Cierpienie

W miarę, jak przybierały wody potopu, podnosiła się również arka. Tak maja nas podnosić w górę i nasze cierpienia. Św. Anzelm z Canterbury.

Cierpienie czasem można pochwalać, nigdy jednak nie można go kochać . Św. Augustyn.

Jeśli przecierpię wszystko, Chrystus mnie wyzwoli i w Nim zmartwychwstanę już jako wolny. Św. Ignacy Antiocheński.

Dlaczego płacz jest słodki dla nieszczęśliwych? Gdyby nasz płacz nie docierał do Twoich uszu, nie pozostałaby nam żadna nadzieja. Jakże więc się to dzieje, że jęk, płacz, westchnienie, skarga są jednak kojącym owocem, chociaż zbieranym z goryczy życia? Czy słodka jest w nim nasza nadzieja, że nas wysłuchujesz? Św. Augustyn.

Pragnę cierpieć, ale nie wiem, czy jestem godzien. Św. Ignacy Antiocheński.

Miłość, łączy się w jakiś wzniosły sposób z cierpieniem, tworzy tak doskonałe zespolenie miłości i cierpienia, że nie można już odróżnić miłości od cierpienia ani cierpienia od miłości. Św. Paweł od Krzyża.

Wiele złego doznałeś tu na ziemi i Bóg to dopuścił, bo jesteś tylko człowiekiem. Co zaś jest Bożego, Bóg obiecał ci dać wtedy, kiedy staniesz się Boży i nieśmiertelny. Św. Hipolit.

Jezus Chrystus jest świadkiem, towarzyszem i autorem naszych cierpień. Widzi zło, które cierpisz, cierpi zło, które znosisz. Gdybyśmy mieli tyle światła na zrozumienie korzyści, która dla nas z tego płynie, prosilibyśmy go o same przeciwności. Św. C. La Colombiere.

Nie wystarczy, że służycie ubogim w ich chorobach ciała, trzeba jeszcze, abyście służyli im w niedostatkach duszy, ponieważ potworne bóle, które odczuwają w swoim sercu, są poważniejsze od tych, których doznaje ciało. Św. Józef Kottolengo.

Bez brzemienia cierpień nie można wejść na szczyty łaski. Miara łask powiększa się wraz ze wzrostem utrapień. To są prawdziwe i jedynie schody do nieba, i nie ma drogi prowadzącej do niego, która byłaby pozbawiona krzyża. Św. Róża z Limy.

Trzeba znosić wiele cierpień, aby osiągnąć pełne uczestnictwo w Bożej naturze, chwałę dzieci Bożych i doskonałe szczęście duszy. Św. Róża z Limy.

Ci, którzy cierpią, będą uczestnikami pociechy w takim stopniu, w jakim cierpią z Chrystusem. Orygenes.

Chrześcijanin powinien cieszyć się z krzyży, bo gdy jest sprawiedliwy, to cierpiąc zarabia na nagrodę; gdy jest grzesznikiem, cierpienie go poprawia i będzie mu poczytanie jako pokuta za grzechy. Św. Augustyn.

Nie zapominaj, że ból jest miarą miłości. Bł. J. Escriva.

Kochaj zawsze ból, który oprócz tego, że jest dziełem boskiej mądrości, objawia nam jeszcze lepiej dzieło Jego miłości. Św. Ojciec Pio.

Nieszczęścia wznoszą ducha, pobudzają do rzucenia się w boskie ramiona, sprawiają, że zasługujemy na dobra niebieskie i przygotowują nam wieczną niezmierzoną chwałę. Św. Albert Wielki.

Długa choroba jest korzystna dla chrześcijanina, który umie ją wykorzystać. Św. Jan Maria Vianney.

Chcę cierpieć z miłości i zaśpiewam, będę śpiewać zawsze, a moja pieśń będzie tym słodsza, im dłużej i straszniejsza będą moje ciernie. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus.

Pan chce, aby każdy niósł swój krzyż i uświęcał się na tym krzyżu, który od Niego dostał. Bł. Jan XXIII.

Kto zaczyna kochać, musi być gotowy na cierpienie. Św. Ojciec Pio.

Na tej ziemi każdy ma swój krzyż. Ale musimy robić tak, aby nie być złym łotrem, ale dobrym. Św. Ojciec Pio.

