przysłowie ludowe.

W czynieniu dobra miej zawsze trzy rzeczy otwarte, torbę, serce i umysł. Przysłowie ludowe.

Kiedyś coś robisz, rób tak, aby nie dawać swoim przyjaciołom powodów do bólu, a swoim wrogom powodów do radości. Przysłowie chińskie.

Jeśli dajesz to odwróć twarz, abyś nie widział lęku odbiorcy. Khalil Gibran.

Ci, którzy dają ci węża, gdy prosisz o rybę być nie mają nic innego do ofiarowania. Z ich strony jest to też wspaniałomyślność. Khalil Gibran.

Prawdziwie dobry jest ten, co dobrze obchodzi się z tymi, przez których jest źle traktowany. Khalil Gibran.

Wspaniałomyślność ofiaruje więcej niż potrafi dać, a pycha bierze więcej niż potrzebuje. Khalil Gibran.

Jałmużna jest cichą modlitwa. Przysłowie ludowe.

Człowiek jest szczęśliwy proporcjonalnie do tego, co daje. L. Bromfield.

Tak naprawdę mamy jedynie to, cośmy dali. F. Ozanam.