Ofiara

Nie miej ręki wydłużonej do bracia, a do dawania skróconej. Mądrość Syracha.

Istnieją dwa rodzaje jałmużny: dawanie i przebaczanie. Dawanie tego, co dobrego zdobyłeś; przebaczanie tego, co czego wycierpiałeś. Św. Augustyn.

Każdy człowiek poświęcony i oddany Bogu, gdy umiera dla świata, aby żyć dla Boga, jest ofiarą. Św. Augustyn.

Godnie Jezusa uczcimy, składając Mu w darze to, co On nam ofiarował. Św. Leon Wielki.

Dając ubogiemu, daj samemu sobie, ponieważ czego nie zostawisz drugiemu, tego i sam nie będziesz miał. Św. Piotr Chryzolog.

Bóg nie przyjmuje ofiar człowieka, który żyje w niezgodzie. Św. Cyprian.

Pocenie się krwią Chrystusa w Getsemmani jest zapowiedzią wypływania krwi z całego ciała, czyli cierpieniem męczenników całego Kościoła. Św. Augustyn.

Bądź człowieku i ty ofiarą dla Boga i jej kapłanem. Przyoblecz szatę świętości i przepasz się pasem czystości; osłoną twej głowy niech będzie Chrystus, krzyż na czole niech będzie ci obroną; twoją pierś niech okrywają tajemnice Bożej wiedzy; zawsze zapal wonne kadzidło modlitwy; chwyć miecz Ducha; uczyń swe serce ołtarzem. W ten sposób bez obawy składaj Bogu twe ciało w ofierze. Św. Piotr Chryzolog.

Największą ofiarą dla Boga jest nasz pokój, zgoda braterska, lud zjednoczony miłością Ojca, Syna i Ducha Świętego. Św. Cyprian.

Konieczna była dla nas Męka Syna Bożego, konieczna jako lekarstwo przeciw grzechom oraz konieczna jako przykład do naśladowania. Męka Jezusa jest lekarstwem, gdyż dzięki niej znajdujemy ratunek przeciw złu, któremu poddani jesteśmy z powodu naszych grzechów. Św. Tomasz z Akwinu.

Prawdziwą ofiarą jest każde działanie prowadzące do zjednoczenia w świętej wspólnocie z Bogiem, a zatem skierowane ku dobru, którego osiągnięcie zapewnia nam prawdziwe szczęście. Św. Augustyn.

Oddajmy siebie w całości nie jako równowartość, ale po prostu dlatego, że nie mamy nic więcej. Św. Augustyn.

Prawdziwą ofiarą jest każde dzieło, które przyczynia się do połączenia nas świętą komunią z Bogiem, dzięki któremu możemy stać się naprawdę szczęśliwi. Św. Augustyn.

Najlepszą ofiarą dla Boga jest nasz pokój, zgoda, jedność całego wiernego ludu w Ojcu, Synu i Duchu Świętym. Św. Cyprian.

Poprzez posłuszeństwo składa się w ofierze własną wolność. Św. Grzegorz Wielki.

Największą ofiarę czyni posłuszny, gdy własną wolę cudzej woli poddaje. Św. Bonawentura.

Mój Panie, zabierz mi wszystko, co oddala mnie od Ciebie. Mój Boże, daj mi to wszystko, co zbliża mnie do Ciebie. Mój Panie i Boże, oderwij mnie ode mnie samego i oddaj mnie całkowicie Tobie. Św. Mikołaj z Flue.

Świat podziwia jedynie ofiarę spektakularna, ponieważ nie zna wartości ofiary ukrytej i cichej. Bł. Josemaria Escriva.

Im więcej dajesz Bogu, tym więcej daje On tobie. Św. Elżbieta od Trójcy.

Zachowana niewinność zna swe męczeństwo. Św. Hieronim.

Kto zaczyna kochać, musi być gotowym na cierpienie. Św. Ojciec Pio.

Nasz Pan nigdy nie żąda od nas większych ofiar niż nasze siły. Św. Teresa z Lisieux.

Prawdziwym krzyżem jest męczeństwo serca. Nieskończone cierpienie duszy. Św. Teresa z Lisieux.

Cierpienie samo w sobie jest niczym, ale cierpienie dzielone z cierpieniami Chrystusa jest wspaniałym darem. Św. Matka Teresa z Kalkuty.

Jest wielu, którzy cierpią, ale niewielu potrafi dobrze cierpieć. Św. Ojciec Pio.

Ludzie potrzebują naszych rąk, by im służyły. Naszych nóg by ich odwiedzały. Naszych ust, by życzliwie do nich mówiły. Naszych serc, by kochały. Kwiat rozwija się, gdy świeci słońce, a człowiek rozwija się gdy kocha. Bł. Matka Teresa z Kalkuty.

Nasz Pan nigdy nie żąda od nas ofiar większych niż nasze siły. Św. Teresa z Lisieux.

Ofiara jest każdym dziełem, które łączy nas z Bogiem w świętej Komunii. Św. Augustyn.

Świat podziwia jedynie ofiarę spektakularną, ponieważ nie zna wartości ofiary ukrytej i cichej. Bł. J. M. Escriva.

Dobry Bóg ma tak wielką potrzebę ofiar, aby zrekompensować całe czynione zło i jest to tak mało zrozumiane przez świat. Bł. Elżbieta od Przenajświętszej Trójcy.

Dobre serce jest zawsze silne, cierpi, ale chowa swoje łzy i pociesza się, poświęcając się dla Boga i bliźniego. Św. Ojciec Pio.

Zastanów się, co Bóg chce od ciebie i po prostu to wykonaj, a twoje serce będzie bardziej zadowolone niż gdybyś postąpił według własnego upodobania. Św. Jan od Krzyża.