Prawdziwym krzyżem jest męczeństwo serca. Nieskończone cierpienie duszy. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus.

Lepiej jest cierpieć dla Pana niż czynić cuda. Św. Jan od Krzyża.

Solidną cnotę praktykuje się w cierpieniach. Jest to również ta sama cnota, która zachowuje w bojaźni prawdziwe sługi Boże. Krzyżem Bóg uświęca duszę. Św. Wincenty.

Czy możemy wyobrazić sobie coś bardziej czystszego od swojego miłosiernego wstawiennictwa za tymi, którzy zadają nam cierpienie? Św. Leon Wielki.

Cierpienie samo w sobie jest niczym, ale cierpienie dzielone z cierpieniem Chrystusa jest wspaniałym darem. Bł. Matka Teresa z Kalkuty.

Bóg nas kocha, kiedy nas doświadcza. Bł. Elżbieta od Przenajświętszej Trójcy.

Jest wielu, którzy cierpią, ale niewielu potrafi dobrze cierpieć. Cierpienie jest darem Boga. Błogosławiony, kto wyciąga z tego korzyść. Św. Ojciec Pio.

Życie mija tak szybko, że naprawdę lepiej jest mieć w niebie najpiękniejsza koronę i trochę cierpienia na ziemi, niż mieć zwykłą bez cierpienia. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus.

Kiedy człowiek jest chory łatwo wyobraża sobie, że jego życie jest nieużyteczne. A jeśli nie może się modlić ani spełniać innych dobrych uczynków, niech się przekona, że jego cierpienia i jego pobożne pragnienia są tak samo godne jak tysiące modlitw i dobrych uczynków spełnionych w czasie, kiedy był zdrowy. Św. Albert Wielki.

Są chorzy, którzy rozumieją znaczenie cierpienia i zdają sobie sprawę z możliwości, którą mają, aby przyczynić się do zbawienia świata. Bł. Jan XXIII.

Skarżymy się na cierpienie, a właściwie mielibyśmy większy powód do skarg, gdybyśmy nie cierpieli, ponieważ nic nie czyni nas bardziej podobnym do naszego Pana jak cierpienie. Św. Jan Maria Vianney.

Nie sądziłam, że taka słodycz kryje się na dnie kielicha i chodzę i powtarzam, że szczęście, które znalazłam w Karmelu, tak wielkie i tak prawdziwe, rośnie proporcjonalnie do cierpienia. Bł. Elżbieta od Przenajświętszej Trójcy.

Cierpienie nie ustanie Az do chwili, kiedy człowiek będzie kochał tylko to, co mu nigdy odebrane nie będzie. Św. Augustyn.

Jeżeli sprawiedliwi cierpieć musza w tym życiu, to znaczy, ze te cierpienia są dla niego pożyteczne. Św. Augustyn.

Pan chłoszcze i nawiedza krzyżami swych wybranych, a ty chcesz być wyjętym? Jeśli będziesz wyjętym od cierpień, będziesz i od nagrody. Św. Augustyn.

Tam, gdzie jest miłość nie ma cierpienia, a nawet jeśli jest, to samo staje się przedmiotem cierpienia. Św. Augustyn.

Drogi cierpienia są zarazem drogami zbawienia . Św. Bernard.

Pewnego razu rzekł mi Pan, że nie mam prawdziwego posłuszeństwa, jeśli nie jestem gotowa cierpieć. Stawiam sobie przed oczy co On cierpiał, a wszystko staje się łatwe. Św. Teresa z Avila.

Dobra jest choroba ciała, jeżeli przez nią dusza do zdrowia przychodzi. Św. Bernard.

Nie pytaj człowiecze dlaczego ty cierpisz, lecz dlaczego cierpiał Syn Boży. Św. Bernard.

Kto należy do Chrystusa, musi przeżyć całe Jego życie. Św. Edyta Stein.

Choroby ciała często przyczyniają się do uzdrowienia duszy. Św. Franciszek z Asyżu.

Bóg zsyła krzyże w miarę sił człowieka: cnotliwy musi więcej cierpieć, niż zwyczajny chrześcijanin, a święty więcej niż cnotliwy. Św. Ignacy Loyola.

Boleść jest pługiem, który rolę duszy kraje, aby ją przygotować do przyjęcia ziarna, jakie Siewca niebieski do niej rzuca. Św. Ignacy Loyola.

