Dusza

Nie można być prawdziwie dobrym, jeśli się nim nie jest nim w głębi duszy. Św. Augustyn.

Ten jest dobry, kto rządzi się duchem Bożym, ten jest zły, kto się rządzi duchem tego świata. Św. Franciszek Salezy.

Dusza człowieka powinna być czysta jak lustro odbijające promienie. Jeżeli lustro pokrywa rdza, nie można w nim zobaczyć ludzkiej twarzy. Tak samo jeśli w człowieku byłby grzech, nie może on widzieć Boga. Św. Teofil z Antiochii.

Bardziej haniebną jest niewola ducha niż ciała. Św. Cezary z Arles.

Panie, powiedz w swym miłosierdziu, kim jesteś dla mnie. Powiedz mej duszy: Jam twym zbawieniem. Powiedz tak, abym usłyszał. Św. Augustyn.

Biada duszy, jeśli zabraknie jej Chrystusa, który uprawia ją starannie, aby mogła wydać dojrzałe owoce ducha, bo opuszczona, pełna cierni i chwastów, zamiast przynosić owoce, zostanie wydana na spalenie, i zginie. Biada duszy, w której nie mieszka Chrystus. Porzucona, wydaje zepsuty woń pożądliwości i staje się przytuliskiem wad. Św. Makary, biskup.

Chrystus jest obrazem Boga. Dusza trwająca w prawości i oddaniu Bogu tym samym wielbi w sobie ten obraz, na którego podobieństwo została stworzona. Wielbiąc zaś uczestniczy w Jego wielkości i sama przez to zostaje wywyższona. Św. Ambroży.

Dusza pobożna i czysta tak bardzo raduje się posiadaniem Boga, że poza Nim nie pragnie już niczego. Św. Leon Wielki.

Chcesz, aby świątynia była piękna? Nie zaśmiecaj swej duszy brudem grzechu. Chcesz, aby lśniła blaskiem, pamiętaj, że Bóg pragnie, aby twa dusza nie była mroczna. Podobnie jak ty wchodzisz do kościoła, tak Bóg pragnie wejść do świątyń twej duszy. Św. Cezary z Arles.
 Dla zbawienia brata należy uczynić wszystko. Nic nie ma cenniejszego od duszy. Św. Jan Złotousty.

Pokaż, czy oczy twojej duszy widzą, a uszy twego serca słyszą Boga. Boga widzą ci, którzy Go potrafią widzieć, to znaczy ci, co mają otwarte oczy duszy. Św. Teofil z Antiochii.

Chrystus jest wiecznym światłem dusz. Mamy je w naszych sercach, jaśnieje w głębi duszy, bo nikt nie mógłby się ostać, gdybyś, o Chryste, odwrócił swoje oblicze. Św. Ambroży.

Dusza jest obrazem nieba, gdyż w niej mieszka Pan. Św. Bazyli Wielki.

Skoro rozumny jesteś, pamiętaj, że zostałeś stworzony na chwałę Bożą i dla zbawienia wiecznego. To właśnie jest twoim celem, to ośrodkiem twojej duszy, to skarbem twego serca. Jeśli osiągniesz ten cel, będziesz szczęśliwy, jeśli oddalisz się od niego, będziesz nieszczęśliwy. Dlatego za prawdziwe dobro uznawaj to, co cię prowadzi do celu, za prawdziwe zło to, co oddala cię od niego. Św. Robert Bellarmin.

To, co się mieści w duszy każdego z wierzących, jest daleko ważniejsze niż to, co podziwiamy na niebie. Św. Leon Wielki.

Każda dusza wierna jest oblubienicą Słowa i matką Chrystusa. Bł. Izaak, opat.

Niech nasze serca będą ubogie, nagie, puste, wolne, oderwane od tego wszystkiego, co nie jest Bogiem i Jezusem, aby były doskonale bogate i przepełnione Jego miłością, niewolnikami Jego miłości, przywiązane jedynie do Niego. Bł. C. de Foucauld.

Wielka i silna dusza nigdy nie padnie ofiarą smutku, nawet w chwili wielkiego umartwienia. Bł. Jan XXIII.

Bóg czasem nawiedza zbłąkaną duszę nakazem, czasem karą, a czasem cudem. Św. Antoni.

