Modlitwa Do Maryji Niepokalanej
MODLITWA DO MARYJI NIEPOKALANEJ
(przypisywana bł. Janowi Dunsowi)
O Najświętsza Dziewico Maryjo, Matko mojego Pana, Królowo aniołów, Aureolo świętych, Chlubo rodzaju ludzkiego! Wielkie rzeczy wypowiedziały o Tobie usta proroków; wielkie rzeczy uczynił Ci Wszechmogący i każdą wielką rzecz u Ciebie rozważają i z wiarą przyjmują Twoi słudzy, ulegli synowie katolickiej Matki świętego Kościoła. Wierzymy i wyznajemy, o Niepokalana Matko Boga, że Twoim zamiarom odpowiadają Twoje początki: wi¬≠dząc Cię wyniesioną ponad wszystkie chóry świętych i aniołów, wierzymy, że w pierwszym momencie Twego stworzenia już byłaś po brzegi napełniona łaską Boga.
Z Pisma św. wiemy, że Jeremiasz, prorok przezn¬≠aczony dla ludu i narodów, został uświęcony w łonie matki; i o Janie Chrzcicielu poprzedniku Pana objawiono nam, że został napełn¬≠iony Duchem Świętym przed narodzeniem. I któż ośmieli się mówić o Tobie, Najukochańsza Matko Odkupiciela i Szafarko odkupienia¬≠, że byłaś pozbawiona łaski Ducha Świętego w pierwszej chwili Twego poczęcia?
Jest także prawdą, że byłaś stworzona z grzes¬≠znego pnia starego Adama; lecz jeżeli Bóg może sprawić, że róża wyrasta bez kolców kłujących cierni, jakże Syn Boży nie mógł sprawić Tobie, swej Matce, że choć poczęta wśród cierni grzechu, nie mniej pozostałaś nie dotknięta jakąkolwiek zmazą? Mógł oczywiście, było bardzo stosowne, a przeto uczynił: Potuit, decuit, ergo fecit. Taka jest najsłodsza Pani; i duch się w nas raduje, że taka jest!
Czyż byłoby słuszne, ażebyś Ty, Matko Boga, była w Twym szczególnym poczę¬≠ciu, poddana powszechnemu losowi zaciągania zmazy pierworodnej? O Królowo, nie ma rzeczy równej, a¬≠ni porównywalnej z Tobą, ponieważ wszystko to, co istnieje, znajduje się ponad Tobą albo jest poniżej Ciebi¬≠e. Ponad Tobą jest tylko Bóg; poniżej Ciebie - każda rzecz, która nie jest Bogiem. Otóż Ty, Pani nasza, jesteś predestynowana i podniesiona do tak wielkiej wyso¬≠kości przez Bożą Potęgę, przyozdobi¬≠ona tylu przywilejami przez nieskończoną Mądrość, wy¬≠brana na Matkę niezmierzonej wiecznej Dobroci. Czyż będziemy utrzymywać, że w Twoim poczęciu musiałaś podlegać prawu śmierci i grzechu, który przez zazdrość szatana wszedł na świat, aby go zepsuć? Duch powstrzymuje się od wierzenia w to, umysł wzdryga się przed myśleni¬≠em o tym, uszy przerażone wstrzymują się od słuchania tego, a język nie śmie nawet tego wypowiedzieć.
Dziewico Niepokalana, my Twoi słudzy wierzymy i wyznajemy, że Ty wyrosłaś z korzenia Jessego bez żadnej zmazy winy, i z występnego pnia Adama przyszłaś na świat cała czysta i cała piękna. Przez Twoją nieskazitelną czystość i przez łaskę, która Cię uczyniła świętą od samego począ¬≠tku, nabożnie Cię prosimy, abyś nas pociągnęła do umiłowania Twego piękna i świętości, abyś nam uprosiła serce i umysł czysty i święty, i owego dobrego ducha, o którego Twój Syn nauczył nas prosić Ojca, tak abyśmy, okazując w czystości i świętości uczuć naszą cześć względem Ciebie, stali się godni przyjęcia do współu¬≠czestniczenia w Twojej chwale w niebie. Amen.
 
Bł. Jan Duns Szkot był nie tylko uczonym teologiem i filozofem średniowiecza (1265-1308), obrońcą i piewcą maryjnego przywileju o Niepokalanym Poczęciu Maryi, ale także wielkim Jej czcicielem, o czym może świadczyć poniższa modlitwa.
 
Tłum. O. Grzegorz B. Błoch ofm
z języka włoskiego, z książki: G.Lauriola, Il cantore dell`Immacolata, Duns Scoto