Zostań z nami Panie
Modlitwa przypisywana Janowi Pawłowi II, nawiązująca do drogi do Emaus: prośba o obecność Chrystusa, wiarę i nadzieję, szczególnie dla młodych.
Zostań z nami Panie,
dzień się już nachylił,
zostań z nami.
Zostań, by oświecić nasze wątpliwości
i nasze lęki.
Zostań, abyśmy mogli wzmocnić
nasze światło Twoim.
Zostań, aby pomóc nam
być solidarnymi i wspaniałomyślnymi.
Zostań, abyśmy umieli w świecie,
w którym tak mało wiary i nadziei,
zachęcać się nawzajem
i rozsiewać wiarę i nadzieję.
Zostań,
abyśmy i my mogli nauczyć się od Ciebie,
jak być światłem dla innych młodych ludzi
i dla świata.
Jan Paweł II
Historia i znaczenie
Modlitwa jest przypisywana Janowi Pawłowi II. Jej wezwanie nawiązuje do prośby uczniów idących do Emaus, którzy zatrzymali Zmartwychwstałego słowami „Zostań z nami, Panie”. Pochodzą one z Ewangelii według św. Łukasza (24,29).
Kolejne wezwania proszą Chrystusa, by pozostał z modlącymi się, rozjaśniał ich wątpliwości i lęki oraz wzmacniał ich światło swoim. Proszą także o solidarność i wspaniałomyślność, o umiejętność wzajemnego umacniania się i szerzenia wiary i nadziei. Ostatnie wezwanie mówi o byciu światłem dla innych młodych ludzi i dla świata, dlatego modlitwa dobrze odpowiada modlitwie młodzieży i wspólnot.
Te same słowa ewangeliczne Jan Paweł II uczynił tytułem listu apostolskiego Mane nobiscum Domine z 7 października 2004 roku. List napisał z okazji Roku Eucharystii, trwającego od października 2004 do października 2005 roku. Wśród powodów jego ogłoszenia papież wymienił między innymi Światowy Dzień Młodzieży w Kolonii. Wyraził też pragnienie, by młodzież gromadziła się wokół Eucharystii dla ożywienia swojej wiary.
Źródła: pl.wikipedia.org
Zostań z nami Panie — skarbiecmilosci.pl/jan-pawel-ii-zostan-z-nami-panie/