Cierpień nie należy ani lekceważyć, ani przeceniać, tylko spokojnie z nimi się Mierzyc. Św. Ignacy Loyola.

Jak matka nie urodzi dziecięcia bez boleści, tak dusza wiele musi cierpieć, zanim zrodzi wielkie dzieło. Św. Ignacy Loyola.

Pszczoła z gorzkich kwiatów słodycz dobywa, ostre kolec strzegą pięknej róży. Człowiek mądry i z cierpienia wiele się uczy. Św. Ignacy Loyola.

W smutku każdy swoje cierpienia ogłasza za najboleśniejsze; o tym bowiem wydaje sąd na podstawie własnego tylko doświadczenia. Św. Jan Chryzostom.

Mniej jest cierpienia, kiedy idzie się drogą Chrystusowego Krzyża, niż kiedy służy się światu i jego przyjemnością. Św. Jan Maria Vianney.

Na tym padole cierpienie jest przyprawą naszego życia. Bł. Josemaria Escriva.

Bóg wybiera ból jako środek najbardziej przydatny do pouczenia nas i przekonania się namacalnie, ze każde dobro, które nie jest Bogiem ani nie prowadzi do Boga jest niczym, jest marnością. Św. Leopold Mandic.

Gdy w chrześcijanie wypełniają się tajemnice Chrystusa cierpiącego, w swoim czasie wypełniają się w nim także tajemnice Chrystusa zmartwychwstałego. Św. Leopold Mandic.

Tylko to ma wartość, co się wycierpi. Św. Rafał Kalinowski.

Cierpieniem zdobędzie się więcej dusz, niż najlepszym kazaniem. Św. Teresa z Lisieux.

Gdy cierpię to staram się uśmiechać. Teraz stało się to już przyzwyczajeniem. Św. Teresa z Lisieux.

Męczeństwo serca ma nie mniejszą wartość niż przelanie krwi. Św. Teresa z Lisieux.

Widzę, ze tylko cierpienie zdolne jest dawać dusza życie. Św. Teresa z Lisieux.

Solidna cnotę praktykuje się w cierpieniach. Krzyżem Bóg uświęca dusze. Św. Wincenty a Paulo.

Nic złego nie stanie się prawdziwemu chrześcijaninowi, co by nie miało mu wyjść na dobre. Św. Augustyn.

Prawdziwy chrześcijanin jest zawsze męczennikiem, ponieważ unikając grzechów i wprowadzając w życie dziesięcioro przykazań cierpi to, co stanowi męczeństwo.. Wielka rzeczą jest umrzeć dla Chrystusa, ale nie mniejsza żyć dla Niego. Św. Augustyn.

W chrześcijaninie może się wypełnić tajemnica krzyża, także jeśli nie cierpi on prześladowań spowodowanych nienawiścią do wiary. Św. Leopold Mandic.

Żyjmy przywiani do krzyża i umrzyjmy na nim. Św. Bernard.

Odstawienie dziecka od pierwsi sprawia mu cierpienie. W pewnym momencie jest to jednak koniecznie, nieodzownie dla jego własnego rozwoju. W podobny sposób postępuje z nami Pan Bóg. Św. Ojciec Pio.

Krzyże nakładane przez siebie, a nie przez Boga – są bez pożytku. Bł. Honorat Koźmiński.

Zawsze cudze krzyżyki zdają nam się lżejsze, a jednak Pan Bóg najstosowniejszy krzyż obiera dla każdego. Bł. Honorat Koźmiński.

Jeżeli chcesz naprawdę znaleźć Chrystusa, nie szukaj Go nigdy bez krzyża. św. Jan od Krzyża.

Kocham krzyż ponieważ widzę go na ramionach Jezusa. Św. Ojciec Pio.

Jeżeli nie można zdjąć krzyży, które trzeba dźwigać, to przynajmniej można je ozdobić kwiatami. Św. Wincenty a Paulo.

Jak koło niesmarowane najgłośniej cierpi, tak w biedzie i cierpieniu ten najgłośniej narzeka, kto ma najmniej namaszczenia i cierpliwości. Św. Franciszek Salezy.

Pośród prób niechaj nasza dusza będzie jak słowik, który śpiewa na ciernistym krzewie. Św. Franciszek Salezy.