Dwie rzeczy zabijają duszę, zarozumiałość i desperacja. Pierwsza zbyt wiele oczekuje, druga zaś zbyt mało. Św. Augustyn.

Ciało musi pomagać duszy w czynieniu dobra, musi jej służyć, a dusza jest panią ciała. Św. Jan Bosko.

Niektóre dusze znajdują tak wiele przyjemności w tym, co robią, że dopuszczają się swego rodzaju bałwochwalstwa, tworząc sobie tylu bożków, ile ich działań. Św. Franciszek Salezy.

W niebie dusza będzie miała cztery powody do niewypowiedzianej radości. To jest jasną wizję boskiej istoty, doskonałą i posiadaną miłość Boga, radość samego Boga, który zanurzy dusze w słodyczy radości oraz kontemplację Chrystusa Boga i Człowieka. Św. Albert Wielki.

Kiedy coś czynisz, myślisz i mówisz, zatroszcz się, aby to wszystko służyło dobru twojej duszy. Św. Jan Bosko.

Dusza może się karmić wyłącznie Bogiem. Bóg jej wystarcza. Tylko On może ją nasycić i zaspokoić jej głód. Św. Jan Maria Vianney.

Niezaprzeczalnym jest to, że dusza im milsza Bogu, tym bardziej musi być wystawiona na próby. Dlatego odwagi. Św. Ojciec Pio.

Pomóżcie mi zbawić wiele dusz. Szatan pracuje bez przerwy, aby je zgubić, a my pracujmy, aby je zachować. Św. Jan Bosko.

Miej wewnętrzny dystans do wszystkiego, nie znajduj upodobania w żadnej rzeczy przemijającej, a dusza twoja zbierze dobra, których nie umiesz sobie nawet wyobrazić. Św. Jan od Krzyża.

Najlepszą rzeczą jaką można uczynić na świecie, jest sprowadzenie zagubionych dusz na dobrą drogę, do cnoty i do Boga. Św. Jan Bosko.

Trzeba nam uczynić ze zbawienia duszy naszej i naszego bliźniego cel naszego życia. Zbawić duszę świętością, ofiarą, przykładem i słowem. Bł. C. de Foucauld.

Dusza, która syci się w Twoich głębinach, pragnie cię nieustannie, ponieważ nie może się Tobą nasycić, o wieczna Trójco. Dąży w każdej chwili do zobaczenia Twojego światła. Jak robak wzdycha do żywej wody źródeł, tak dusza pragnie wyjść z ciemnego więzienia ciała, aby Cię ujrzeć w prawdzie. Św. Katarzyna ze Sieny.

Dusza, która kroczy w miłości, nikogo nie męczy ani się sama nie męczy. Św. Jan od Krzyża.

Co możemy odpowiedzieć Bogu, jeżeli z naszej winy jakaś biedna dusza się zgubi? Jeżeli damy dowód zapału, Bóg każdego dnia pomnoży w nas swoje łaski, a dusze przez nas zbawione będą świadkami na naszą korzyść. Św. Wincenty a Paolo.

Dusza chrześcijańska nigdy nie pozwala, aby minął dzień, bez medytacji męki Jezusa Chrystusa. Św. Ojciec Pio.

Jezus chciał, aby Jego imię, Zbawiciel, wskazywało na dzieło jego życia, zbawienie dusz. Dzieło naszego życia musi być na Wzór zbawienia dusz. Bł. C. de Foucauld.

To, co raduje i podnosi ciało, musi mieć na celu łatwiejsze poddanie go duszy. Św. Jan Bosko.

Nic nie jest tak dobre dla duszy jak posłuszeństwo. Św. Augustyn.

Jak ziemia nie uprawiana rodzi tylko chwasty, tak dusza zaniedbana nie robi nic dobrego. Św. Ambroży.

Ciało jest grobem dla umarłej duszy. Czym dusza dla ciała tym Bóg dla duszy. Św. Augustyn.

Często w pięknym ciele brzydka dusza mieszka, a w brzydkim zaś piękna. Św. Bernad Cleuvoux.

Jak ryby tracą wolność, kiedy są poza wodą, tak rozsądna dusza zaczyna być spętanym niewolnikiem, kiedy oddala się od Boga. Św. Franciszek Salezy.