Trzeba dawać i dawać, ktokolwiek prosi. Tego chce Ewangelia. Nie wystarczy ustępować, ale trzeba ustępować grzecznie, nie dyskutując, nie protestując. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus.

Istnienie polega na dawaniu się innym. Wyrzeczenie się siebie to tajemnica szczęścia i źródło równowagi. Jan Paweł II.

Jeśli miłość jest warunkiem naśladowania Jezusa, to ofiara stanowi potwierdzenie autentyzmu tej miłości. Jan Paweł II.

Najpierw trzeba zadośćuczynić wymaganiom sprawiedliwości, by nie ofiarować jako darów miłości tego, co się należy z tytułu sprawiedliwości. Jan Paweł II.

Człowiek najpełniej afirmuje siebie, dając siebie. To jest pełna realizacja przykazania miłości. Jan Paweł II.

Nigdy nie jest tak, żeby człowiek, czyniąc dobrze drugiemu, tylko sam był dobroczyńcą. Jest równocześnie obdarowywany, obdarowany tym, co ten drugi przyjmuje z miłością. Jan Paweł II.

Społeczeństwo solidarne powstaje, gdy ci, którzy posiadają dobra, nie ograniczają się do pomocy ubogim, czerpiąc tylko z tego, co im zbywa. Ofiara z dóbr materialnych nie jest wystarczająca, potrzebny jest duch współczucia i solidarności, który pozwala zrozumieć, że możliwość zatroszczenia się o potrzeby ubogich jest zaszczytem. Kto żyje w nędzy, nie może dłużej czekać, doznaje niedostatku teraz i ma prawo natychmiast otrzymać to, czego pilnie potrzebuje. Jan Paweł II.

Jakakolwiek ofiara jest krótka w walce za wolność. J. Artigas.

Pieniądz poświęcony na dobroczynność nie ma zasługi, jeżeli nie jest ofiarą, odebraniem sobie czegoś. C. Cantu.

Najcięższa ofiara waży mniej niż najlżejszy wyrzut sumienia. C. Ferrini.

Modlenie się za ludzi oznacza dawanie krwi własnego serca. Silvano z Góry Athos.

Niektórzy nie boją się śmierci, ale boją się małych bólów w życiu. Gandhi.

Modlitwa jest warta wiele, a ofiara jest wszystkim. E. Poppe.

Bez ofiary nie zrobi się nic pięknego i wielkiego w życiu. Lamennais.

Znajdziecie miasto bez murów, bez listów, bez króla, bez domów, bez pieniędzy, bez szkół, bez teatrów, ale nie znajdziecie miasta bez świątyń, modlitw i ofiar. Plutarch.

Obowiązek ofiary nie zmusza nas do porzucenia świata i chowania się w lesie, ale do bycia zawsze gotowym do ofiarowania się za innych. Gandhi.

Ofiarowanie oznacza takie powiązanie z Bogiem, że powierza mu się to, co ma się najdroższego, aby wszystko to, co kochamy znajdowało się pod tą samą opieką i w tym samym miejscu. L. Evely.

Trzeba korzystać ze wszystkich okazji, aby kultywować w duszach ogień ofiary, bez którego każdy człowiek jest nędzny, niezależnie od tego, jaki jest jego stopień. Lacordaire.

Nie istnieje prawdziwie piękne życie bez ducha ofiary. Każdy z nas musi być holocaustem, który ofiaruje samego siebie własnymi rękami. Kard. S. Wyszyński.

Wielu dąży do życia pełnego nadzwyczajnych poświęceń i nie myśli o małych poświęceniach, takich jak: zamknięcie ust na temat wad innych, wierność w przestrzeganiu reguły i dyscypliny, znoszeniu niemiłych słów i złego traktowania. E. Poppe.

Czując się bez mocy, położyłem moją głowę na kolanach Boga. To jest głębokie znaczenie mojego postu. Gandhi.

Spójrzcie na bohaterów i świętych! Spójrzcie na wielkich geniuszy! W głębi ich samych, u podstawa ich geniuszu, ich bohaterstwa, ich cnót, napotkacie ofiarę i ból. Bp Gay.

Czym zatem kształtuje się człowiek, jeżeli nie ofiarą? A. Camus.

Kto nie zgina się pod prasą ofiary, bardzo szybko zegnie się pod ostrzem nałogu. Lacordaire.

Ofiara jest wielkim dziełem radości, synowskim aktem, przez którym rzecz świecka staje się święta, zagubiona istota się odnajduje, tymczasowość się uwiecznia, zarażony się uświęca. L. Evely.

Nie liczy się to, co masz, ale to, co dajesz. C. Lubich.

Człowiek doskonale niewinny oddaje się w ofierze dla dobra innych, z jego wrogami włącznie, i w ten sposób staje się odkupieniem dla świata. Gandhi.

Im cięższa jest praca, w której się zużywasz w imię miłości, tym bardziej cię ona wynosi. Im więcej dajesz, tym bardziej wzrastasz. Musi być jednak ktoś, kto otrzymuje. Jeżeli twój dar zginie, nie jest już darem. A. de Saint Exupery.

Nikt nie jest tak biedny, aby nie mieć nic do dania. To tak, jakby górskie strumyki mówiły, że nie mają nic do dania morzu, bo nie są rzekami. Dawaj to, co masz, a dla niektórych może do być więcej niż myślisz. H. W. Longfellow.

Dobrodziejstwo nie polega na tym, co się robi, ale co się daje, ale na intencji tego, który robi lub daje. Seneka.

Bacz, abyś Bogu nie dawał napiwku z życia. Antoni Regulski.

Po cóż jest życie, jeśli nie po to, by je oddawać i oddawać je Najwyższemu? Ahmeda Jassawiego.