Źle jest gdy człowiek musi znosić nieszczęścia, ale gorzej gdy go lepszym nie czynią. Św. Grzegorz Wielki.

Kto oddał się Chrystusowi, może zginąć, ale nie może być zwyciężony. Św. Hieronim.

Jak rola tylko wtedy plon wydaje, gdy jest pokrojona pługiem i motyka, tak i serce ludzkie tylko pługiem boleści rozdarte – owoc cnót zrodzić może. Św. Ignacy Loyola.

Kto stara się na wszystkie sposoby uniknąć cierpień i nieuniknionych prób życiowych, nie ma ducha chrześcijańskiego. Św. Leopold Mandic.

Bóg zsyła chmury dlatego, aby słońce żywiej jaśniało. Św. Rafał Kalinowski.

Bóg zsyła krzyże, ale z nich wyprowadza chwałę dla siebie i dobr o dla nas. Św. Urszula Ledóchowska.

Religia jest szpitalem dla chorych na duszy, którzy gorąco pragną uleczenia. Św. Ojciec Pio.

Najpewniejszym dowodem dla ukochanego jest cierpienie. Św. Ojciec Pio.

Jezus za swój sztandar obrał krzyż i pragnie, by wszyscy Jego uczniowie przemierzyli drogę kalwarii niosąc swój krzyż, a potem umarli rozpięci na nim. Tylko taka drogą dochodzi się do zbawienia. Św. Ojciec Pio.

Miej w swoim sercu Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego, a wszystkie krzyże świata będą ci się wydawać różami. Św. Ojciec Pio.

Jezus mówi mi, że w miłości to On jest rozkoszą moją, natomiast w cierpieniu ja jestem rozkoszą Jego. Św. Ojciec Pio.

Łzy są kroplami krwi duszy. Św. Augustyn.

Umiłowanie krzyża, było zawsze znakiem wyróżniającym dusze wybrane. Obciążenie krzyżem świadczyło o szczególnym upodobaniu Ojca niebieskiego w tychże duszach. Św. Ojciec Pio.

Bez umiłowania krzyża nie osiągnie się wiele na drogach chrześcijańskiej doskonałości. Św. Ojciec Pio.

Nie sprowadzajmy naszego szczęścia do cieszenia się kwitnącym zdrowiem, bo inaczej będziemy podobni do tych głupich światowców, którym nie dano poznać niebieskich tajemnic. Św. Ojciec Pio.

Bóg zsyła oschłość w tym celu, żeby wygasić te przejawy pobożności, które duszy nie uświęcają, a nawet mogłyby okazać się szkodliwe. Św. Ojciec Pio.

Kto nie widzi celu swej podróży, niech nigdy nie oddala się od krzyża, a sam krzyż będzie go prowadził. Św. Augustyn.

Nie proście o krzyże, przeciwstawiajcie im wszystkie możliwe środki zaradcze; ale kiedy przychodzą, akceptujcie je z uległością. Św. Franciszek Salezy.

Tylko krzyże dadzą pewność w dniu sądu. Kiedy nadejdzie ten dzień, jakże będziemy szczęśliwi z powodu naszego bólu, dumni z naszych upokorzeń i bogaci w nasze ofiary. Św. Jan Maria Vanney.

Im bardziej obejmujemy krzyż, tym mocniej obejmujemy Jezusa, który jest do niego przybity. Bł. C. de Foucauld.

Strach przed krzyżem jest naszym wielkim krzyżem. Św. Jan Maria Vanney.

Jezus nigdy nie jest bez krzyża, a krzyż nigdy nie jest bez Jezusa. Św. Ojciec Pio.

Każdemu jego krzyż, każdy krzyż ma swój szczególny kształt. Mój jest w stylu wieku dwudziestego. Bł. Jan XXIII.

Ludzie ze świata martwią się, kiedy mają krzyż, chrześcijanie martwią się wtedy, gdy go nie mają. Św. Jan Maria Vanney.

Nie odchodź od ołtarza bez wylania łez bólu i miłości do Jezusa, który został ukrzyżowany ze względu na twoje wieczne zbawienie. Św. Ojciec Pio.

Duchowo, mistycznie, a nawet fizycznie powinniśmy Jezusa ukrzyżowanego nie zostawiać samego, ale z Nim być, jak pod krzyżem stała Matka Boża i święty Jan Apostoł. Św. Ojciec Pio.