Pośród prób niech wasze dusze będą jak słowik, który śpiewa na ciernistym krzewie. Św. Franciszek Salezy.

Pokoro i czystość ducha to skrzydła podnoszące nas do Boga, a wręcz przebóstwiające człowieka. Św. Ojciec Pio.

Dusza i ciało to raczej dwaj wrogowie, którzy nie mogą się rozstać i dawaj przyjaciele, którzy siebie wzajemnie nie znoszą. Bł. Josefmaria Escriva.

W duszy człowieka wola powinien słuchać rozumu, a rozum Boga. Św. Ignacy Loyola.

Jak ziemia nie uprawiana rodzi tylko chwasty, tak dusza zaniedbana nie robi nic dobrego. Św. Ambroży.

Ciało jest grobem dla umarłej duszy. Czym dusza dla ciała tym Bóg dla duszy. Św. Augustyn.

Często w pięknym ciele brzydka dusza mieszka, a w brzydkim ciele piękna. Św. Bernard.

Pośród prób niech wasze dusze będą jak słowik, który śpiewa na ciernistym krzewie. Św. Franciszek Salezy.

W duszy człowieka wola powinien słuchać rozumu, a rozum Boga. Św. Ignacy Loyola.

Nie piękność ciała czyni duszę piękną, ale piękna dusza czyni pięknym ciało. Św. Ignacy Loyola.

Nie ozdabiajmy domów naszych, ale jeden tylko dom, czyli duszę naszą. Św. Jan Chryzostom.

W czystej duszy panuje zawsze wiosna. Św. Jan Vanney.

Bez korzenia miłości, ciało duszy nie wyda owocu, lecz uschnie. Człowiek nie może żyć bez miłości i musi kochać Boga lub świat. Św. Katarzyna ze Sieny.

Dusza, która zna swoją nędzę, zna i nędze świata. Św. Katarzyna ze Sieny.

Nie piękność ciała czyni duszę piękną, ale piękna dusza czyni pięknym ciało. Św. Ignacy Loyola.

Nie ozdabiajmy domów naszych, ale jeden tylko dom – duszę naszą. Św. Jan Chryzostom.

Dusza może się karmić wyłącznie Bogiem, Bóg jej wystarcza. Tylko On może ją nasycić i zaspokoić jej głód. Św. Jan Vanney.

Dusza żywi się tym, z czego się cieszy. Św. Augustyn.

Moje ciało żyje dzięki mej duszy, a moja dusza żyje dzięki Tobie Panie. Św. Augustyn.

Dusza słaba mówi o usterkach braci, a gorliwa o ich zaletach. Św. Maksymilian Maria Kolbe.

W czystej duszy panuje zawsze wiosna. Św. Jan Vanney.

Bez korzenia miłości, ciało duszy nie wyda owocu, lecz uschnie. Człowiek nie może żyć bez miłości, musi kochać Boga lub świat. Św. Katarzyna ze Sieny.

Dusza, która zna swoją nędzę, zna i nędze świata. Św. Katarzyna ze Sieny.

Bez płomienia miłości duch człowieka obniża się ku poziomowi zwierzęcemu. Miłość i łaska Boża podnoszą człowieka aż do tronu Boga. Św. Ojciec Pio.

Żadna dusza nie może kochać Boga w sposób godny Boga. Bóg sam poleca nam kochać Siebie na miarę naszych sił. Św. Ojciec Pio.

Cierpienie nie jest celem w sobie, lecz jest przeznaczeniem dusz wybranych. Św. Ojciec Pio.

Dusza ludzka jest ze swej natury chrześcijańska. Tertulian.

Patologia ducha jest nie mniej groźna od patologii fizycznej, obydwie zaś wzajemnie na siebie oddziałują. Jan Paweł II.

W wielkiej duszy wszystko jest wielkie. Blaise Pascal.

Choroba ciała może prowadzić do zdrowia duszy. Ewa Szelburg Zarembina.

Nawet najbardziej skrzydlaty duch nie potrafi ominąć fizycznej konieczności. Khalil Gibran.

Od duszy Bóg pragnie wszystkiego albo niczego, nie znosi przeciętności. E. Poppe.