Przeraża mnie myśl, że miałbym chociaż przez chwile żyć bez tego przenikliwego, ale jakże miłego sercu cierpienia. Św. Ojciec Pio.

Pośród męki czuję dość siły by wypowiadać bolesne fiat. Św. Ojciec Pio.

Słodkie rany dlaczego choć tak bolesne jesteście balsamem dla mojej duszy. Św. Ojciec Pio.

Twoje cierpienie niech będzie z Jezusem i dla Jezusa. Cierpienie nie jest doświadczeniem kary, ale zbawienia. Św. Ojciec Pio.

Zapamiętaj, że Kalwaria jest górą świętych. Św. Ojciec Pio.

Nasze szczęście kryje się w krzyżu. Nasz Pan nie chciał wejść do chwały jeżeli nie przez cierpienie. Św. Wincenty a Paolo.

Jezus wchodzi w świat, jako porzucony i wzgardzony, później jest prześladowany. Spodziewajmy się porzucenia, pogardy, prześladowań i kiedy w was uderzają, cieszmy się, że dzielimy los Jesusa. Bł. C. de Foucauld.

By przyoblecz się w Jezusa trzeba umrzeć dla siebie. Św. Ojciec Pio.

Pośród męki czuję dość sił, aby wypowiedzieć bolesne fiat. Przeraża mnie myśl, że mógłbym choć przez chwilę żyć bez tego przenikliwego, ale jakże miłego sercu cierpienia. Św. Ojciec Pio.

Aby zaczerpnąć światła prawdy o cierpieniu, musimy wsłuchać się w słowo Boże, zawarte w Piśmie Świętym, które można nazwać także wielką księgą o cierpieniu. Znajdujemy w nim obszerny rejestr sytuacji na różny sposób bolesnych dla człowieka, różnorodne doświadczenia zła, które wywołują nieuniknione pytanie: „Dlaczego?”. Jan Paweł II.

W Chrystusie jest nadzieja prawdziwego i pełnego zdrowia. Nie ma sprzeczności między zdrowiem ziemskim i zbawieniem wiecznym, skoro Pan umarł za pełne zbawienie człowieka i wszystkich ludzi. Jan Paweł II.

Według Chrystusa uzdrawiać znaczy przywracać na łono społeczeństwa: podczas gdy choroba wyłącza człowieka ze wspólnoty, uzdrowienie powinno mu pozwolić na odzyskanie swego miejsca w rodzinie, w Kościele i w społeczeństwie. Jan Paweł II.

Miłość do cierpiących jest miarą poziomu cywilizacji. Jan Paweł II.

Chrześcijanin nie poszukuje cierpienia dla cierpienia, ale miłości. Przyjęcie krzyża jest znakiem miłości i całkowitego oddania. Niesienie go za Chrystusem oznacza zjednoczenie się z Nim w ofiarowaniu największego dowodu miłości. Jan Paweł II.

Was, którzy jesteście słabi, prosimy, abyście stawali się źródłem mocy dla Kościoła i dla ludzkości. Jan Paweł II.

Uzdrówcie rany przeszłości miłością. Niech wspólne cierpienie nie prowadzi do rozłamu, ale spowoduje cud pojednania. Jan Paweł II.

Rozum, który sam zdolny jest uchwycić różnicę między cierpieniem i złem, oświecony przez wiarę pojmuje, że dzięki łasce każdy ból może stać się przedłużeniem misterium odkupienia, które, chociaż wypełniło się w Chrystusie, jest stale otwarte na każdą miłość, która wyraża się w ludzkim cierpieniu. Jan Paweł II.

Na wzór Dobrego Samarytanina pomagacie i służycie chorym i cierpiącym, szanując w nich godność osoby, a oczami wiary dostrzegając w nich obecność Jezusa cierpiącego. Strzeżcie się obojętności, która może wynikać z przyzwyczajenia. Odnawiajcie codziennie postanowienie bycia braćmi i siostrami wszystkich bez żadnej różnicy; w swoją niezastąpioną pracę zawodową, wykonywaną w ramach dobrze zorganizowanych struktur, wkładajcie serce, które jedynie jest zdolne nadać im ludzkie oblicze. Jan Paweł II.

Przyjmując ludzką naturę, Syn Boży zgodził się doświadczyć wszystkich jej aspektów, w tym także cierpienia i śmierci. Jan Paweł II.

Cierpienie jest częścią doczesnego doświadczenia człowieka, który musi nauczyć się je akceptować i przezwyciężać. Jest to możliwe mocą Chrystusowego krzyża. Jan Paweł II.

W śmierci i zmartwychwstaniu Odkupiciela ludzkie cierpienie znajduje swój najgłębszy sens i zbawczą wartość. Jan Paweł II.

Z paradoksu krzyża rodzi się odpowiedź na najbardziej niepokojące nas pytania. Chrystus cierpi za nas: bierze na siebie cierpienie wszystkich i je odkupia. Chrystus cierpi z nami, pozwalając nam dzielić z Nim nasze cierpienia. Zjednoczone z cierpieniem Chrystusa, ludzkie cierpienie staje się środkiem zbawienia. Cierpienie, przyjmowane z wiarą, staje się bramą wprowadzającą w tajemnicę odkupieńczego cierpienia Chrystusa. Takie cierpienie nie odbiera już pokoju i szczęścia, bo opromienia je blask zmartwychwstania. Jan Paweł II.

Kryzys wiary, widoczny zwłaszcza w społeczeństwach zsekularyzowanych, staje się poważną przyczyną cierpienia, ponieważ odbiera człowiekowi umiejętność dostrzegania zbawczego sensu cierpienia i pozbawia go pociechy płynącej z eschatologicznej nadziei. Jan Paweł II.

Kościół, dzieląc radości i nadzieje, smutki i lęki ludzi każdej epoki, nieustannie towarzyszył ludzkości i wspomagał ją w walce z cierpieniem oraz w dążeniu do ochrony zdrowia. Starał się zarazem ukazywać ludziom sens cierpienia oraz bogactwo odkupienia dokonanego przez Chrystusa Zbawiciela. Jan Paweł II.

Kościół, czerpiąc natchnienie z Ewangelii miłości, przyczynia się poprzez liczne dzieła, szpitale, struktury sanitarne i organizacje wolontariuszy do ochrony zdrowia ludzi i opieki nad chorymi, otaczając szczególną troską najuboższych we wszystkich częściach świata, niezależnie od tego, czy ich cierpienie zostało spowodowane umyślnie, czy też nie. Jan Paweł II.

Chrześcijanin, gdy staje w obliczu ludzkich tragedii, jest wezwany do dawania świadectwa o pocieszającej prawdzie zmartwychwstałego Pana, który przyjmuje na siebie wszystkie krzywdy i cierpienia ludzkości, w tym śmierć, i przemienia je w źródło łaski i życia. Jan Paweł II.

Model społeczeństwa, w którym dominują silni, słabi zaś spychani są na margines, eliminowani, jak nienarodzone dzieci, będące bezbronnymi ofiarami aborcji, ludzi w podeszłym wieku oraz nieuleczalnie chorych, poddawanych niekiedy eutanazji, a także wiele innych osób odsuwanych poza nawias społeczeństwa przez konsumizm oraz materializm. Ten model społeczeństwa nosi piętno kultury śmierci i jest sprzeczny z orędziem Ewangelii. Jan Paweł II.

Poszukiwanie nowych i skutecznych sposobów niesienia ulgi w cierpieniu jest słuszne, jednak cierpienie pozostaje fundamentalną rzeczywistością ludzkiego życia. Jest ono tak głębokie jak sam człowiek i dotyka samej jego istoty. Jan Paweł II.

Odpowiedzi na pytanie o sens cierpienia udzielił Bóg człowiekowi w Krzyżu Jezusa Chrystusa. Cierpienie, skutek grzechu pierworodnego, staje się udziałem w zbawczym dziele Jezusa Chrystusa. Jan Paweł II.

Żadne wołanie, wznoszące się z ludzkich serc, nie jest równie głośne, jak wołanie o zdrowie i o ochronę zdrowia. Jan Paweł II.

Jezus nauczył człowieka świadczyć dobro cierpieniem oraz świadczyć dobro cierpiącemu, przez co w tym podwójnym aspekcie odsłonił sens cierpienia do samego końca. Jan Paweł II.

Niewinnym jest zawsze ciężką. To oni cierpią jako pierwsi. Kard. Stefan Wyszyński.