Tak jak ziarnko pszenicy przykryte pierzyną śniegu rozwija życie swe pod ziemią, tak dusza dojrzewa do zjednoczenia z Bogiem odizolowana strefą oddalenia. C. Lubich.

Jedna święta dusza wystarczy, aby ożywić całą parafie. Jedna święta dusza nawraca więcej grzeszników niż tysiąc dusz niedoskonałych. E. Poppe.

Co za wielka radość czuć własną duszę zdolną do wzniesienia się ponad błoto tej ziemi. C. Marion.

Niech na moim grobie napiszą tylko moje imię i zdanie. Panie, daj mi duszę i weź całą resztę. Oto jedyne pragnienie całego mojego życia. kard. Merry del Val.

Czegoż chcemy, czyż nie tego, czego chce Bóg? Pozwólmy mu kierować tym okrętem, jakim jest nasza dusza. On się o nią zatroszczył i doprowadzi ją do spokojnej przystani. Gandhi.

Gdyby Bóg pokazał duszy wszystkie bóle, które oszczędził jej w życiu, dusza natychmiast by umarła. Gdyby Bóg pokazał duszy wszystkie radości, których doświadczy w życiu, dusza natychmiast by umarła. Bóg to wie i odmierza. Dusza nie wie, ale zawierza się Bogu, który ją kocha. C. Lubich.

Pomiędzy Bogiem a czystą duszą zachodzą wewnętrzne i niezrozumiałe dla innych komunikacje. Pan Jezus posługuje się tymi duszami dla chwały swego Ojca, aby wypełnić wspaniałe dzieła. Ks. Alberione.

Utrzymuj zawsze swoją duszę w pragnieniu, że istnieje Bóg i nigdy w to nie wątp. J. Rousseau.

Nasza dusza musi być czujna, uważna i nasłuchująca. Tylko raz szczęście puka do okna każdego i ten, kto nie otworzy od razu, zaprzepaszcza wielką chwile swego życia. Niektórzy śpią aż do południa, a wieczorem skarżą się, że nie zobaczyli wschodzącego słońca i porannej rosy. Zenta Maurina.

Nieśmiertelność duszy jest rzeczą bardzo ważną i tak głęboko nas dotyczącą, że trzeba być całkowicie pozbawionym rozumu, aby pozostać na to obojętnym. B. Pascal.

Spokój, modlitwa, miłość i panowanie nad sobą stanowią czterokonny zaprzęg, który niesie dusze do nieba. Iperechio.

Wielkie dusze żyją duchowością, energią i wiernością w przestrzeganiu rzeczy małych. Wielkie dusze stają bez lęku przed pełnym poświęceniem. E. Poppe.

Nieszczęsny ten, kto przez życie kroczy ignorując swoją duszę, jak ślepiec, który chodzi z nieużyteczną pochodnią. V. Hugo.

Trzeba, aby dusza nasza skupiła się na spotkaniu z Bogiem. Jeżeli nie jest umiejscowiona w tym jednym centrum, jest jak koło, które niczym pijane odbija się w prawo i w lewo. Jeżeli się skoncentruje na Bogu, każde jej działanie nabierze znaczenia. C. Lubich.

Jeżeli dusza jest nieśmiertelna, trzeba się o nią troszczyć bardziej niż o cokolwiek na świecie. Platon.

Nasza dusza musi być gotowa na ryzyko, zuchwała i odważna. Więcej wysiłku potrzeba, aby zdobyć chociaż jedno pióro ze skrzydeł ptaka radości, niż żeby nie dać się ponieść belce bólu. Ból pojawia się i bez naszego udziału, a radość pojawia się jedynie wtedy, jeżeli sami ją sobie zapewnimy. Zenta Maurina.

Podobnie jak przy pomocy smaku rozstrzygamy trafnie, jeżeli cieszymy się dobrym zdrowiem, co dobre, a co złe, i dążymy do tego, co przyjemne, tak też dusza, jeśli się cieszy pełną równowagą i wolna jest od nadmiernych trosk, zdolna jest odczuwać Bożą pociechę. Diadoch, biskup Fotyki.

Morze mieni się barwami tylko wtedy, kiedy odbija w sobie niebo. Tak też dzieje się z nasza duszą. E. Perreyeve.

Dusza młodego człowieka jest stworzona do tego, aby latać, a nie, aby pełzać w błocie. P. Claudel.