Krzyż nie jest tylko znakiem pokuty, lecz również znakiem wzrostu przez ból. Teilhard de Chardin.

Ból jest najlepszym nauczycielem człowieka. Pod jego tchnieniem otwierają się dusze. Marie von Ebner Eschenbach.

Człowiek bardzo uskarża się przy każdym bólu, a tak rzadko cieszy się, gdy go nie czuje. Georg Christoph Lichtenberg.

Człowiek nie wychowany bólem zawsze pozostaje dzieckiem. Piccolo Tommaseo.

Łzy są świętym prawem bólu. Franz Grillparzer.

Małe bóle są gadatliwe, podczas gdy wielkie zawsze ciche. Seneka Młodszy.

Miłość Boga nie chroni przed każdym bólem, ale chroni w każdym bólu. Hans Kung.

Wspiął się wyżej, kto doznał cierpień. Friedrich Holderlin.

Cierpieć niesprawiedliwie to pożyczać Bogu. Raoul Follereau.

Perła jest świątynią z cierpienia, zbudowaną wokół ziarnka piasku. Khalil Gibran.

Tylko na ścieżce nocy dopędzisz jutrzenkę. Khalil Gibran.

Ten, kto nie cierpiał, nic nie wie i nie zna ani dobra, ani zła. Nie zna ludzi i nie zna siebie samego. Fenelon.

Pewnego dnia zobaczymy, jak użyteczni byli dla nas ludzie, przez których cierpieliśmy. Bossuet.

Aby zrozumieć cierpienie innych, trzeba samemu cierpieć. Cierpienie sprawia, że czytamy w sercu naszego bliźniego, ono uczy nas, ile bólu jest w jęku, ile bólu w jednej łzie. Anonim.

Chrześcijanin bez krzyża jest jak żołnierz bez orderów. E. Poppe.

Przeciwności to szkoła, która niszczy i powala podłych, wskrzesza i hartuje silnych. M. d”Azeglio.

Powodzenie było błogosławieństwem Starego Testamentu. Przeciwności są błogosławieństwem Nowego. Bacone.

Ból jest wielką tajemnicą. Bez miłości nie ma życia, bez bólu nie ma miłości. N. Salvaneschi.

Ból czyni w duszy to, co w ziemi pług, rani ją, rozdziera, wywraca, ale tym samym daje jej życie, siłę, płodność. P. Gallerani.

Tam, gdzie człowiek odmawia dotykania bólu innych, tam nie ma Paschy. Tam, gdzie dłonie człowieka nie są przebite z miłości do braci, nie ma Paschy. Ks. Mazzolari.

Ból jest wielką rzeczą, chociaż tak mało chcemy o nim słyszeć. Jest środkiem, który izoluje nas od stworzonego świata, aby zjednoczyć nas ze Stwórcą. Ból jest równowagą ludzkości. C. Lubich.

Chwała jest spuścizną bólu, trudniej, żeby była spuścizną radości. G. Borsara.

Tylko ten, kto przechodzi przez chłód bólu dociera do pożaru miłości. C. Lubich.

Ból ma siłę poprawiającą, czyni nas lepszymi, bardziej współczującymi, wzywa nas do nas samych, przekonuje nas, że życie nie jest rozrywką, ale obowiązkiem. C. Cantu.

Ponieważ nic nie jest miłe Bogu, jeżeli nie jest mu przez was ofiarowane, dlatego zjednoczcie waszą wolę z Jego, Jego bóle z tymi, których doświadczyliście wy. Sprawcie, aby Jego stały się waszymi. B. Pascal.

Kiedy potop bólu przetoczy się nad duszą, to, co pozostanie przy życiu, można uważać za autentyczne. C. Carretto.

Ból to trampolina wszystkich wyższych ideałów, przetak wszystkich zasług, nieomylne kryterium wszystkich piękności moralnych. L. Bloy.

Im prawdziwszy i głębszy jest ból, tym częściej jest przeżywany w samotności. I. Montanelli.

Ból prowadzi do refleksji. Kto nie przeszedł przez szkołę bólu, jest jak analfabeta przed księgą życia. Zenta Maurina.

Łagodząc ból drugiego człowieka zapominamy o własnym. A. Lincoln.

Daj mi dobrze poznać, że bóle ciała są niczym innym jak karą, a jednocześnie symbolem bólu duszy. B. Pascal.

Wszystkie stworzenia żyjące cierpią, ale to, co się liczy, to nie ból sam w sobie, ale sposób, w jaki go znosimy. Zenta Maurina.

Nie powinno się boleć nad tym, że ludzie nas nie rozumieją, ale powinno się boleć, że się ich nie rozumie. Konfucjusz.

Nie proszę, aby pozbawiono mnie bólu, ponieważ jest to wynagrodzenie świętych. Proszę jednak o to, aby nie być opuszczonym w bólach natury, bez pocieszenia Twojego Ducha. B. Pascal.

Z bólu i tylko z bólu rodzą się rzeczy wielkie i powstają silne charaktery, jak kwiaty na ciernistych krzewach. G. Giusti.

Ból jest łaską, na którą nie zasłużyliśmy. Ktoś naprawdę mnie kocha, kiedy zgadza się cierpieć wraz ze mną. W przeciwnym razie jest on lichwiarzem, który w moim sercu chce umieścić swój podły interes. L. Bloy.

Niechaj nie czuję bólu bez pocieszenia. Niech czuję ból i pocieszenie zarazem, aby dotrzeć na końcu do tego, że będę czuł jedynie Twoje pocieszenie. B. Pascal.

Ból jest wstępem koniecznym, aby powstał most zrozumienie pomiędzy człowiekiem i człowiekiem. Zenta Maurina.

Bóg jest pasterzem. Ból jest Jego psem, który czasami mocno ugryzie, ale to dla naszego dobra. R. Bazin.

Syn Boży nie przyszedł zniszczyć cierpienia, ale przyszedł, aby cierpieć razem z nami. Nie przyszedł zniszczyć krzyża, ale by się na nim rozciągnąć. P. Claudel.

Życie jest białą kartką, dopóki nie napisze się na niej, cierpiałem. Bossuet.

To cierpienie i tylko cierpienie otwiera człowiekowi wewnętrzne zrozumienie. Gandhi.

Uczyń mi Panie, łaskę, dołączenia do moich cierpień Twojego pocieszenia, abym cierpiał jak chrześcijanin. B. Pascal.

Cierpienie i płacz jest rzeczą ludzką. Cierpienie i milczenie jest bohaterstwem. Cierpienie i uśmiech jest chwalebne. F. Riccio.

Jak przez cierpienie fizyczne uczymy się poznawać nasze ciało, tak przez ból uczymy się poznawać dusze naszą i bliźniego. Zenta Maurina.

Bóg nie przyszedł, aby znieść cierpienie, ani nawet, aby je wyjaśnić. Przyszedł, aby je wypełnić swoją obecnością. P. Claudel.

Po znakach swojego cierpienia Chrystus chciał, aby rozpoznawano Jego uczniów i przez cierpienia rozpoznaje tych, którzy są Jego uczniami. B. Pascal.

Broni się prawdy, nie zadając cierpień przeciwnikowi, ale biorąc je na siebie. Gandhi.

Nie można dobrze cierpieć, jeżeli wszędzie nie widzi się Chrystusa, tak w cierpieniu, jak i w miłości tych, którzy wspomagają nas w naszym smutku. Thomas Merton.

Najtrudniejsza odwaga potrzebna szczególnie słabszym to odwaga cierpienia. Człowiek, który nie cierpiał, nie potrafi współczuć. Tommaseo.

Jezus Chrystus jest świadkiem, autorem i towarzyszem twoich cierpień. Widzi zło, które cierpisz. Cierpi zło, które ty znosisz. Gdybyśmy mieli tyle światła na zrozumienie korzyści, która dla nas z tego płynie, prosilibyśmy Go o same przeciwności. La Colombiere.

Cierpienie jest ogniem duchowym, w którym cnota chrześcijańska jest wystawiona na próbę i uczyniona godną oczu Boga samego oraz doskonałości przyszłego czasu. Bossuet.

Cierpienie jest cieniem Boga, który za mieszkanie obrał sobie dobre serce. Khalil Gibran.

Kto nie spojrzy cierpieniu w oczy, nie zobaczy nigdy radości. Khalil Gibran.

Każda łza wyciśnięta bólem zostanie policzona przez aniołów. Khalil Gibran.